Sontheimer Bridge

Voor het project van de Automatic Magnetic Loop Tuner had ik een SWR (Standing Wave Ratio) brug nodig die kon werken tot maximaal 200 W. De kit van http://www.kitsandparts.com/ kwam hiervoor wel in aanmerking, maar slechts mits wat aanpassingen. Zonde van de weg te smijten componenten, en er zat ook niet genoeg wikkeldraad in de kit. Een van de aanpassingen is het aanbrengen van 20 windingen in plaats van 10, en daarop is het die kit niet voorzien.

Aangezien het ontwerp niet bijster ingewikkeld is, en ik altijd wel op zoek ben om nieuwe dingen te leren heb ik besloten om zelf een SWR bridge in elkaar te steken.

De SWR bridge is een tandem match, of Sontheimer bridge. Genoemd naar haar uitvinders, Carl G. Sontheimer en Raymond E. Fredrick. Net zoals bij de Yagi-Uda antenne (veelal Yagi antenne genoemd) staat het niet altijd vast wiens naam de uitvinding zal dragen. Voor hetzelfde geld had het dus een Fredrick bridge geweest. Je kan maar beter alleen iets uitvinden, of een catchy naam hebben.

Het elektrisch schema heb ik uitgewerkt in Eagle. Eagle is een onderdeel van Autodesk, de makers van o.a. AutoCAD. De gratis versie van Eagle, die je hier kan downloaden, laat je toe PCB’s (Printed Circuit Board) te maken met een maximale grootte van 80mm x 100mm.

Nadat je het elektrisch schema hebt ingegeven, kan je beginnen aan het ontwerp van de printplaat. Als je het nog nooit gedaan hebt, is dat een hele klus. Gelukkig is er “het internet”. Golb Jr. zegt nu al wijze dingen als: “als ik iets niet weet, dan zoek ik er een filmpje over op Youtube”. En dan te bedenken dat YouTube niet eens bestond toen het kereltje geboren werd.

De tutorials die voor mij de belangrijkste mogelijkheden van Eagle uit de doeken hebben gedaan zijn die van Jeremy Blum

Deel 1: Schematic Design https://youtu.be/1AXwjZoyNno
Deel 2: Printend Circuit Board Layout https://youtu.be/CCTs0mNXY24
Deel 3: CAM output and DFM https://youtu.be/oId-h6AeXXE

De drie tutorials samen duren iets meer dan 90 minuten en zijn voldoende duidelijk om zelf een eerste PCB te maken. Hoe lang ik er juist over gedaan heb eer ik een eerste printje klaar had weet ik niet meer. De tijd vliegt als je je amuseert. Ook mijn tweede printje heeft heel wat tijd in beslag genomen, maar dat was dan ook veel complexer. Daarover later meer.

Een PCB producent in China heeft aan de hand van de Gerber files die Eagle voor je genereert een mooi printplaatje gemaakt, en dat zag er best professioneel uit.

Sontheimer Bridge. 200 W version.

Nu nog wachten op de levering van de componenten en we kunnen testen of deze aangepaste Sontheimer Bridge net zo goed werkt als die van de kit.

Engerling V2.0

In 2008 had ik in mijn composthoop al eens een engerling gevonden. Ik schreef er toen ook een blogpostje over.
Nu negen jaar later zitten die beesten nog in mijn composthoop. Alleen zijn ze nu flink wat groter!

Dit waren de eerste twee engerlingen die ik tegen kwam. Kon ik toen weten dat het er veel meer zouden zijn?
Engerlingen

Toen ik er 17 had gevonden, ben ik gestopt met graven in de composthoop en heb ik Bear Grylls een tweetje gestuurd.
Engerlingen

Niet veel later kreeg ik antwoord van Bear Grylls himself, met de boodschap dat hij onderweg was.

