Sicilië – Aspra

Het kleine vissersdorpje Aspra is ook het bezoeken waard. Kom je ‘s morgens vroeg, dan kan je de lekkerste verse (inkt)vis uitkiezen, die de vissers met hun kleine bootjes gevangen en aan land hebben gebracht.

Aspra Fishing Boats

Het strand van Aspra is vrij klein en de constante visgeur (tja wat wil je) moet je er bij nemen.
Aspra Beach

‘s Avonds maken ze het centrum verkeersvrij en kan je er genieten van de gezellige Siciliaanse drukte.

Sicilië – Amandelboom

Het grote voordeel van ons vakantiehuisje in Sicilië was dat het rustig gelegen was op de boerenbuiten, tenmidden van velden en plantages. Het vakantiehuisje stond op een lapje grond van 30 bij 80 meter en omvatte een heuse tuin van Eden. Citroenen, limoenen, vijgen, druiven, peren, catussen, olijven, kaki’s, aubergines, tomaten, bonen en bananen. En het leuke van het hele verhaal: wat rijp was mochten we plukken en opeten.

Zo stond er ook nog deze mooie amandelboom. Augustus is het seizoen om de amandelen te oogsten, dus dat viel even mee. Tijd dus om verse amandelen te eten.
Amandelboom

Aan de boom heeft een amandelnoot veel weg van een okkernoot. De opbouw is ook ongeveer gelijk.
Amandel noot in de boom

Dit is een amandelnoot nog in de bolster. Omdat de noot nog heel vers is moeten we die met wat geweld openen. Ik gebuikte een hamer. Amandelnoten die al even geplukt zijn kan je gemakkelijk openen door er zijdelings op te duwen.
Amandelnoot in de bolster

Een gebarsten bolster.
opengebroken amandelnoot

De amandelnoot.
amandelnoot

Binnenin zit de lekkere noot. Net zoals bij een okkernoot pel ik ook nog het vliesje rond de noot.
geopende amandelnoot

En dit is dan het heerlijke amandelnootje.
Binnenste van de amandelnoot

Sicilië – Cefalù

Het was pas nadat ik thuis opzocht wat Cefalù betekende dat ik op de foto van Cefalù’s befaamde rots het hoofddeksel (de hoed) zag.

Cefalu

Maar wij waren er niet voor de rots, wij waren er voor het strand en de zee. Parking voor een ganse dag kostte er 8 euro, maar is afhankelijk van het seizoen. Enkele weken geleden was het nog 12 euro.

In Cefalù is het mooiste stuk van het strand opgedeeld in 3 stukken. Links en rechts is er het privé gedeelte en in het midden een publiek gedeelte. Omdat er bijna geen plaats meer was op het publiek gedeelte zijn we info gaan vragen bij de private “Lido’s”. Het werd ons al vlug duidelijk waarom zij wel nog plaats hadden: 18 euro voor een stoel en een paraplu op het eene strand en 20 euro voor twee stoelen en een paraplu op het andere. Daarenboven mochten we ook onze frigobox niet meenemen.

Fuck it, dacht ik, het is 32° C. en ik wil hier een ganse dag blijven. Als ik dat hier moet gaan overleven op water en frisdrank à 2 euro per consumptie, dan ben ik blut eer de vakantie voorbij is. We gaan wel bij de andere sardientjes liggen. Net toen we het wouden opgeven vertrok er een groepje van een zestal jongeren. Dat plaatsje hebben we mooi ingenomen. Over geluk gesproken.

Cefalu

Het strand was er zeer proper, maar de zee was relatief wild. Een sterke zeewind maakte de temperatuur dragelijk. Een tip voor wie over het strand wil lopen: vergeet je sandalen niet, het zand is er gloeiend heet.

Cefalu

Sicilië – Babbaluci

Babbaluci, een gerecht van met look, olie en perterselie op smaak gebrachte slakken. Heel veel slakken. Heerlijk.

Babbaluci

In Belgie kan je het niet krijgen (ik heb het hier toch nog nooit gezien), dus als je al eens in Sicilië bent, laat je dan de kans om babbaluci te eten niet ontglippen. Neem het slakkenhuis vast tussen duim en wijsvinger, en zuig het slakje uit zijn huisje. Wringt het slakje tegen? Dan haal je het uit zijn huisje met een tandenstoker. De saus van look, olie en peterselie kan je uit je bord slurpen. Verrukkelijk.

Sicilië – Trabia

Rond het einde van juni kregen we de ingeving om eens een vliegvakantie te maken. We boekte goedkope tickets via een lowcost maatschappij en zochten een vakantiewoning in het mooie Sicilië. We gingen er een uitrust vakantie van maken, en daar zijn we heel goed in geslaagd. 6 dagen zon, zee, keien of zand, en vooral veel zon :-)

Na het ontbijt zijn we de eerste dag onmiddellijk naar de zee vertrokken. Om de zee te vinden moet je in Sicilië niet veel moeite doen, maar om een mooi strand te vinden, dat is een ander paar mouwen. Vandaag gaan we naar Trabia, maar eerst zijn we nog een parasol gaan kopen. Zonder schaduw is het hier niet te harden, zo warm!

