Moët

Nadat de bubbels uitgewerkt zijn, en je alleen nog maar een lege fles overhoudt valt alles weer in zijn oude sleur. Het nieuwe jaar is begonnen, en raar maar waar (en zo is het eigenlijk keer op keer) er is niets veranderd. Alles blijft bij het oude en het euforische-eindejaarsfeesten-stress-gevoel valt van je af. Je begint je al weer te vervelen. Wat doe je op zo een verloren tweede dag van het jaar?

Lege Champagne flessen inspecteren. Kijken of er toch niet nog iets in zit. Niets, nada, noppes, enkel lucht. Zal ik er dan maar een foto van nemen?

Moët

‘t Lijkt precies of je foto’s mooier worden wanneer je al een beetje bent vergeten hoe je ze gemaakt hebt. Dat je je het moment enkel nog vaag kan herinneren doordat je de foto ziet. Dat je zelfs het moment enkel herinnert zoals op de foto. Je kan heel veel details geven over dat moment, maar enkel die details die je op de foto ziet. Alles wat erbuiten valt vergeet je, omdat het niet belangrijk was.

Details onthoud ik alleen wanneer ik ze direct aan iets kan koppelen. Ik weet nog perfect waar ik stond en wat ik aan het doen was toen de tweede vlieger in het WTC vloog en dat ik een uur voor de dood van Joe geheel toevallig die plek ben gepasseerd in het Centraal Station. Maar vraag mij niet naar de kleur van het kostuum dat mijn manager gisteren droeg of om het gezicht van de conducteur te omschrijven om er een robot foto van te maken.

Ik vrees ervoor dat onze herinneringen de waarheid dikwijls onrecht aandoen…

Robin Het Roodborstje

Vandaag eens van het mooie weer gaan profiteren. Koude deert mij niet echt, als het maar droog is. Een stralende zon en een mooie blauwe hemel maken het alleen maar aangenamer. Ik ben er met mijn fototoestel op uit getrokken!

Op slechts enkele kilometers van waar ik woon zijn er mooi uitgestippelde wandelpaden door natuurgebied. Ik was er alleen nog nooit geweest. Daar moest dus maar eens verandering in komen. De route die ik gekozen had was slechts 4 km lang. Ik heb mooie plaatsjes gezien en leuke foto’s kunnen maken, alleen stond de zon te laag en kon ik niet overal geraken, waar ik zou willen geraken (natuurgebied hé, wat wil je).

Op de terugweg naar de auto zag ik in mijn ooghoeken wat bewegen in de oever van de beek. Zat daar nu net echt iets of beeld ik mij dat maar in?
img_3986

Na een paar minuten muisstil gehurkt te zitten, met de camera in aanslag, kwam Robin nog eens piepen.
img_3989

Zo vlug als hij kwam kijken, zo vlug was hij ook weer weg. Om dan vervolgens op een ander balkon te verschijnen.
img_3992

Hij heeft daar precies een heel gangenstelsel in die oever…

Met deze wandeling ben ik weer maar eens een paar ervaringen rijker:

  • een lichtsterke telelens zou wel eens leuk kunnen zijn;
  • een statief meenemen is niet genoeg, je moet het ook snel kunnen gebruiken;
  • je moet je camera altijd in de aanslag houden (dus niet in je tas);
  • een standaard camera schouderriem is niet echt handig met een dikke jas aan en
  • zijde handschoenen zijn de max!

Ursa Major, Lupo Minor

Gisteren morgen, toen ik mij snel van punt A naar punt B begaf, merkte ik dat er op één bepaalde plaats het fietspad van het fietsroutenetwerk verschrikkelijk dicht tegen de autosnelweg ligt. Moet ik onthouden dacht ik, dat is een ideaal plekje om panning onder de knie te krijgen. Panning is het fotograferen van een bewegend object, waarbij je de beweging van het object volgt. Hierdoor blijft je onderwerp enigszins scherp, maar de achtergrond vertoont bewegingsonscherpte. Dit voegt het gevoel van snelheid aan het beeld toe.

Na het avondeten heb ik Google Earth een keertje opengesmeten om uit te zoeken hoe ik het gemakkelijkst met de auto op die plek kon komen. Het zag er naar uit dat ik tot op 400 meter kon komen met de auto, de rest zou ik te voet moeten doen. Omdat ik weer eens niet kon wachten tot het opnieuw dag was en omdat een frisse avondwandeling wel eens goed kan doen, besloot ik om eens te gaan zien. Bleek dat er een verkavelingsweg tot op dat fietsknooppunt leidde en dat je daar met de auto mocht komen. Mooi meegenomen dus.

Dat pannen, dat viel eigenlijk vies tegen. De sluitertijd(en) die ik wou gebruiken gaven serieus onderbelichte foto’s. Het opkrikken van de ISO tot 1600 mocht zelfs niet baten. Veel panning foto’s zijn er dus ook niet gemaakt, dat zal voor een andere keer zijn.

Nu ik er toch was kon ik evengoed wat anders fotograferen. Maar wat? Ik heb mij even bezig gehouden met het maken van light trails maar daar leende de locatie zich niet echt voor. Het was immers een panning-locatie… Dus maar een foto gemaakt van mijn eigen geparkeerde auto.