Hij heeft wat op zich laten wachten, en is uiteindelijk niet komen opdagen… Jammer want er was genoeg voor zeker drie afleveringen van zijn survival programma’s. Misschien komt hij op een ander moment nog langs, en om het eten niet te laten bederven heb ik het maar terug in de composthoop gestoken, mooi onderaan waar ze vandaan kwamen.

Zouden ze binnen 9 jaar zo groot zijn als een vuist? Ik laat het u weten!

De Lekkerste Pannekoeken

Ik gebruik geen kookboek als ik pannenkoeken wil bakken. Om mijn geheugen vlug op te frissen, google ik vingervlug naar “de lekkerste pannenkoeken” en kies ik altijd hetzelfde gekende resultaat. Het recept van die website is immers een goed en lekker recept. Zo doe ik dat nu al een jaar of vijf. De zoekterm zit zelfs in mijn zoekgeheugen.

Alleen, die website bestaat ineens niet meer. Gelukkig kon ik hem nog vinden via Archive.org. Om het niet verloren te laten gaan post ik het dan nu maar op mijn eigen blog.

Ingredienten voor 7 a 10 pannenkoeken:

  • 200 g Zelfrijzende bloem
  • 1/2 liter melk
  • 30 g fijne suiker
  • 1 pakje vanillesuiker
  • 4 eieren
  • scheut maisolie
  • boter

Doe de bloem en se suiker in een kom en meng het goed door elkaar. Voeg daarna de 4 eieren toe en begin met roeren. Je kan ook een mixer gebruiken, maar een beetje armspiertraining kan geen kwaad. De verbruikte energie kan je met die pannenkoeken ruim compenseren. Geleidelijk aan de melk toevoegen tot je een klontenvrije substantie hebt. Je kan eventueel een beetje zout toevoegen. De maisolie kan je gebruiken om je pan in te vetten, in plaats van de boter, maar je kan hem ook toevoegen aan het deeg. Zo doe ik het altijd. Voila, meer is het niet, je deeg is klaar.

Ik gebruik altijd een hele grote brede maatbeker om het beslag in te maken. Dan kan je het deeg gemakkelijk in de pan gieten en moet je niet met een pollepel kliederen. Zo blijft de keuken een beetje properder en Mrs. Golb tevreden.

Bakken en smullen maar!

LiFePO4 10Ah 12V WSPR Test

Om eens een idee te krijgen wat ik nu met deze DIY LiFePO4 batterij kan doen heb ik vorige vrijdag een testje gedaan met WSPR.

Met de Yaesu FT-857-D, gekoppeld aan de PC via de CAT interface en met behulp van het programma WSJT-X kan je gemakkelijk zo een test uitvoeren. Vorig jaar heb ik dezelfde test gedaan met een commerciële LiFePO4 batterij van 4200mAh. En daar heb ik de data nog van. Ik kan dus een objective vergelijking maken. Want zoals Adam Savage van de Mythbusters het zegt, “the only difference between science and screwing around is writing it down”.

Om 6u36 UTC ben ik begonnen met het ontvangen van WSPR signalen. 20% van de tijd werd er gezonden (TX) met 5W de rest van de tijd werd er geluisterd (RX).

Hoewel het effectief ontvangen van signalen niet het doel was van de test, was het wel fijn om te zien dat we ZL1EE’s signalen van de andere kant van de wereld netjes binnenkregen.
ZL1EE gebruikte 10W. Zo zie je maar dat je met de juiste propagatie niet veel nodig hebt om de wereld rond te komen. Om 06u40 UTC zaten we beide in de grayzone (Hier was de zon net op, in New Zeeland ging de zon onder) en dat zorgde heel waarschijnlijk voor deze mooie opening.

170929 0640 1 -25 3.01 7.0401296 ZL1EE RF72 40 0 5391 0

Tijdens de test heb ik regelmatig de spanning van elk van de cellen gemeten. Zowel tijdens RX als TX. De 4 afzonderlijke cellen bleven dankzij het BMS mooi in balans, met een afwijking van nooit meer dan 0,02 V. Pas helemaal op het einde begon ik een grotere afwijking te zien in één van de 4 cellen.

