Simple Trackback Validation

Ik krijg al een tijdje een shitload aan trackback spam op deze site. Gelukkig kan ik deze meestal verborgen houden, maar ik moet ze wel elke keer manueel verwijderen. Hoog tijd dus om eens een plugin te installeren die dat voor mij doet. Twee seconden zoeken (waarom deed ik dat niet veel eerder) kwam ik bij Simple Trackback Validation uit. Een 5 sterren plugin die je vanuit het plugin scherm van je WordPress installatie kan installeren.

In één weg ook maar WordPress geüpgrade naar 3.3 en een paar andere plugin’s en thema’s naar de nieuwste versie gebracht.

Ik ben eens benieuwd naar het resultaat.

Amerika In Kleur: 1939 – 1943

Vroeger was de wereld in zwart-wit, vanaf de jaren 60 kwam er wat kleur. Niet dezelfde kleuren die we nu kennen, maar van die waar een roodachtige waas over hangt. De lucht zag er toen ook anders uit, om maar te zwijgen over de huidskleur van de mensen. Althans, zo beeld ik mij dat in. Komt hoogstwaarschijnlijk door de vele zwart-wit foto’s en kleuren dia’s die ik bij mijn grootouders heb gezien en door de ingekleurde westerns.

Gelukkig kom je als eens een site als denverpost.com tegen, en tref je daar foto’s aan gemaakt tussen 1939 en 1943. Helemaal in kleur, alsof ze gisteren gemaakt zijn: Captured: America in Color from 1939 – 1943.

Bye Bye Foursquare

Ik schreef ooit dat ik qua sociaal netwerken tekort schoot, en dat ik wat dat betreft eerder tot de generation X behoor. Dat ik door de generation Y werd meegesleurd om deel te nemen aan hun nieuwe manier van sociaal zijn en dat ik het tof vond dat iedereen die ik kende al op facebook zat. Ja facebook, dat is dat sociale netwerk voor mensen die je in het echt al kent. Mensen die je zelden nog ziet en waarvan je eigenlijk al niet meer wist dat ze nog bestonden.

Een paar dagen later schreef ik mij in op Twitter, die microblogdienst. Het sociale netwerk dat je daar uitbouwt bestaat vooral uit mensen die je niet kent, maar wel zou willen kennen. Na Twitter heb ik mij ingeschreven op Foursquare. Het sociale spelletje om aan je vrienden te laten weten waar je uithangt. Compleet met scoreborden, badges en burgemeesterschappen.

Facebook en Twitter gebruik ik nu nog. Mijn Foursquare profiel heb ik vandaag gewist. De lol was ervan af. Van de 15 vrienden op Foursquare kende ik er geen een in het echt. Foursquare kon vooral handig zijn om te weten in welk café of eethuis je vrienden zaten. Of om je vrienden te laten weten waar jij zat. Maar echt lollig is Foursquare niet als je in je eentje plaatsjes moet claimen en als je ziet dat je favoriete frituur of winkel nog niet bestaat.

Dat vond ik nu juist leuk aan facebook. Ik heb zo lang gewacht om een profiel aan te maken dat het al mainstream was geworden. Zelfs mijn kleuterjuffrouw zat voor mij op facebook, je moet niet vragen. Hetzelfde ervaar ik nu met Google+. Ik zit daar op, maar ik ken niemand. Ik volg vooral de mensen die ik ook via Twitter volg. Ik lees dezelfde verhalen op Google+, maar dan in de langere versie. Geen beperking van 140 karakters. Google+ heeft ook de mogelijkheid om in te loggen op “places”. Foursquare werd voor mij dan ook niet alleen onnodig, maar nu ook overbodig.

Ik ga nu terug onder mijn steen kruipen en kom, binnen een jaar of drie, wel weer naar de oppervlakte wanneer iedereen op Google+ zit.

Foutboodschappen

Ik ben mij al een paar dagen het hoofd aan het breken over welke foutboodschappen ik wil tonen aan de buitenwereld wanneer er wat fout loopt met de web services van ‘t werk. Hoe vertaal je een debug zin als “Het object werd niet correct geïnitialiseerd, de bewerking werd afgebroken.” tot iets zinnigs waar een eindgebruiker wat aan heeft? Dàt is elke keer weer een hele uitdaging.

Ben ik vandaag met YouTube aan het spelen en krijg ik dit te zien:
Foutboodschap YouTube
Er is helaas iets misgegaan.
Er is een team goed opgeleide techneuten op pad gestuurd om dit probleem op te lossen.

Ik mag dan nog altijd met een probleem zitten, maar oh wat voel ik mij goed nu ik weet dat ik een gans team goed opgeleide techneuten op pad heb kunnen sturen. Dat is nu net hetzelfde als valium geven aan iemand die diarree heeft. Hij blijft even hard schijten, maar ‘t kan hem allemaal niet meer schelen.

