De revolutionaire inputmethode – swype – is eindelijk in beta beschikbaar voor Android. http://beta.swype.com/
Swype werd ontwikkeld door de bedenker van het gekende en veel gebruikte T9 woordenboek. In onderstaande video zie je hoe swype werkt.
Om Swype te downloaden, moet je je wel eerst registreren, een installatie programma op je Android downloaden, inloggen, Swype downloaden en installeren en opnieuw inloggen. Beetje omslachtig als je het mij vraagt. Voorlopig kan Swype ook enkel Engels en Spaans herkennen.
Swype werkt verbazend goed, beter dan ik verwacht had. Alleen is het toetsenbord van mijn HTC Magic een beetje klein om tijdens het swypen te zien waar de letters staan. Ik ken het keyboard blind van buiten als ik met twee handen type, maar met één vinger zie ik toch graag waar de lettertjes staan. Oefening baart kunst, daar ben ik zeker van. Ik herinner mij nog het moment dat ik T9 vervloekte, een dag wou ik er niet meer zonder.
Benieuwd wanneer Swype standaard geïmplementeerd zal worden op toestellen met touchscreen. Wat mij betreft wordt dit de nieuwe manier van tekst invoeren.
Roken is slecht voor de volksgezondheid, dat weet iedereen. De staat heeft er tot nu toe al van alles aan gedaan om het roken zo onaangenaam mogelijk te maken, in de hoop dat de rokers het opgeven en stoppen.
Eerst enkele verhogingen van de tabaksprijs, confronterende tekst en afbeeldingen op de pakjes rookwaren, een rookverbod op openbare- en werkplaatsen en tot slot een (gedeeltelijk) rookverbod in de horeca. En wat blijkt? Er roken dit jaar weer meer mensen dan het jaar voordien. En dan zijn het niet de tieners die weer meer aan het experimenteren slaan, maar prille dertigers die (her)beginnen. Mensen met doorgaans genoeg verstand om te snappen dat roken ongezond is.
Ongeveer 30% van onze medemensen zou roken. Bijna 1 op de 3. En ik durf te wedden dat geen enkel van hen mij ook maar één voordeel van roken kan opnoemen. Een afgenomen longcapaciteit? Kortademig? Een rokershoest? Vieze smaak, gele tanden en vingers. Stinkende kleren. Een drang naar iets dat je eigenlijk niet nodig hebt. U ongemakkelijk voelen als je twee uur zonder moet.
Het is toch zo gezellig om buiten aan de draaideur van je werk samen in de kou te staan. Een lekker smaakje, of puur genot, dat maak je mij niet wijs. Dat maken de rokers zichzelf wijs om zo hun verslaafdheid aan nicotine goed te praten. Stoppen met roken moet je niet voor mij doen, dat doe je voor jezelf. Elke gestopte roker zal dat kunnen beamen.
Maar als blijkt dat ondanks de prijs, ondanks de wetenschap dat het ongezond is en ondanks het feit dat rokers overal buitengekeken worden nog roken, steeds meer en meer mensen gaan roken, dan kan je als overheid daar beter geld uit slaan. Niemand heeft sigaretten nodig, dus waarom zouden we de prijs van een pakje niet op 10 euro zetten? Omdat we dan het genot (yeah right) van de arme werkmens afpakken of omdat de mensen dan echt zouden stoppen? Of is dat net het probleem? Heeft de staat schrik dat niemand nog zal roken? Geen inkomsten uit accijnzen, en een groeiende vergrijzing van de bevolking?
Ik zou wel eens willen weten wat het effect is van zo een drastische prijsverhoging. Zouden er dan echt meer mensen stoppen? Zou de gezondheidszorg echt bakken geld sparen? Of zou er net meer smokkel en handel in namaak gepleegd worden?
Broodje Bakpoa van The Opposites is gebaseerd op comedie serie New Kids. Een stelletje gabberende hangjongeren die de buurt zo een beetje terroriseren. De serie is in Nederland al langer bekend (2007), maar ik zag ze deze week voor het eerst. Broodje Bakpoa op Q-music deed mij een ongelooflijke flashback krijgen naar mijn eigen tienerjaren. Gers Pardoel en Yousef Gnaoui mogen dan wel zeggen dat ze de gabberende hangjongeren karikaturiseren, ik herken er heel wat individuen uit mijn jeugd in.
Een broodje Bakpao, wat is dat en hoe maken ze dat? Awel, zo:
Een broodje bakpao is eigenlijk een deegbal met vlees erin. Mora heeft iets gelijkaardigs op de markt “rappe hap”. Als het dan toch een bol met iets in moet zijn, geef mij dan toch maar arancini.
