Engerling V2.0

In 2008 had ik in mijn composthoop al eens een engerling gevonden. Ik schreef er toen ook een blogpostje over.
Nu negen jaar later zitten die beesten nog in mijn composthoop. Alleen zijn ze nu flink wat groter!

Dit waren de eerste twee engerlingen die ik tegen kwam. Kon ik toen weten dat het er veel meer zouden zijn?
Engerlingen

Toen ik er 17 had gevonden, ben ik gestopt met graven in de composthoop en heb ik Bear Grylls een tweetje gestuurd.
Engerlingen

Niet veel later kreeg ik antwoord van Bear Grylls himself, met de boodschap dat hij onderweg was.

Hij heeft wat op zich laten wachten, en is uiteindelijk niet komen opdagen… Jammer want er was genoeg voor zeker drie afleveringen van zijn survival programma’s. Misschien komt hij op een ander moment nog langs, en om het eten niet te laten bederven heb ik het maar terug in de composthoop gestoken, mooi onderaan waar ze vandaan kwamen.

Zouden ze binnen 9 jaar zo groot zijn als een vuist? Ik laat het u weten!

Wandelende Tak

Omdat het terrarium gepoetst moest worden, mochten de wandelende takken even op wandel. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om er eens een macro foto van te nemen. Het resultaat zie je hieronder.

Wandelende tak.

Camera: One Plus One, met een opzet macrolensje.

Het deed mij denken aan Predator. Wat een griezelig beest. Of zoals Arnold Schwarzenegger het zou zeggen: You’re one ugly motherfucker!

Alpenwatersalamander

Dit kereltje zal gisteren avond op mijn oprit. Het had niet veel gescheeld of ik was erover gereden. Het blijkt een Alpenwatersalamander te zijn.

Ik mag dan wel op een berg wonen, een alpenweide is het nog niet, en in de buurt is er niet direct ergens een vijver.

Volgens de website van natuurpunt.be hoeft dat ook helemaal niet. En hoewel ik hem nog nooit eerder gezien heb, is het blijkbaar wel een vrij algemeen voorkomend amphibie.

In de vrije natuur kunnen ze tot twintig jaar oud worden. Dat is niet niks voor zo een klein week diertje denk ik dan.

Op Dun IJs

Toen ik deze morgen mijn hemd stond te strijken belde de postbode aan. Hij had een kaartje voor me bij.

Het was het geboorte kaartje van Snow, het zoontje van mama Nanook en papa Snoemie. Dat zijn ijsberen, u weet wel die prachtige witte beren die de noordpool onveilig maken en tevens ook het symbool zijn van Coca Cola.

Verder stond er niet veel goed nieuws op het kaartje. Snow heeft slechts 30% kans om volgend jaar zijn verjaardag te vieren. Dat komt omdat het pool ijs te snel smelt waardoor hij verdrinkt of verhongert. Om de kansen van Snow, en alle andere ijsberen te verhogen, voert het WWF verschillende onderzoeken. Aan zes van die onderzoeken kan ook jij bijdragen (zie www.arctichome.eu).

  • In het spoor van de ijsbeermoeder
  • Door de verplaatsingen van de ijsberen over de Noordpool te onderzoeken en in kaart te brengen kan WWF oplossingen ontwikkelen om de moeders en hun jongen een betere toekomst te bieden.

  • Monitoring van ijsbeerholen
  • Onderzoek toont aan dat er in een aantal traditionele kweekgebieden minder holen zijn. Door het smeltende pakijs zijn deze gebieden minder geschikt voor de ijsbeermoeders. Door veranderingen in de Noordpool beter in te schatten, kan WWF potentiële nieuwe berenholen identificeren en een veilige toekomst voor moederberen en hun jongen verzekeren.

  • Het toekomstig leefgebied van de ijsberen in kaart brengen
  • De noordpoolgebieden waar het pakijs in de zomer het langst intact blijft, kunnen ook de laatste plaatsen zijn waar een moederbeer een thuis kan vinden. Met jouw hulp kan WWF deze gebieden identificeren en beleidsmakers de informatie aanleveren die ze nodig hebben om gefundeerde beslissingen te treffen over het beschermen van die gebieden.

  • Samenleven in het noordpoolgebied
  • Zonder pakijs hebben de ijsbeermoeders geen platform om op zeehonden te jagen; dus worden ze door honger en nieuwsgierigheid naar steden en nederzettingen gedreven. WWF wil ervoor zorgen dat de mens veilig kan samenleven met de ijsbeer.

