Troostprijs

Een troostprijs is een prijs die je krijgt wanneer je niet gewonnen hebt. Bijvoorbeeld bij het kienen. Wanneer iemand een “kien” heeft, dan krijgen de personen die erlangs zitten dikwijls ook een prijsje.

Soms worden troostprijzen uitgedeeld om de deelnemers gemotiveerd te houden. Wanneer we vroeger bij de zwemclub wedstrijd hadden, kregen we allemaal een medaille. Gewonnen, verloren of zelfs gediskwalificeerd, het maakte allemaal niet uit.

Een troostprijs koop je soms ook voor jezelf. Als je een hele dag alle winkels hebt afgelopen en niets hebt gevonden dat je mooi vindt of dat je past, dan moet je wat kopen om op te beuren. Een prulletje, een plantje, iets kleins…

En dan heb je die kerel die “Ai se eu te pego” zingt. Letterlijk vertaald “als ik je te pakken krijg”. In het publiek proberen honderden knappe vrouwen het bijhorende dansje zo sensueel mogelijk uit te voeren. Langs elkaar, elk voor zich, proberen ze Michel Teló te overtuigen om voor hun te kiezen. Ze krijgen iets meer dan twee en een halve minuut om het beste van zichzelf te geven.

Dat er veel mooie vrouwen in het publiek staan, is duidelijk. Er is zelfs al een spelletje aan de gang op facebook en Twitter om aan je vrienden mee te delen welke vrouw jij de mooiste vindt. Wat denk je van die op 0:26 of 0:52, of 1:58? Mijn favoriet is die op 1:47, omdat dat de enige is die in close up goed belicht is, en ik zie niet goed in het donker (beetje op zeker spelen).

Maar daar ging het hier eigenlijk niet over. Ik had het over troostprijzen.
Als je goed kijkt zie je op de achtergrond af en toe ook wat mannen staan. Homo’s? Ik denk het niet! Het zijn de troostprijzen voor al die vrouwen die vandaag na 2:46 niet met Michel mee naar huis mogen. Ai ai se eu te pego!

David Guetta – When Love Takes Over

Als ik “When Love Takes Over” hoor, dan denk ik altijd dat dat een mix is van Clocks van Coldplay en Eternity van Snap.

David Guetta – When Love Takes Over

Coldplay – Clocks

Snap – Eternity

Coldplay om de duidelijke reden dat de piano intro er wel erg hard op lijkt, en Snap om de manier waarop de melodie vibreert (of hoe moet je dat omschrijven).

I LoveD The 90’s

De jaren 90 waren toffe jaren. Ik heb ze alle 10 heel bewust meegemaakt. Ik heb er heel toffe herinneringen aan. Veel dingen die ik nu kan / doe / leuk vind, heb ik voor het eerst gedaan / gehoord in de jaren 90.

Jazeker, ook gehoord. In de jaren 90 maakte ze coole muziek. Op de speelplaats waren er twee kampen, dat van de housers en dat van de rockers en aan de hand van de organisatie van een fuif (MSS of ESS) besliste je of je zou gaan of niet. MSS was eerder House / Dance / Techno geörienteerd en ESS iets meer alternatief.

Tegenwoordig hebben ze de muziek uit de jaren 90 weer ontdekt. De “I Love To Be Back In The 90’s”-fuiven schieten als paddestoelen uit de grond en elke zichzelf respecterende hitzender draait minsten één maal per uur een dance klassieker uit datzelfde decennia.

Maar radiozenders (alstublieft) hou op met te doen alsof élke single die op een verzamel cd van Top Hits 95 staat een dikke schijf is. Neen, in de jaren 90 hebben ze ook dikke brol gemaakt, en het is aan u specialisten van de radio om dat uit te filteren. Doe een beetje opzoekwerk, kijk de nationale en internationale hitlijsten er nog eens op na. Veel van die zogenaamde 90’s hits komen daar NIET in voor.

Process Of The Spirit

Process Of The Spirit is een experimenteel (post-)rock /noise band, die in hun muziek vertellen over hun leven en maatschappelijke problemen aan de kaak stellen.

Ze doen momenteel mee aan de Limbolink wedstrijd van Het Belang Van Limburg, en zouden graag: 1) veel fans hebben en 2) in de top 10 staan van de Limbolink charts.

Om fan te worden moet je je wel registeren en zo, dus dat doe je maar op eigen beweging, maar om ze in de top 10 te krijgen, moet je enkel naar hun songs luisteren.

Die songs kan je hier vinden:
http://limbolink.hbvl.be/play.php?mode=song_hifi&band_id=82&song_id=95
http://limbolink.hbvl.be/play.php?mode=song_hifi&band_id=82&song_id=96

Het Kleine Proppenschietertje

Vroeger bleef ik altijd in de namiddagstudie tijdens de examens. De namiddagstudie van de Kerstexamens van mijn vijfde jaar middelbaar herinner ik mij nog levendig. We zaten in de turnzaal die ook dienst deed als toneelzaal en nu dus ook als studiezaal. Tegenwoordig heet dat een polyvalentezaal, maar toen dus nog gewoon turnzaal. Het was er vrij fris, 18°, want de schooldirectie wist dat je mentaal het best kan presteren wanneer de omgevingstemperatuur 18° is.

We zitten zo een beetje per leerjaar opgesplitst, de jongste van voor, de oudste van achter. De studiebegeleider van dienst loopt rondjes door de zaal. Iedereen leert, of doet alsof hij leert en is vooral heel stil. Op de order verstoren stonden immers vrij zware straffen. Iedereen deed dus wat van hem verwacht werd, want iedereen kon het extra gezeik van de leerkrachten missen als kiespijn. Zeker tijdens de examen.

