Vandaag maken we vuur met een vuursteen, een vuurslag en wat amadou van een tonderzwam.
Het stukje vuursteen komt uit een mergelgrot. De vuurslag of (firesteel of steel striker in ‘t Engels) heb ik laten maken door Launditch van op BushcraftUK.com.
Het amadou van de tonderzwam heb ik zelf geprepareerd. Een detailuitleg hoe je dit doet volgt nog. Kort geschreven komt het erop neer dat je een bepaald deel van de tonderzwam in plakjes snijdt, kookt in water met potas (pot-as), platklopt en laat drogen.
De RFID bandjes van Dutchband zijn volgens Pukkelpop-organisator Chokri Mahassine de toekomst wat betreft festivalbandjes. Vooral het veiligheidsaspect ervan spreekt hem aan. (Bron: HBVL.be)
Waarschijnlijk vooral omdat ze moeilijk na te maken zijn en omdat je ze als betaalmiddel zou kunnen inzetten.
Het eerste waar ik aan dacht bij “veiligheid” was een systeem waarmee je heel snel de aanwezigen kan identificeren. Je zou per area een RFID toegangspoort kunnen installeren en bijhouden wie zich ongeveer waar bevind en hoeveel personen er in welke area zitten. Als er iemand dringend gezocht moet worden, kan dit de zoektocht vergemakkelijken. Het aantal personen per area zou mooie populariteit grafieken kunnen voeden.
Tweede voordeel zou zijn, dat je bij geval van een ramp, RFID punten zou kunnen opzetten. Deze kunnen dan een voorgedefinieerde boodschap uitsturen wanneer iemand zich met zijn festivalbandje komt aanmelden. Bijvoorbeeld om een database aan te leggen met alle personen die “OK” zijn. Het bestaan van die DB maak je kenbaar tijdens de eerste communicatie naar buitenaf. Aan de bezoekers vertel je dat ze als ze ok zijn, ze zich even moeten laten scannen. Ongeruste ouders vraag je om even geduld te hebben en verwijs je verder naar de internetpagina waar ze deze DB kunnen raadplegen.
Je zou zelfs bij de verkoop van de tickets kunnen vragen naar de email adressen of twitter accounts van de te verwittigen personen in geval van nood.
Bij een systeem waarbij de festivalganger een sms naar een shortcode of een bericht via USSD zou moeten sturen, zit je met het probleem dat de gebruiker een werkende GSM bij zich moet hebben én dat hij zich door de commotie zou kunnen vergissen. Via RFID los je dit op. De RFID heeft geen batterij nodig en de boodschap is afhankelijk van het scenario al voorgedefinieerd.
Medische info (bloedgroep, diabetes, allergieën) zou je ook op het bandje kunnen opslaan. Wanneer iemand dan naar een EHBO post wordt gebracht kunnen de hulpverleners snel cruciale info achterhalen.
Alleen zullen we ons dan weer een stapje verder van onze privacy moeten begeven. En hoe lang zou het dan nog duren vooraleer ze ons dwingen om er eentje te laten inplanten?
Na de feestdagen zitten wij altijd met een overschot opgebrande kaarsen. Net zoals vorig jaar met het zelfgemaakte aanmaakblokje smolt ik de restjes in een pannetje en goot ze samen met heel veel watten in een leeg blikje.
Het formaat van de blikjes van de tv worstjes van Dunaldi is hiervoor ideaal.
Ik moet er in het vervolg op letten dat ik wat meer watten kaarsvet-vrij hou, zodat de buddy burner gemakkelijker aan te steken is. Door met het mes in het kaarsvet te prutsen zorgde ik ervoor dat er watten kwamen bloot te liggen die niet compleet waren verzadigd van vet. Het kaarsvet is immers niet licht ontvlambaar.
Met een aansteker of met een lucifer zou het aansteken wel een fluitje van een cent geweest zijn. Het voordeel van deze buddy burner is dan weer dat hij waterproof is. Als hij ondergedompeld is geweest kan je nog steed droog brandbaar materiaal naar de oppervlakte brengen en aansteken zoals in het filmpje.