  • Informatie verspreiden over de bedreigingen van de industrie
  • Doordat het pakijs smelt, verdwijnt niet alleen de habitat van de ijsbeer, maar er komt ook ruimte voor mogelijke industrialisering – zoals meer scheepvaart en offshore olie- en gasontginning. WWF wil belangrijke zones, zoals de kweekgebieden, beschermen tegen mogelijke industriële schade aan het noordpoolgebied.

  • De voedselketen op de noordpool in stand houden
  • De ijsbeer is niet het enige dier dat bedreigd wordt door het smeltende pakijs op de Noordpool. Hoe meer WWF weet over bedreigingen voor alle dieren in het ecosysteem, hoe beter uitgerust ze zijn om het leefgebied van de ijsbeer in stand te houden.

Viervoudige Moord

Rond acht uur ‘s avonds hoor ik een hels kabaal in de tuin. Twee lijsters gaan hevig kwetterend een ekster te lijf. Niet dat het de ekster veel kan schelen, want zij gaat lustig door met moorden. 3 lijster kuikens heeft ze al uit het nest gehaald en gedood. De ekster neemt een paar hapjes van een kuiken en vliegt weg. Tijd genoeg voor mij om vlug mijn camera buiten op te stellen wat volgende beelden opleverde:

In beeld ziet u 3 dode lijster kuikens liggen. De ekster komt een paar keer kijken om er wat van op te eten en om stukjes mee te nemen voor haar eigen jongen. Het 4de kuiken wordt even later uit het nest gehaald en net buiten beeld opengeprikt. Dit 4de kuikentje heeft een paar minuten gestreden voor zijn leven. Jammer om dit te moeten aanschouwen, maar ja, dat is de natuur. Voor dat 4de kuikentje kon ik ook niets meer doen.

Volgens natuurpunt is de ekster geen bedreiging voor het zangvogelbestand. De zangvogels kunnen nog broeden tot september en krijgen zo dus nog de kans om een nest groot te brengen. Later in het seizoen zijn de nesten beter beschermd en heeft de ekster ook minder nood aan eiwitten. Eiwitten waaraan ze alleen hoge nood heeft wanneer ze zelf een nest jongen heeft.

Deze morgen zag ik de ekster de resten van de kuikentjes opeten. Toen ik terug kwam van mijn werk lagen er enkel nog de kopjes, een paar pootjes en vleugeltjes. Al de rest was opgegeten, niets werd verspild.

Stukje Fossiele Kaak

Tijdens een strandwandeling vond ik dit stukje kaak. Het zag er vrij fossiel uit, dus nam ik het maar mee.

Onderkaak 1-1

Onderkaak 1-5

Ik heb het ook op fossiel.net gepost ter determinatie. Daar variëren de antwoorden van neushoorn, zeehond, rund en hert tot krab. Ik ken er zelf ook niets van natuurlijk, en hoewel ik eerst dacht dat het een onderkaak was, kan het evengoed een stuk bovenkaak zijn. Morgen mijn lichttent nog eens opzetten, om foto’s te maken van de onderkant. Eens zien of dat meer duidelijkheid kan scheppen.

Misschien is het zelfs niet eens een fossiel…

Wilgen

Ergens in 2007 plantte ik 7 wilgen in mijn tuin. Het eerste jaar zaten er bladwesplarve op. Met de takken die ik in 2010 snoeide maakte ik een “wilglo”, zoiets zoals hier.

De afgelopen 4 jaar meet ik telkens rond eind augustus, begin september, de stamomtrek van de wilgen. Om 1 meter hoogte, zoals het hoort. Hier onder kan de de groeigrafiek vinden. Van een 12 a 14 cm tot een dikke 30 a 40 cm.

2011 was precies een heel slecht jaar wat de groei betreft. Kwam het door de droogte in het voorjaar en de natte zomer, of omdat ze de winter ervoor gesnoeid waren? Dit jaar zijn de bomen echt goed gegroeid. In februari zullen ze weer hun tweejaarlijkse snoeibeurt krijgen. Ik zal het u volgend jaar vertellen welk effect het snoeien op de stamgroei heeft!

Koolmees

Close-ups maken met mijn fotocamera van de vogeltjes in mijn tuin is mij nog niet gelukt. Met een 85mm lens krijg je die kleine gevederde vriendjes niet beeldvullend op foto. Maar ik heb wel een statief én een videocamera!

Opgesteld op een tiental cm van het voederbakje (een halve kokosnoot vastgenageld op een paaltje) en filmen maar. Onderstaande is een eerste filmpje dat ik gemonteerd heb uit het ruwe materiaal. Niets spectaculairs maar het komt wel uit mijn eigen tuin!