Pas toen ik thuis kwam, de foto’s op mijn pc bekeek en met de schuifbalkjes in Lightroom begon te prutsen merkte ik de Grote Beer op (Ursa Major). Ik vond het wel wat hebben, die Grote Beer en de kleine Wolf.

Ursa Major, Lupo Minor
Je kan best het groot formaat bekijken via Flickr.

Video Opnemen Met Een Canon 40D

Dit vind ik wel een leuk filmpje. Met behulp van een programmaatje op je CF kaartje en het firmware update menu van de camera, kan je deze extra functionaliteit aan je Canon 40D toevoegen. Nu ja, echt toevoegen is het niet, wat blijkbaar is dat dan het enige wat je ermee kan doen. Nadat je genoeg hebt van het video opnemen, zet je de camera gewoon uit, en dan weer terug aan, en alles is weer bij het oude.

Misschien nog niet super handig, en je zal het ook zonder geluid moeten stellen, maar het is wel leuk om te weten dat het eventueel zou kunnen moest je daar de noodzaak voor voelen.

Ik ga het allesinds niet proberen, want ik wil het risico niet lopen dat ik mijn toestel omtover tot een ‘brick’.

Via Via

Lowepro Topload Zoom 2

Om mijn Canon 40D in op te bergen zocht ik een cameratas die niet te groot was, maar waar voorlopig wel alles in past. Na veel surfen, lezen en vastpakken is het de Lowepro Topload Zoom 2 geworden. In het zwart.

Het zal zeker niet bij deze ene tas blijven, maar voorlopig kan ik wel even verder. Ik heb nog geen andere lenzen, flitsers of filters. Je moet denken dat ik speciaal een DSLR wou hebben omdat je dan meer uit je foto’s kan halen. Maar dan moet je je camera ook overal meer naartoe nemen. Speeltuinen, kermissen, wandelingen, feestjes, noem maar op. Om dan altijd met een rugzak of grote tas rond te lopen, dat zag ik eigenlijk niet echt zitten.

Ik heb immers al een rugzak (North Face HotShot) waar ik redelijk veel in kwijt kan, en bovendien een statief onder kan vastmaken, dus had ik voorlopig alleen maar een omhulsel nodig voor mijn camera. Met een prijs van onder de € 30 was de Lowepro TLZ2 dus snel gekozen. En is er behoorlijk wat plaats in. Zo past mijn Canon 40D met 17-85mm, de handleiding, data- en videokabel, lens- en bodycaps en de oploader er ruim in. In het vakje in de bovenste flap steekt een extra 4GB compact flash kaartje, en daar is nog plaats voor veel meer materiaal. Ik denk dat aan een poetsdoekje en een borsteltje of zo.

Er is eigenlijk maar 1 ding dat ik aan het tasje mis, en dat is dat het niet waterdicht is. Er zit ook geen waterdichte hoes bij, maar die zou je in geval van nood gemakkelijk zelf kunnen maken met een zak van de supermarkt (haha).

Je kan de TLZ2 dragen met de bijgeleverde schouderband, of met een optioneel harnas of riem. Uiteraard kan je eender welke riem door de grote riem lus steken, maar persoonlijk vind ik dat nogal onhandig. De tas is net wat te breed om op je zij, en net te hoog om voor je op buik te dragen. Je zou ze dus op je rug kunnen dragen, maar dat ziet niet uit. Nog erger dan die butt-packs van het leger!

Laagvlieger

OO-D80

Vliegtuigspotten vanuit je luie zetel. Deze laagvlieger maakte gisteren enkele cirkeltjes boven onze buurt. De eerste spectaculaire scheervlucht heb ik gemist (die was nog lager) maar de piloot maakte graag genoeg nog een tweede, derde en vierde rondje zodat ik hem op de gevoelige sensor kon vast leggen.

Het zouden zeer mooie foto’s geweest kunnen zijn. Maar ik had ervoor wat zitten fotograferen in manuele stand. Een beetje met het diafragma, de iso, de sluitertijd en de focus punten gespeeld om wat bloemen, potjes en huisgenoten te fotograferen. Daarna alles vliegensvlug veranderen om een voorbijvliegend vliegtuig te schieten, dat kan ik nog niet. Dus opteerde ik maar voor de automatische stand, met als gevolg dat ik nu geen RAW files heb van deze foto’s en de witbalans wel eens verkeerd zou kunnen zijn…

Canon EOS 40D Uitpakfestijn

Vandaag was het dan eindelijk zover. Ik heb mij een Canon EOS 40D gekocht. Thuisgekomen was het natuurlijk tijd om uit te pakken!

Het eerste wat ik gedaan heb is de batterij in de oplader gestoken om ze op te laden.

Onnodig om te zeggen dat ik nu even de handleiding ga doorworstelen. Er zitten zoveel toeters en bellen aan dit toestel, en ik wil die allemaal vanbuiten kennen. Onnodig om te zeggen dat dat ook een tijdje gaat duren.

‘t Amusement, ik ga verder lezen!