Een troostprijs is een prijs die je krijgt wanneer je niet gewonnen hebt. Bijvoorbeeld bij het kienen. Wanneer iemand een “kien” heeft, dan krijgen de personen die erlangs zitten dikwijls ook een prijsje.
Soms worden troostprijzen uitgedeeld om de deelnemers gemotiveerd te houden. Wanneer we vroeger bij de zwemclub wedstrijd hadden, kregen we allemaal een medaille. Gewonnen, verloren of zelfs gediskwalificeerd, het maakte allemaal niet uit.
Een troostprijs koop je soms ook voor jezelf. Als je een hele dag alle winkels hebt afgelopen en niets hebt gevonden dat je mooi vindt of dat je past, dan moet je wat kopen om op te beuren. Een prulletje, een plantje, iets kleins…
En dan heb je die kerel die “Ai se eu te pego” zingt. Letterlijk vertaald “als ik je te pakken krijg”. In het publiek proberen honderden knappe vrouwen het bijhorende dansje zo sensueel mogelijk uit te voeren. Langs elkaar, elk voor zich, proberen ze Michel Teló te overtuigen om voor hun te kiezen. Ze krijgen iets meer dan twee en een halve minuut om het beste van zichzelf te geven.
Dat er veel mooie vrouwen in het publiek staan, is duidelijk. Er is zelfs al een spelletje aan de gang op facebook en Twitter om aan je vrienden mee te delen welke vrouw jij de mooiste vindt. Wat denk je van die op 0:26 of 0:52, of 1:58? Mijn favoriet is die op 1:47, omdat dat de enige is die in close up goed belicht is, en ik zie niet goed in het donker (beetje op zeker spelen).
Maar daar ging het hier eigenlijk niet over. Ik had het over troostprijzen.
Als je goed kijkt zie je op de achtergrond af en toe ook wat mannen staan. Homo’s? Ik denk het niet! Het zijn de troostprijzen voor al die vrouwen die vandaag na 2:46 niet met Michel mee naar huis mogen. Ai ai se eu te pego!
Iemand vertelde mij vorige week nog dolenthousiast over zijn investering in vastgoed via Fairvesta. Een rendement van 12% en een looptijd van 7 jaar. Goed voor een verdubbeling van het ingelegde kapitaal. En die 12% waren gegarandeerd… Waar kan ik mij inschrijven?
Ik laat mij niet vlug meeslepen in van die dingen. Niet alleen omdat het te mooi klinkt om waar te zijn, maar ook omdat ik nog niet op het punt gekomen ben dat ik geld op overschot heb dat ik 7 jaar kan missen.
Na thuiskomst kruip ik achter mijn PC en tik ik in Google “Fairvesta Fraude” in. Een van de resultaten wijst naar de site van het Zweedse Finansinspektionen en onder het kopje “Consumer/Investor alerts” vind ik een link naar een persbericht van AMF France met de volgende mededeling:
The AMF is warning investors to be aware of activities conducted by Fairvesta
The Autorité des marchés financiers (AMF) has received numerous inquiries from private investors and
financial professionals relating to activities conducted by Fairvesta, whose registered office is located at
Konrad-Adenauer Str. 15, D-72072 Tübingen, Germany. Its website at: www.fairvesta.de offers real estate
investments such as Mercatus VIII, Lumis, and Chronos with an outlook for high returns. The investments
are often touted in France by individuals using an unbalanced approach that overlooks the risks to capital
involved. These products are not covered by the regulations applicable to financial securities. Fairvesta
has not been authorised to provide investment services or financial investment advice in France or
approved to perform direct marketing for banking or investing purposes and the proposed investments are
not considered in an informational document approved or reviewed by the AMF.
Waarna ze het persbericht vervolgen met 5 basisregels die best in acht genomen worden alvorens het aangaan van zulke investeringen:
- No advertising message should make you forget that there are no high returns without high risk.