Via Bright, Chatroulette.com ontdekt. Zoals ze zelf schrijven: een online speeddate chat op steroids vol freaks in een surrealistisch sausje.
Twee uur heb ik mij er mee bezig gehouden, je wil niet weten wat je dan allemaal ziet. Ik heb een paar aangename grappig gesprekken gehad, met mensen uit Wales, Frankrijk en Hongarije. De rest waren bekken en andere ledematen trekkende mannen, gibberende vrouwen en duidelijk verveelde surfers die eigenlijk beter zouden gaan slapen. En zoals bij veel dingen: hoe later het uur, hoe gekker het volk.
Enkele grappige chatroulette momenten kan je vinden op http://www.bestofchatroulette.net/, dan kan je je een idee vormen van hoe het er aan toe gaat.
Hier volgt alvast mijn buit van een avondje chatroulette.
Kermit de Kikker
Hongaarse R&B fan
Dokter en verpleegster
Sombrero-guy met kerstmuts vriend.
Oeps, de webcam stond nog aan…
Deze dames en heren waren duidelijk op zoek naar voorbeelden van ‘t laatste plaatje. Is die bh trouwens met wc papier opgevuld?
En dan heb je nog de exhibitionisten. Deze is maar een wanna-be… (om het hier proper te houden)
Na meer dan 4 jaar rommel te verzamelen heb ik mijn pc eens helemaal opnieuw geïnstalleerd. Vroeger was dit iets wat ik wel vaker deed, al was het toen eerder van moeten dan van willen. Omdat ik al langer een dubbel back-up systeem gebruik was het dan ook geen moeilijke beslissing om aan deze opdracht te beginnen.
Ik verschiet er toch steeds van hoeveel tijd het allemaal in beslag neemt. Je moet niet veel doen, en je moet niet dikwijls wat doen, maar je kan de pc ook niet op zijn gemak bezig laten. Ik kan je garanderen dat binnen de 5 minuten dat je je werkplek verlaten hebt, de installatie pauzeert omwille van een pop-up. De uren dat je er dan wel zit gebeurt er vrij weinig. Status balkjes komen voorbij, en de geschatte tijden kloppen ook maar zelden.
Ondertussen is alles weer in orde en kunnen we met een propere schijf de lente ingaan.
De allereerste indruk die ik van Raz*War had was zeer goed: via een knappe webshop een alledaags product verkopen op een nieuwe manier. Ik was verkocht en bestelde dus meteen een gratis startpakket. Binnen de 24 uur lag het scheermesje in mijn brievenbus.
Mijn eerste scheerbeurt met het mesje verliep echter niet zoals gewenst. Zonder al te veel druk uit te oefenen klikte het mesje uit zijn houder. Iets wat scheren zo goed als onmogelijk maakte. Een half uurtje surfen leerde mij dat ik blijkbaar de eerste en misschien wel enige Raz*War klant was die dit probleem had. Misschien kwam het door mijn oerstijve baardharen?
Normaal gezien zou ik gewoon een mailtje gestuurd hebben om mijn ongenoegen te uiten, maar aangezien Raz*War een hele web campagne op poten had gezet besloot ik om eens te controleren hoe goed ze hun e-reputatie bewaken. Ik zwierde een kort filmpje op het net en kreeg enkele dagen later al een berichtje op dit blog of ik hun niet eens wou contacteren. Ze hadden iets speciaals voor mij. Prima, zei ik, al hoop ik dat het geen rechtszaak is.
Bleek dat ze enorm aangedaan waren van mijn slechte ervaring en ze vroegen mij om hun nieuwe prototype (in primeur) te testen. Hier moest ik geen twee keer over nadenken: stuur maar op die handel, ik heb nog wel wat baard staan die geschoren mag worden!
De twee bovenstaande foto’s tonen de duidelijke verschillen tussen het oude type (bovenaan) en het nieuwe type mesje. Het nieuwe type handvat ziet er stoerder uit. Onder het Raz*War stickertje staat er Personna X5, wat mij dus een variant lijkt van het Amerikaanse merk Personna de M5 Magnum.
De verwisselbare kop bevat 5 mesjes en een trimmer. Het bevestigingsmechanisme is mijn inziens stukken beter dan bij het vorige mesje. Dit mesje zal niet meer losklikken!
Het eerste mesje viel misschien wat tegen, dit scheermes maakt alles goed. 10 op 10 qua e-reputation management en customer support. Leuk idee, goed uitgewerkt. Ik ga er nog dikwijls gladgeschoren bijlopen!