Na 10uur vind je vrijwel geen parking meer langs de straat en moet je kiezen voor door particulieren uitgebaatte privéparkings. Dat kost je 6 euro voor een ganse dag. Om plaats te besparen parkeren ze de auto’s in dubbele rijen. De buitenste auto’s moeten hun autosleutels afgeven zodat ze je auto kunnen verplaatsen wanneer iemand van de binnenste rij wil vetrekken. Maar dat zie je van hier dat ik de sleutels van mijn auto afgeef. Gelukkig kwam er net een plaatsje op de binnenste rij vrij.

Het strand van Trabia is net zoals de vele stranden in Sicilië niet breed. Ik schat een meter of 15. De foto hieronder is genomen op een 2 tal meter van een muur. Veel meer strand is er dus niet.

Trabia Beach Sicily

Longboarding – Langs Het Kanaal

Ik denk dat ik ermee vertrokken ben, met het longboarden. Na de eerste tripjes had ik enkele dagen last van spier en/of pees pijn. Dat is niet ongewoon, aangezien je heel wat spieren en pezen op een andere manier belast. Rusten is de boodschap! Spieren recupereren veel vlugger dan pezen, dus wacht voldoende lang voordat je weer gaat boarden. Ik heb eerst een week, en daarna twee weken gewacht tussen twee longboard trips. Nu voel ik geen pijn meer, tijdens of na het sporten. Het is iets waar elke beginner door moet en je kan het niet echt versnellen of forceren.

Ondertussen al meer dan 40 km op de plank gestaan. Meestal ‘s morgens nog voor het (tele-)werken. Het is een verkwikkende manier om je dag te beginnen. Vandaag ben ik een tochtje langs het kanaal gaan maken. 10 km waarvan enkele km’s al LDP’end. De hartslag is nog wat hoog, daar moeten we dus zeker nog aan werken.

Longboarding
Halverwege even gestopt onder de schaduw van een brug om bovenstaand kiekje te maken en om wat te drinken. Het voordeel (en misschien ook meteen het nadeel) van langs het kanaal te longboarden is dat er bijna geen hellingen zijn. Alles is er vlak en je kan er goed snelheid maken (en houden als je LDP).

Ik vind het grappig hoe ik zoveel plezier kan halen uit een stuk hout met 4 wieltjes onder. Het zijn de kleine dingen des levens die het zo mooi maken.

Novartis en Google hebben akkoord over “slimme contactlenzen”

Ik schreef er in januari nog over, Google werkt aan een contactlens waarmee je je bloedsuikerspiegel kan meten.

Nu maken Novartis en Google bekend dat ze een akkoord hebben om aan de ontwikkeling van de slimme contactlens te beginnen.

Ik kijk er al naar uit, hiervoor zou ik mijn gewone lenzen dumpen en terug een bril dragen, om dan in ruil wel constant mijn bloedsuikerspiegel te kennen.

Niet dat het zo echt nodig is om dat constant te weten, maar soms voel ik mij zo onzeker en kan ik niet anders dan prikken. In de helft van de gevallen is het resultaat negatief, en heb ik dus een stripje voor niets gebruikt…

Longboarding – Maiden Voyage

Het is een zonnige ochtend, ideaal om mijn nieuw longboard eens uit te testen in het wild.

Nadat ik Golb Jr.’s fiets uit de koffer had gehaald en mijzelf van de nodige bescherming had voorzien konden we vertrekken. Whow, wat voelde dit raar aan. Het board liep heel zacht maar de trucks stonden veel te los om mee te beginnen. Direct gestopt en met de skatetool een kwart slag aan de kingpins gegeven. Nog veel te los, dus opnieuw een kwart slagje. Een keer of vier ben ik gestopt om de kingpins aan te draaien. Totdat ze voor mij, op dat moment, goed stonden.

Ik rij zelf regular, dat wil zeggen met mijn linkse voet vooraan op het board en pushen met men rechtervoet. Maar als je niet wil dat je rechterbeen mega gespierd en je linkerbeen slapjes blijft, dan moet je afwisselen. Goofy rijden (rechter voet vooraan) of mongo pushen (met je voorste voet pushen). Mijn idee om vandaag meteen te leren om goofy te rijden heb ik vlug laten varen. Dat ging voor geen meter, het was net of ik moest leren om opnieuw te skaten. Daarenboven reden er nogal wat fietsers en had ik geen zin om er helemaal idioot uit te zien. Ik had al een helm op en gele kniebeschermers (van G-Form, formidabel materiaal!).

We vertrokken aan een brug, reden tot aan de eerst volgende brug, 5 km verder, staken het kanaal over en skatete langs de andere kant terug. We hadden onderweg ook nog wat geocaches willen oppikken, maar toen ik de vissers met hun wc rolletje zag tevoorschijn komen uit de struiken waar de cache zou liggen was mijn goesting over. Ik kom wel eens terug als het wc papier vergaan is.