Any product proposing a rate of return higher than the money market rate (the investor can also
refer to the interest rate on a savings account such as the livret A in France) necessarily has
significant risk;
- The information provided by your contact should be clear and understandable. The adage “only
invest in what you understand” will help you avoid many disappointments;
- Get as much information as possible about the financial professionals who are offering the
product (approval/licensing, company name, registered office, etc.);
- Ask yourself the question how and who estimated the value (purchase or sale price) of the
product being offered;
- Lastly, taking into account their intrinsic qualities, some investments have a high risk of illiquidity
when resold. It is thus imperative to be completely informed of the rules or mechanisms in place
for resale of the product
Ik ga het de persoon niet zelf vertellen, want zijn geld zit immers nog 7 jaar vast. Ik zou niet willen dat hij zich ongelukkig gaat voelen over het risico dat hij genomen heeft en dat binnen 7 jaar misschien wel goed afloopt. Maar ik zou er mijn geld alleszins niet in steken. En u waarschijnlijk ook niet nadat u dit gelezen heeft.
Ik was even in paniek. Mijn anders zo betrouwbare zaklamp (Fenix LD20) deed het ineens niet meer. Ik had nochtans niet meer gedaan dan de, bijna lege, batterijen vervangen door vers opgeladen exemplaren. Na het opschroeven van het sluitstukje en het indrukken van de powerknop deed de lamp niets meer. Ik bleef in het donker.
Opnieuw opendraaien, andere batterijen erin gestoken, maar helaas met hetzelfde resultaat. Best wel een duur lampje om zomaar bij het vuil te smijten. En veel kan je er niet aan vervangen. Het LED lichtje zou zeker nog niet versleten kunnen zijn en waarom werkte ze 5 minuten geleden nog met de oude batterijen en niet meer met de nieuwe? Voor mij een raadsel dat ik moest en zou uitpluizen.
Op ‘t internet vond ik al vlug de tip om de ring aan de binnenkant van het sluitstukje terug vast te draaien. Tegen wijzerzin weliswaar, en met een puntbektang. Een halve slag later zat alles weer vast en was er terug licht in de duisternis. Lang leve het internet!
De zwarte tape die je op de Duracell batterijen ziet heeft twee functies: 1) ze zorgen ervoor dat de batterijen niet rammelen in de zaklamp en 2) zo kan ik makkelijk zien welk paar batterijen samen hoort.
Ik liep al een tijdje rond met het idee om een whiteboard te kopen. Eentje om in de keuken op te hangen. Eentje dat polyvalent ingezet kan worden. Voor Golb Jr. om zijn sommetjes te oefenen en om zijn tekentalent te tonen, en voor mij en mijn vrouw om lekker ouderwets met elkaar te communiceren nu onze shiften niet meer gelijk lopen.
De site van Whiteboards.be zag er eenvoudig en professioneel uit (met “de no-nonsens whiteboardspecialist” als slagzin mag dat ook wel), en de prijzen en leveringskosten vielen erg mee. Zeker als je weet wat ze durven vragen voor een speelgoed whiteboard in een speelgoedwinkel.
Size does matter, dus koos ik er eentje uit de Pro Series van 100cm x 200cm.
Een bestelling geplaatst voor 15uur wordt de volgende dag geleverd. Dat wou ik wel eens zien. Omdat ik vandaag toch de hele dag thuis zou zijn plaatste ik gisteren rond 14uur mijn bestelling. Ik was enorm verrast toen er deze morgen om 8u35 al een bestelwagen voor mijn deur stopte om mijn whiteboard te leveren. Dat was ruim binnen de tijd!
Tijdens de middagpauze even van de aanwezigheid van de Mrs Golb profiteren om het bord te monteren. 6 gaten later (4 voor het bord en 2 voor de lol) konden we onze eerste kribbels al optekenen. Zalig gewoon… m’n eigen whiteboard. Ik voel mij al meteen belangrijker