Om 11u34 UTC hield de batterij het voor bekeken en sloot het BMS de spanning af. De spanning van één van de cellen was tot 2,5V gezakt. De rest van de cellen gaven nog 3,18V aan. Als we in het achterhoofd houden dat de spanning van LiFePO4 cellen vrij stabiel blijft gedurende een groot deel van de ontladingscyclus, en dat pas heel op het einde de spanning aanzienlijk zakt, dan kunnen we concluderen dat één van de 4 cellen net iets minder capaciteit bevat dan de andere 3. Hoeveel dat verschil is heb ik nog niet kunnen uitzoeken, en ik ben er ook nog niet helemaal uit of het effectief om een slechtere cell gaat, of dat dit binnen de marge van de specificaties valt. Voor hetzelfde geld hielden de andere cellen er twee minuten later ook mee op.

Ik ben ook nog niet zeker of het BMS de spanning afschakelde omdat één cel 2,5 V bereikte, of omdat het verschil tussen de andere cellen te groot werd. Volgens de geringe info die ik bij de verkoper van het BMS op AliExpress vond zou het BMS tot 8V kunnen werken. Dat is 2V per cel (wat trouwens ook het minimum is dat de fabrikant van de cellen aangeeft).
Anderzijds is 2,5V wel een mooie veiligheidsmarge om de cellen niet te beschadigen.

Met deze 10Ah LiFePO4 batterij ben ik dus 5 uur QRV geweest. Waarvan 1 uurtje in uitzending en de rest op luisterstand.
Met de 4200mAh batterij was ik 2 uur en 45 minuten QRV. De 10Ah batterij scoort dus net iets slechter. Alhoewel, de totaalprijs van de 10Ah batterij was inclusief verzending maar 5 euro duurder dan die van de 4200mAh batterij. 2 uur en 15 minuten extra QRV voor maar 5 euro is zeker niet slecht!

Conclusie van de test: Hoewel ik er net iets meer van verwacht had, doet de 10Ah batterij het zeker niet slecht. Een prima aankoop die ik zeker en vast zou overdoen.

Wandelende Tak

Omdat het terrarium gepoetst moest worden, mochten de wandelende takken even op wandel. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om er eens een macro foto van te nemen. Het resultaat zie je hieronder.

Wandelende tak.

Camera: One Plus One, met een opzet macrolensje.

Het deed mij denken aan Predator. Wat een griezelig beest. Of zoals Arnold Schwarzenegger het zou zeggen: You’re one ugly motherfucker!

12V 10Ah LiFePO4 Batterij Met BMS

Naar een voorbeeld van Julian OH8STN (oh8stn.org) heb ik ook een 12V 10Ah LiFePO4 (Lithium-ijzer-fosfaat) in elkaar geknutseld.

Moeilijk is dat eigenlijk niet, je moet kunnen internetten, e-shoppen en solderen. Qua vaardigheden heb je er dus niet al teveel nodig.
De cellen zelf zijn Headway 38120s cellen waarbij de “s” staat voor “schroef”. Je kan doormiddel van een schroefaansluiting de cellen met elkaar verbinden om zo de nodige capaciteit of spanning te bekomen.

Ik heb mijn 38120s’ gekocht via AliExpress. Na iets meer dan een week werden ze aan huis geleverd. Het moet niet altijd lang duren als het van China komt.

Bij aankomst meteen gecontroleerd of alle cellen nog werkte, en dat was het geval. Elke gaf een waarde van rond de 3,22 V.