Meerdere Subdomeinen Voor Een WordPress Installatie

Vorig week ben ik begonnen met een Engelstalige versie van Golb.be. Omdat WordPress standaard niet over de mogelijkheid beschikt om meerdere talen of meerdere sub-sites toe te laten heb ik er maar wat zelf op moeten verzinnen. Eerst dacht ik eraan om op een subdomein een aparte WordPress installatie te plaatsen, maar dan moest ik twee databases en twee installaties onderhouden. Twee keer upgraden en twee keer plugins installeren. Daar moest dus wat op gevonden worden.

Voorlopig heb ik het zo opgelost: ik heb mijn config.php file zo aangepast dat afhankelijk van het subdomein er een andere tabel prefix genomen wordt. Hierdoor kan ik de installatie files hergebruiken, maar met verschillende tabellen.


$subdomain = substr($_SERVER['HTTP_HOST'], 0, strpos($_SERVER['HTTP_HOST'], '.'));
if ($subdomain == 'en')
{
$table_prefix = 'en_';
}
else
{
$table_prefix = 'wp_';
}

Een plugin moet dan ook maar één keer geüpgraded of geïnstalleerd worden, maar is beschikbaar voor beide blogs. Je moet de plugin wel twee maal activeren (per blog)

Nu rest mij eigenlijk nog maar één probleem: de media library. Ik ben nog op zoek naar een plugin die de content/uploads/ folder scant en alle gevonden bestanden in de media library injecteert. Zo zou ik heel gemakkelijk de afbeeldingen die ik geupload heb in de ene blog kunnen gebruiken in de andere blog, inclusief de ‘galleries’. Dat is nu helaas niet zo simpel.

WordPress subdomeinen laten herkennen en daarop correct inspelen kan niet zo moeilijk zijn. Daarvoor zouden niet zoveel aanpassingen voor nodig zijn. Je zou in de WordPress wp_post tabel een veld kunnen bijmaken waarin je het subdomein bijhoudt waar de post moet verschijnen, en in de WordPress files de queries moeten aanpassen zodat ze alleen die posts ophalen die gelinkt zijn aan het actieve subdomein. Op die manier hoef ik ook maar één database te onderhouden.

Ik zou zoiets nog zelf kunnen maken, maar wat zal er dan gebeuren bij een WordPress upgrade? Dan zal ik waarschijnlijk alles nog eens opnieuw mogen doen.

Golb Is Terug Bij De Levende

Met volle teugen laat Golb zijn longen weer vollopen met internet. Meer dan 30 uur zijn we offline geweest door een defect aan een switch in het datacenter. Mijn host valt niets te verwijten, dat zijn een groepje enthousiaste vrijwilligers, maar over dat datacenter heb ik zo mijn bedenkingen. Ach, ik zal het maar niet aan mijn hart laten komen, er zijn ergere dingen in het leven.

Golb Flickrt

Het moest er eens van komen: ik heb een Flickr account aangemaakt. Ik heb er lang mee gewacht omdat ik het eigenlijk niet echt nodig heb. Ik heb voldoende webspace en bandbreedte tot mijn beschikking om zelf al mijn foto’s te hosten. Maar in een internetwereld waar alles (of toch veel) valt en staat bij social networking is het een leuk extra.

Na het lezen van Michel’s How to go from 15 to 13.000 image views per day on Flickr post (ik doe nog erger of ik hem ken) over Linda Lane (Wonderlane) was ik overtuigd over de mogelijke invloed die Flickr zou kunnen hebben op dit blog.

Ik ben er dus mee begonnen. Beetje bij beetje zal je op Flickr foto’s van mij kunnen vinden. Het voorzien van veel uitleg en tags zal veel discipline vergen, maar als blijkt dat het zijn vruchten afwerpt, heb ik dat er graag voor over.

http://www.flickr.com/photos/golb-be/

Wie wil mag mij toevoegen bij zijn contacten. Zo zie ik ook eens wie mijn blog leest en waar zij mee bezig zijn.
http://www.flickr.com/people/golb-be/

De eerste upload die ik gedaan heb zijn mijn twee foto’s van de hoornaar die ik eind april maakte en een foto van een pagina uit de Bijbel (Deuteronomium 7:20). Met tags en uitleg. Ik ben eens benieuwd.

Hoornaar

Hoornaar in de bijbel

Wat dat kennen van Michel betreft, ik ken hem van ziens. Echt waar! We hebben een tijd bij dezelfde werkgever/opdrachtgever gewerkt. Pas een jaar na het aflopen van zijn opdracht ben ik via zijn Flickr account (hoe toepasselijk bij dit artikel) op zijn blog uitgekomen en ik vond toen al dat hij mij zo bekend voorkwam. ‘t Is pas achteraf dat ik te weten kwam dat we een tijdje in hetzelfde gebouw gezeten hebben.