Een kort euphorisch momentje, toen ik dacht dat ik aan het LDP’en was, werd abrupt afgebroken. Wheelbite… Alles stond stil, behalve ik. Vol tegen de vlakte. Gevloekt dat ik mijn handschoenen thuis vergeten was. Gelukkig viel de schade nogal mee. Beetje rood aan m’n elleboog en de muis van mijn hand, maar geen beton-eczeem. Golb Jr. was harder geschrokken dan ikzelf en kwam vlug naar mij toegelopen… om mijn longboard van de weg te halen.

Wanneer we wel rolde hielde we er een tempo van iets meer dan 13 km per uur op na. Gemakkelijk vol te houden en een zalig tempo om te fietsen voor Jr. In minder dan een uur waren we terug bij de auto.

Het longboarden was precies zoals ik het mij voorstelde. Ik heb enorm genoten van het tripje en kan je verzekeren: er zullen er nog veel volgen. Eerst dacht ik dat 10 km om te beginnen misschien teveel zou zijn, maar dat viel goed mee. Niet meer dan een beetje spierpijn in mij rechter kuit.

Ik heb een nieuwe hobby :-)

Longboarding

Sommigen zullen zeggen dat de longboarding hype al lang achter de rug is, maar voor mij begint het avontuur nu pas.

Als kind en als tiener speelde ik thuis vaak met mijn skateboard op de oprit. Het hoogtepunt moet ergens in de eerste helft van de jaren negentig geweest zijn. Toen reclamepanelen nog niet van die aluminium ondingen waren, maar vezelplaten bevestigd aan stevige houten kepers. Samen met mijn neef ging ik dan de borden “opruimen” van evenementen die al lang afgelopen waren. Met de gerecupereerde materialen bouwde we een echte skate bank. Duizenden keren ben ik over Yves Deruyter gereden die toen één van de hoofdacts was van EuroBeats.

Een skatepark was er nog niet in onze gemeente, en op straat skaten was zelfs nog verboden. Ik ben gestopt met skaten toen Yves over zijn hoogtepunt was en ik hem heb moeten afbreken wegens plaatsgebrek. Bloed kruipt waar het niet gaan kan, en zo komt het dat ik meer dan 20 jaar later terug op een plank sta. Een iets grotere plank weliswaar, want het is een longboard geworden.

Tijden veranderen, tegenwoordig mag je wel met een “voortbewegingstoestel” op de openbare weg rijden. Rondritjes maken behoort ineens tot de mogelijkheden. Ideaal om de conditie op pijl te houden. Minder belastend dan joggen en bijna zo snel als fietsen. Het leek mij een ideale hobby.

Na twee jaar (ja ik neem mijn tijd) rond te surfen op het net, waarbij ik duizenden pagina’s en uren Youtube videos bekeken heb kwam ik tot de conclusie dat wat ik met een longboard wou doen niet kan met één en hetzelfde longboard. Ik zou keuzes moeten maken, want een longboard kan niet én goed zijn om te cruisen, te downhillen en te LDP’en. Het zijn 3 totaal verschillende disciplines, die elk hun eigen longboard setup vereisen.

Ik heb vele berichten gelezen over een skateshop in Genk. Gespecialiseerd in snow- en skateboards, die ook longboards verkoopt. Vooral het dikwijls terugkerende commentaar “bedankt voor het deskundig advies” heeft mij overhaalt om eens naar Yetiboards af te zakken. Mijn vraag naar een longboard om lange afstanden mee af te leggen, eventueel al LDP’end en als het kan af en toe een bergje meepikken werd vlug gecounterd. Jij vraagt een F1 bolide om door de modder te rijden was het antwoord. Ik kon er wel mee lachen, want dat was net het antwoord dat ik verwachtte.

Er werden mij wat boards getoond die in aanmerking kwamen voor datgene wat ik er het meeste mee wou doen: afstanden afleggen en snelheid maken. Rekening houdend met mijn persoonlijke voorkeur (ik zie nu eenmaal niet graag pintails) en wat andere kleine details kwamen we uit op een Arbor Vugehausen. Als ik wat meer ervaring heb kan ik nog altijd kiezen voor andere wielen, lagers, bushings etc… Maar dat zijn dingen waar ik nu toch niet over kan beslissen, omdat ik er niets van ken. Er over lezen is een zaak, het zelf aanvoelen een andere.

In één weg ook een helm en kniebescherming gekocht. Handschoenen heb ik al. Want één ding is zeker: je gaat tegen de grond.
Morgen met Golb Jr. een rondje van 10 km langs het kanaal maken. Van brug tot brug. Ik ben benieuwd.

Leo’s Berenpoot

Leo's Berenpoot

Je kan aan de anatomie van een kat zien dat ze gebouwd zijn om veel te slapen. Ze hebben zelfs teddyberen onder hun poten!