De eerste keer heb ik de 4 cellen apart opgeladen, het BMS (battery management system) was nog niet aangekomen. Dit BMS zorgt erniet allen voor dat de 4 cellen gelijkmatig belast en ontladen worden, het zorgt er ook voor dat ze gebalanceerd worden opgeladen en beschermt zijn tegen overspanning, onderspanning, overcapaciteit en ondercapciteit. Je kan er zonder, maar mét is veel veiliger.

via AliExpress

Na wat geknutsel met de draad, soldeersel en powerpole-connectoren was de batterij klaar. En kon ze getest worden. Ik heb er twee uur WSPR bakens mee verzondenden (20% TX), een uurtje of twee de band afgedraaid en een paar QSO’s gemaakt met de Yaesu FT-857-D met 75W, en dan nog een uur of twee de 2m band gescand. En toen werd de batterij uitgeschakeld.

Een van de drie cellen was onder de 2,8V gezakt, de rest stond nog op 3,1V. Normaal gezien zou dit nog voldoende moeten zijn om de FT-857-D te laten werken, maar de BMS gaf maar 4,5V meer door. Onbelast ging er wel nog 12V naar de uitgang. Hoe dat juist in elkaar zit moet ik dus nog eens uitpluizen.

Het volledig filmpje met instructies van Julian OH8STN kan je hieronder zien:

Op dit moment is de batterij terug aan het opladen, via de BMS aangesloten aan mijn 20A voeding. Regelmatig controleer ik de totale en de afzonderlijke cel spanning. Tot nu toe ziet het er nog allemaal goed uit. Wordt vervolgd, want het is de bedoeling dat ik er nog een solar charge controller en een zonnepaneel aan toevoeg. Op die manier beschik ik altijd over een beperkte, doch goed bruikbare hoeveelheid energie om mijn zend- en ontvangstapparatuur te doen werken.

Alpenwatersalamander

Dit kereltje zal gisteren avond op mijn oprit. Het had niet veel gescheeld of ik was erover gereden. Het blijkt een Alpenwatersalamander te zijn.

Ik mag dan wel op een berg wonen, een alpenweide is het nog niet, en in de buurt is er niet direct ergens een vijver.

Volgens de website van natuurpunt.be hoeft dat ook helemaal niet. En hoewel ik hem nog nooit eerder gezien heb, is het blijkbaar wel een vrij algemeen voorkomend amphibie.

In de vrije natuur kunnen ze tot twintig jaar oud worden. Dat is niet niks voor zo een klein week diertje denk ik dan.

Fidget Spinners

Nu de douane mijn fidget spinners heeft tegengehouden in Bierset, zat er niets anders op dan ze zelf te maken.

Neen, grapje, als ik het geld had om een miljoen fidget spinners te kopen, dan zou ik dat wel in wat anders steken. Maar goed, Golb Jr. wou een fidget spinner, dus moesten we er zelf eentje maken.

Diy fidget spinner

En dat bleek helemaal niet zo moeilijk. Eerst zoek je een foto van een fidget spinner op het internet en druk je hem af op de juiste schaal. Dan leg je op de daarvoor voorziene plaatsen de 4 wiellagertjes en pak je je lijmpistool.

Vijf minuten later heb je dan je custom-built fidget spinner. En ik kan je verzekeren, het is een goede fidget spinner. De gebruikte lagers komen van mijn longboard. Ik had ze vervangen omdat er twee stuk waren. En dan zit je met 6 lagers die eigenlijk nog prima zijn. Gelukkig had ik ze niet weggesmeten, want anders hadden wij nooit aan up-cycling kunnen doen, en had onze Jr. nu geen coole hippe fidget finger.

Drie Voor De Prijs Van Eén – Hans Anders

Nu ik al meer dan een jaar mijn lenzen niet meer kan (ver)dragen, draag ik terug permanent een bril. Mijn vorige bril werd gekozen om ‘s morgens en ‘s avonds te dragen als ik nog geen lenzen in had. Die bril heeft dus meer in een doosje gezeten dan op mijn neus. Dat was jammer genoeg ook zichtbaar aan de glazen, die net op de belangrijkste plaatsen vol krassen stonden. Tijd dus voor een nieuwe.

