De laatste pagina

Wanneer je naar de laatste pagina van de Metro kijkt, weet je dikwijls al wat je ‘s morgens in het station gaat krijgen.

Van nieuwe Kelloggs producten, Läkerol en Kinder Bueno tot zakjes Lays en zelfs kerstballen en zeepbellenblazers. Ik heb het dit half jaar al allemaal gekregen.

En gisteren was het weer raak! Gratis een mini break van Babybel (één Babybel kaasje dus). Een mailbox vol “dringende” problemen (na mijn dag verlof) weerhield mij ervan om een paar rondjes te draaien om zo een hele voorraad in te slaan, want Babybel: dat lust ik graag!

Ik ben eens benieuwd wat er vandaag op de laatste pagina staat.

Primitivo di Manduria

Ik geef het toe, ik ben een liefhebber van een fruitzwangere Zinfandel, een wijn met een robijnrode kleur met een smakelijke rijpheid en volume. Gulzig tranend, dat kan je hem wel noemen die Primitivo Di Manduria (dankzij het alcoholpercentage van 13%). Zwoel, mediterraan parfum … Alé ik zal er maar mee stoppen, want ik ken er eigenlijk niets van. En meestal ruik ik “wijn” en niet dadels, kaneel of appel. Dat zijn allemaal dingen die helemaal niet in die wijn zitten. Maar ik weet wel wat ik lekker vind! En dit Italiaans (dessert) wijntje is lekker. Het water loop mij alweer in de mond.

Ik geef u even de originele omschrijving uit Frank Vanderauwera’s Wijngids 2007:

Als u een liefhebber bent van de altijd fruitzwangere Zinfandel en een bloedhekel hebt aan wijn die aromatisch of qua textuur aan anorexia lijdt, dan hoeft u niet langer te twijfelen: draai meteen de kurkentrekker in dit exermplaar. Want dit is het zoveelste schoolvoorbeeld van de Puglia-wijn van de eenentwintigste eeuw, die het niet van zijn introversie of fraicheur moet hebben, maar van zijn smakelijke rijpheid en volume. Goede robijnrode kleur met nog relatief weinig evolutie, enorm gulzig tranend. Zwoel, mediterraan parfum van dadels en vijgenepasta, kaneel, gesausde tabak en blauwe pruimencompote, waardoor u zich meteen weer op vakantie waant. De zon schijnt verder ongegeneerd in de smaak: dikke fruitheupen, mollig en gekonfijt, met een enorme concentratie aan blauwe en rode bessen, die tot diep in de afdronk blijven hangen. Maar och, hoewel gecamoufleerd, een oerdegelijke aciditeit. Schenk deze ferm uit de kluiten gewassen Primitivo met zijn WYSIWYG-verhaal (What you smell is what you Get) wel voldoende koel:14°C maximaal.
(Wijnkoopgids 2007 – Frank Vanderauwera)
Het omschrijven van de geuren en smaken doet mij terugdenken aan een personeelsuitstapje waar we een initiatie wijnproeven kregen. We moesten allemaal vertellen welke geuren we allemaal konden herkennen. Een collega van mij antwoordde heel serieus “een nieuwe rubberboot”. “Ja de geur die je ruikt wanneer je een rubberboot voor het eerst uitpakt”. Hoewel ik hem perfect kon begrijpen, en het daarna zelfs ook kon “ruiken” was de gastheer serieus in zijn gat gebeten!

Hack eens een Cola automaat II

Eind september had ik al eens gepost hoe je in het debug menu van een Cola automaat kon geraken. In de meeste gevallen kan je hier helemaal niets mee. Maar het idee om iets te hacken spreekt de mensen blijkbaar aan. Ik mocht op mijn filmpje op youtube al 7350 bezoekers ontvangen, in twee maanden tijd. Dat is een veelvoud van het aantal bezoekers op deze site op jaarbasis! En aan hun commentaren te zien zijn de meeste teleurgesteld dat je er niets mee kan doen.

Dus moest er maar eens een vervolg filmpje komen: Extreme Cola Vending Machine Hacking!

Ik zal eens even uitleggen hoe het werkt. Eerst kijk je naar de cijfers die naast het product vermeld staan. Ik dit geval is dat ofwel 0,50 euro of 0,70 euro. Dan steek je voor 0,50 euro (of 0,70 euro) aan munstukken in de sleuf en druk je op de knop van jou gewenste product. En voila! Daar is je blikje Cola!

Hack eens een Cola automaat

Toen ik informatie aan het zoeken was over de IKEA hacks (zie deze post), kwam ik op deze site uit:
http://www.forries.com/forum/index.php?showtopic=6954.

Het leek mij wel eens interessant om te proberen, maar ja, thuis heb ik geen Cola automaat staan. Dus dat onderzoek moest even wachten. En wanneer ik iets niet opschrijf of onmiddellijk doe, dan vergeet ik dat wel eens. Maar vandaag schoot het mij weer te binnen toen ik op het werk een mooie colaautomaat zag fonkelen. Zal ik die hack dan maar eens proberen?
Read More