Kiwibes

Op aanraden van een “influencer” uit mijn kennissenkring eens op zoek gegaan naar een kiwibes plantje. Ik had er tot voor kort nog nooit van gehoord, maar de eigenschappen van het plantje – en dan vooral van de vruchten – spraken mij wel aan.

De wetenschappelijke naam van de kiwibes is Actinidia arguta en is verwant met de “behaarde” – ons allen bekende – kiwi. De vruchten hebben een grootte te vergelijken met een kruisbes, zijn niet behaard en smaken naar (tromgeroffel) kiwi.

Het ras dat wij geplant hebben heet “Issai”, is zelfbestuivend, geeft al na twee jaar vruchten ter grootte van een druif en kan in september / oktober geoogst worden.

Kiwibes

De kiwibes kreeg een zonnig plaatsje een een stevige paal om aan op te klimmen. Ik kijk er al naar uit!

Meer info over de kiwibes kan je vinden op de site van proeftuin.eu of van houtwal.be.

Zonder Jas

‘s Morgens fluiten de vogeltjes uit volle borst, ‘s avonds is het langer licht. De zon laat zich wat meer zien en staat hoger aan de horizon. De natuur komt terug tot leven. De wilgen hebben katjes en de botjes worden blaadjes. De lente is niet veraf meer.

Maar wat voor mij echt de lente maakt, is dat ik zonder jas buiten kan komen. En dus zonder jas (met de auto weliswaar) naar de winkel kan gaan. ‘t Is maar iets onbenulligs maar ‘t maakt mij gelukkig.

Verstopte Riool

Mrs. Golb vond het nogal vreemd dat de kiezelsteentjes langs on huis nog nat waren, niettegenstaande de zon al de hele dag had geschenen. Een korte inspectie later wisten we dat de afvoerbuis naar de riool verstopt was. Gelukkig heb ik tijdens de renovatie van het huis alle putje mooi opgemetst en afgewerkt met een deksel zodat ze zonder te graven te openen zijn, en konden we beginnen met het ontstoppen.

Eerst met de schop de koek van zeep en ander afval weggeschopt, daarna met een trekveer, een tuinslang een ijzerdraad een touw en een stuk elektriciteitskabel geprobeerd om de verstopping weg te krijgen. Zonder al te veel succes. Even een hulplijntje gepleegd naar de schoonmoeder om te vragen of zij geen rioolrat had. Dat had ze niet, maar ze had wel van die stevige Bekaert draad. Na wat gepruts werd eindelijk duidelijk wat de verstopping veroorzaakte…

Mijn eerste idee was dat dit de kop was van een konijn. Maar wat zou een konijn in een riool doen? Het moet dus wel van een rat zijn. En wel een hele grote, eentje die ik niet wil tegenkomen. De kop is 8cm lang en 5cm breed. Je kan je wel inbeelden hoe groot het lijf dan moet geweest zijn. Het lijf heb ik overigens niet gezien, dat was waarschijnlijk al lang ontbonden.

Bwèrk, ik heb mijn handen al 4 keer gewassen en ik voel mij nog vuil. Ik denk dat ik mij ga douchen met Dettol…

Nieuwe Verkaveling

De Raad van State der Tuinkabouters heeft beslist om in mijn tuin een nieuwe verkaveling aan te leggen, bestaande uit volledig biologisch afbreekbare, afbrekende en energie zuinige woningen. Het gaat om 1000 tot 2000 gezinswoningen en er is keuze uit een zestal modellen. Zou er wat eetbaars tussen zitten?

Pop Van Een Ligusterpijlstaart

Vorig jaar dacht ik al dat ik een pop van een ligusterpijlstaart gevonden had. Het bleek toen om een andere nachtvlinder te gaan.

Dit is een pop van een ligusterpijlstaart:
IMG_7522

En daar ben ik heel zeker van. De ligusterpijlstaart zat in een betonnen plantenbak. Zo van die dingen die ze dertig jaar geleden mooi vonden. Er was voor de rups geen uitweg mogelijk, en ik vermoedde al dat hij terug onder de grond was gekropen om te verpoppen.

Dat vermoeden bleek juist te zijn toen ik de plantjes aan het verplanten was. Opeens had ik een pop van zeker 5 cm lang en een vinger dik in mijn handen. Het popje dat ik vorig jaar vast had, was slechts een vingernagel groot.

En zijn jasje vond ik even later ook terug. Als bewijsmateriaal kan dat wel tellen! Je ziet duidelijk zijn ogen, zijn pootjes en vooral zijn pijlstaart.
IMG_7537

Na het nemen van wat foto’s om op deze blog te plaatsen heb ik ze terug onder de grond gestoken. Ik ben eens benieuwd of ik er volgend jaar in slaag om mijn eigen ligusterpijlstaart vlinder te identificeren en te fotograferen. U leest hier dan ongetwijfeld als eerste!