Dat er gisteren 18 mensen het leven hebben verloren en er nog eens 170 gewonden zijn gevallen bij een laterale treinbotsing in Buizingen is verschrikkelijk. Dat er daarvoor weer spontaan (nota bene een dag later) gestaakt moet worden vind ik overdreven.
We zouden begrip moeten opbrengen voor alle machinisten die in een onveilige werkomgeving moeten werken. Wie geen begrip heeft voor deze “spontane” staking, die geheel toevallig weer maar eens in het Franstalig landsgedeelte is begonnen, is onmenselijk. Dan ben ik maar een onmens.
Sinds de ramp in Pécrot werd er beloofd om alle seinen en treinen uit te rusten met een systeem dat ervoor zou zorgen dat seinoverschrijdingen onmogelijk worden. Die belofte is nog niet volledig ingewilligd en daarom staken de machinisten.
Technologie die ons leven veiliger maakt kunnen we alleen maar toejuichen. Maar hebben de machinesten er ook al eens bij stilgestaan dat menselijke fouten enkel te voorkomen zijn wanneer mensen vervangen worden door computers? Alles op automatische piloot. Ik hoop het niet, want dan hebben ze morgen weer een reden om te staken.
Wanneer ze gisteren een paar uur hun werk neergelegd hadden om hun medeleven te betuigen aan hun overleden collega en passagiers of wanneer mijn trein 5 minuten per dag langer onderweg is door het extra nauwkeurig naleven van de bestaande of vernieuwde veiligheidsprocedures, dan heb ik daar alle begrip voor. Maar niet voor een tragisch ongeval dat veroorzaakt is door menselijk falen.
Als een buschauffeur door het rood rijdt, en een dodelijk ongeval veroorzaakt, staken dan ook alle buschauffeurs, of alleen die uit Wallonië? En de automobilisten, doen die dan ook mee, want die rijden op dezelfde gevaarlijke weg.
Er zijn nog mensen die vinden dat ze teveel ruimte innemen op deze aardbol. Die vinden dat we teveel geld en materiaal steken in iets wat we nooit 100% efficiënt benutten. Die mensen, die bouwen hun een klein huisje.
Dat lijkt mij wel wat. Ergens een klein lapje grond bezitten, ten midden van de natuur, en daar dan een Tiny House op zetten. Op voorwaarde natuurlijk dat de eigenaars van de omliggende gronden niet hetzelfde doen, want dan heb je een camping. Het “niet teveel ruimte innemen” mag je dus gerust relativeren.
Het internet ligt bezaaid met plannen en voorbeelden van kleine huisjes. De meeste van die huisjes kan je zelf bouwen tegen een kostprijs (materiaal) van minder dan 15 000 euro. Dat lijkt misschien veel, maar voor een alleenstaande, een kinderloos koppel, of als buitenverblijf is dat wel een alternatief om eens over na te denken.
Zelf aanmaakblokjes maken is vrij gemakkelijk, en hoeft ook helemaal niet duur te zijn. De paraffine die je hier voor nodig hebt, kan je recupereren van opgebrande theelichtjes en het kokertje waar we alles in gieten is gewoon een wc rolletje. Is jou vrouw niet zo een kaarsenbrandertje als de mijne, dan kan je ook gewoon hele theelichtjes smelten. Anders kost het je heel veel tijd om restjes paraffine te verzamelen.
Zo gaan we te werk: we sluiten de onderkant van het wc rolletje af met zilverpapier. Later bedacht ik dat een onderzettertje misschien beter was geweest. We vullen het rolletje met watten en gooien alle paraffine schilfers in de pan. We smelten de schilfertjes tot een vloeibare massa op een klein vuurtje. Geen groot vuur, want bij een te hoge temperatuur zou het geheel wel eens spontaan kunnen ontbranden en dat willen we zeker niet.
Als alles gesmolten is, overgieten we de watten in het wc rolletje met de paraffine. Het kan een tijdje duren vooraleer alles afgekoeld is: geduld is een schone deugd.
De gemorste resten gooien we terug in het verzamelpotje, die kunnen dienen voor de volgende keer.
Eens alles afgekoeld is, kan je een stuk van je paraffine-en-watten-rol afsnijden en gebruiken als aanmaakblokje voor je vuur of barbecue. Het fijne van de zaak is, dat dit aanmaakblokje waterbestendig is. Binnenin zitten altijd droge wattenvezels. Wanneer je die bovenhaalt, heb je opnieuw gemakkelijk brandbaar materiaal, wat je kan aansteken met een firesteel.