Hans Anders had een leuke reclame: drie brillen voor de prijs van één, dus gingen we daar eens een kijkje nemen. “Kan ik je ergens mee helpen?” vroeg de verkoopster. Ja, ik zoek een nieuwe fiets zei ik (die flauwe grap zat klaar en moest er dus uit). We werden meteen geholpen en attent gemaakt op de reclame die op dat moment lopende was: drie brillen voor de prijs van één. Omdat ik met mijn gecompliceerde sterkte regelmatig buiten deze gratis acties viel, vroeg ik direct wat de voorwaarden qua glazen waren. Die bleken er niet te zijn, en ik kon beginnen kiezen. Het is geworden: één Rayban, ontspiegeld, twee maal verdund en met anti kras laag. Een tweede Rayban met zonneglazen op sterkte, en als derde een nieuwe zonnebril voor Mrs. Golb. En dat allemaal, voor de prijs van één bril, ik kon mijn ogen niet geloven.

Toen ik mijn brillen tien dagen later mocht gaan afhalen en hem om mijn neus zette, zei ik nog tegen de verkoopster “voila, nu zie ik er Hans Anders uit” (ja, die flauwe grap zat ook klaar en moest er ook uit 😉 ). De verkoopster deed er zelfs een dansje bij, ik was beslist niet de enige onnozelaar die die opmerking maakte.

Ondertussen zijn we twee weken verder en buiten Mrs. Golb, die de bril is mee gaan kiezen, heeft nog niemand gezien dat ik er Hans Anders uitzie. Dat is mij even Hans Anders uitgevallen dan dat ik gedacht had.

HAREC

Ik heb deze maand mijn HAREC getuigschrift behaald. HAREC staat voor Harmonized Amateur Radio Examination Certificate en laat mij toe een vergunning van de A sectie aan te vragen. Het verschil met mijn huidige vergunning van de sectie C (ON3) is dat ik nu ook in het buitenland mag zenden (in alle landen die aangesloten zijn bij het CEPT), meer vermogen mag gebruiken, aan zelfbouw mag doen en op meer frequenties en frequentiebanden mag uitkomen. Ik mag nu zelfs amateur televisie uitzendingen doen.

Het spreekt voor zich dat je voor een HAREC (B examen) heel wat meer moet kennen dan voor een basisvergunning (C examen). Gelukkig zijn er de handboeken van Tony ON6TM waar ik eerder al mijn basiscursus volgde. Begin oktober 2016 ben ik in zelfstudie aan de cursus begonnen, zonder voorkennis van elektriciteit of elektronica.

Het eerste stuk, gelijkstroom ging vrij goed. Ik leerde, zonder deadline en wanneer ik er zin in had. Het was pas toen ik het hoofdstuk gelijkstroom onder de knie had eind december, dat ik meer systematisch ben beginnen leren. En om mijzelf nog een beetje extra te motiveren heb ik mij toen ook ingeschreven voor het examen van februari.

Mrs. Golb had ondertussen ook examen, en zo zaten we geregeld na het avondeten samen aan de keukentafel te studeren. Studeer discipline was nu ook wel nodig. De deadline stond vast en de leerstof was nog niet gekend. Elke weekdag na het avondeten heb ik twee a drie uur achter de boeken gezeten, in het weekend vaak zes uur of meer per dag. Wat heb ik mijzelf aangedaan is mij meerdere keren te binnen geschoten, maar het onderwerp interesseerde mij mateloos en dus deed ik gestaag verder.

Elke morgen, middag en avond toetste ik de geleerde kennis met een proefexamen op harec.be of met de HAREC-trainer van Hans. Die “dedication” (uit te spreken op zijn Smos’) heeft ervoor gezorgd dat het examen zelf ook een eitje was en ik beloond werd met een HAREC getuigschrift.

Ondertussen zijn we in afwachting van een nieuwe vergunning. Ik kijk er naar uit.