Ligusterpijlstaart 2009

J’ai un petit problème dans ma plantation…
Ligusterpijlstaart Mugshot
… iemand eet alle blaadjes af!

Net geen jaar geleden ontdekte ik er ook één, toen nog in de liguster haag zelf. Vandaag zat er één in de plantenbak waar ik kleine ligusterplantjes probeer op te kweken voor een nieuw stukje haag.

Hoe is die in de betonnen plantenbak geraakt vroeg ik mij af. Ik denk dat ik het antwoord gevonden heb:
Ligusterpijlstaart hol
Vorig jaar heeft waarschijnlijk een ligusterpijlstaartnachtvlinder een eitje in de plantenbak gelegd, en deze week is uit het hol van de pop, van dat eitje een ligusterpijlstaartrups gekropen.

Een ligusterpijlstaartrups kan tot 9cm groot worden. Die wat ik vandaag zag was 7 à 7,5 cm groot. Een zien of die deze week nog groeit.
Ligusterpijlstaart, 7 cm

En wie veel eet, die groeit niet alleen, maar die moet blijkbaar ook het één en het ander lossen…
Ligusterpijlstaart uitwerpselen
Dat zijn serieuze keutels zeg!

Drink Eens Wat Regenwater

Vorige week hadden we nog maar net het opblaasbare zwembadje van Golb Jr. afgedekt met een nieuw zeil of het begon te regenen. Serieus te regenen. Echte dikke druppen. In een mum van tijd had er zich een enorme hoeveelheid water verzameld bovenop het zeil. Zuiver regenwater!

Na het zien van zoveel Extreme Survivorman Bushcraft afleveringen en het meerdere malen lezen van het S.A.S. handboek vond ik dat het toch wel eens tijd werd dat ik ook eens vers regenwater dronk. Zo gedacht, zo gedaan! Het water was fris en smaakte heerlijk. Alé om eerlijk te zijn, het smaakte naar niets, want dat is nu net de eigenschap van zuiver water. Water zonder mineralen of zouten heeft geen smaak.

Daar ga ik een blogpostje over schrijven dacht ik. Ik voeg er dan links bij die aanwijzen dat je regenwater overal perfect kan drinken. Maar mijn zoektocht op het internet gaf mij niet wat ik zocht. Overal las ik dat regenwater niet drinkbaar was. Mede door de manier waarop het opgevangen wordt. Eerst en vooral lost het gassen en stof op dat het tegenkomt op zijn weg naar beneden. Dan valt het op daken en lost het (als het zuur is) metalen op als lood en koper. Misschien hier en daar wel een vogelstrontje, een asbest kunstlei, noem maar op.

Over het opvangen van regenwater om te drinken vond ik niets terug. Behalve de zin uit het S.A.S handboek: “Ondanks de zure regen die door geïndustrialiseerde landen wordt geproduceerd en verontreiniging van de bodem kan veroorzaken, is regenwater overal drinkbaar en hoeft alleen maar vergaard te worden.”

Het regenwater dat net op je zeil van je zwembad is gevallen is volgens mij dus ook perfect drinkbaar. Op was gassen en stof na is het dus nergens meer in aanraking gekomen. Ik ben er alleszins niet ziek van geworden, maar drink regenwater toch maar op uw eigen risico!

Aardbeving Voelbaar In Limburg (05/08/2009)

30 minuten geleden heb ik nog eens actief een (zeer lichte) aardbeving mogen meemaken. Even voor de aardbeving begonnen de kippen van de buren wreed raar te doen. Ze doen dat wel vaker, maar deze keer was het anders. Geen halve minuut later was de trilling daar. Brrrrrrr langer duurde het niet. De kleerkast kraakte even en dat was het dan.

Ik spring uit bed en kijk uit het raam. Overal schieten er lichtjes aan. Hét moment om Twitter eens open te gooien. Ik was niet de enige die wat gevoeld had. Aan de profielen van de anderen te zien, allemaal Limburgers.

Op de site van het Koninklijk Seismologisch Instituut staat er op dit moment nog geen nieuws, maar het kaartje toont wel aan dat het de laatste dagen al een beetje aan het rommelen was in Duitsland, (vrij) dicht tegen de Limburgse grens.

aardbeving

Daarom heb ik maar zelf een melding ingediend, zo helpen we de wetenschap ook weer vooruit.

Tijdens het schrijven van deze post is er ondertussen al een melding verschenen:
* Earthquake of 5 July 2009 to 21h18m U.T. LIMBURG (2009-07-05 23:18 Belgian Time)

Het was dus echt wel een aardbeving en geen crash van een of ander ruimtetuig 🙂