Ik moet u niet vertellen dat wanneer de opzichter juist gepasseerd is, of wanneer hij aan de andere kant van de zaal loopt, je uit zijn gezichtsveld bent. Wie wat wou uitspoken deed dat dus op dat moment. Briefjes doorgeven, gebaren maken en proppen schieten. Rechts voor mij zat er een klein Marokkaans mannetje. Hij zat in het eerste middelbaar. Hij was gekend voor zijn straffe toeren, en daarom ook wat meer geviseerd als iemand anders.

Papiertjes afscheuren, knabbelen en als de studieleraar uit het zicht was: tegen het plafond knallen. Ging goed, uitstekend plan, want er hingen er al een vijftal tegen het plafond. De een al groter dan de andere. Hij was er weer klaar voor. Een nieuw propje was in productie. Schuchter keek hij rond zich heen, en maakte hij visueel contact met iedereen die dat op dat moment wou. Ja, hij kreeg alle aandacht van de andere studenten, hij was een held! Studieleraar gepasseerd: en pats, propje tegen het plafond.

Vliegt daar opeens van achter de gordijnen van het podium een andere leraar te voorschijn. Recht op het kleine proppenschietertje af. Vlug doen alsof je toch aan het leren was had geen zin. Hij had het proppenschietertje al een tijdje in de mot, en nu was hij op heterdaad betrapt. Het proppenschietertje werd van achter zijn bank gesleurd, met zijn oor wel te verstaan.

* Wat heeft dat te betekenen? Wat is dat?
– Aaah ah aaaaaah whaat daahahahaat? Euhaaaah, eehh aaaah.

“Meekomen naar mevrouw de directeur” gromt de leraar (die trouwens ook zichzelf heeft gespeeld in “De jeugd van tegenwoordig” als wiskunde leraar).

Ze verlaten de studiezaal. Algemeen geroezemoes en de studieleraar maant iedereen aan terug stil te worden en verder te studeren. Echt toonvast klonk het proppenschietertje niet neen, en spijt heeft hij er waarschijnlijk nooit van gehad, want voor hem was eeuwige roem weggelegd. Die proppen hangen er nu 12 jaar later nog!

Het kleine proppenschietertje is ondertussen ook wat groter en ouder en wijzer geworden, en heeft het zelfs tot in de liveshow van X-Factor geschopt! Ja, Rodwan, wie had dat kunnen denken? Beeld u nu eens in dat hij het idool wordt van menig tienermeisje, dan gaan die propjes in onze oude school een bedevaartsoord zijn!

Regi & Tom Helsen – Night And Day

Regi is er weer in geslaagd een zoveelste dance hit te maken. Dit keer samen met Tom Helsen. Tof nummer om naar te luisteren, iets minder om naar te kijken…

Tom, vertel het mij nu eens: wat scheelt er met uwe micro? Staat die te laag? Of waarom hangt ge er anders zo onder? Helemaal krom en scheef. Doet uwe rug dan pijn? Is het daarom dat ge dan uw ogen sluit? Of is dat omdat de lichten in uw ogen schijnen? En dat houterige handgebaar, is dat om uwe ruggenwervel terug op zijn plaatst te laten schuiven? Heeft Regi u verplicht om rond te huppelen? Ik geloof het het, want ‘t zijn precies Regi’s moves die ge maakt 🙂

Ge moet dat niet persoonlijk opvatten hoor, doe maar gewoon verder zoals ge bezig zijn, muziek dient trouwens om naar te luisteren, niet om naar te kijken.

Net alsof ik verwacht dat hier ooit antwoord op gaat komen. Ge zijt Pat Krimson niet hé. Want daar heb ik op een of ander dance4mation forum ooit serieus mee in de clinch gelegen.

UPDATE: Ik moet bekennen dat ik nog nooit eerder van Tom Helsen gehoord had voordat Regi er een hit mee maakte. Nu ik op Youtube rondsnuffel kom ik een heleboel, mij wél bekende, toffe, rustige songs van Tom Helsen tegen. Alleen wist ik niet dat dat Tom’s liedjes waren. Mijn vermoeden dat Regi Tom heeft verplicht om zo rond te huppelen op het podium wordt alleen maar sterker 🙂

Alleen is dance blijkbaar Tom’s genre niet, en als iets je genre niet is, dan is het moeilijk om daar natuurlijk op te bewegen. Het is u dus vergeven!

Wist u trouwens dat de enige reden waarom ik niet op een podium sta het feit is dat ik niet kan dansen… én niet kan zingen. Of ik al dan niet lelijk ben, dat hou ik in het midden.

Tectonic: Exit Jumpen

Jumpen is out (en oud, want ik jumpte meer dan 10 jaar geleden al!). Ik ben er zeker van dat Tectonic een nieuwe rage zal worden. Het is dan ook veel simpeler en niet zo monotoon al jumpen. Gewoon wat met uw armen zwaaien, uw benen stretchen, in het rond schoppen en met uw hoofd shaken…

Iedereen kan het, en je moet geen idioot pasje onthouden, gewoon gaaaaaaan!

Yelle laat even zien hoe het moet (of hoe het kan).

Beeld u ondertussen in dat ik hier gans onnozele moves sta te maken, en dat het ook nog ergens op trek! Op Trektonic euh Tectonic!

UPDATE: het is dus niet Tectonic, maar Tecktonik.
http://www.golb.be/tecktonik/