Een motorfiets wordt omschreven als “elk tweewielig voertuig zonder zijspanwagen (categorie L3e) of met zijspanwagen (categorie L4e), uitgerust met een motor met een cilinderinhoud van meer dan 50 cm3; indien het een motor met inwendige verbranding betreft, en/of met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 45 km/h.”

Deze wet verandert voor mij niets aan het motorrijden, ik rij al zeven jaar met de motor, volledig gehuld in een motorpak, laarzen, handschoenen en een goede helm. Winter en zomer. Voor de Vespa-rijders zal deze wet misschien wel een domper op de feestvreugde zijn. Hun zie ik bij mooi weer meestal in korte broek en t-shirt rondsnorren. Zelfs vandaag kwam ik nog een hele bende tegen (waarvan minstens de helft de nodige rijervaring ontbrak) in korte broek, korte mouwen, sportschoenen en zonder handschoenen.

Eigenlijk vind ik het, net zoals het verbod op quads, een zinloze wet. Wie zichzelf niet wil beschermen moet dat zelf maar weten. Zonder een keurmerk in te voeren ben je nog niet zeker of je voldoende beschermd bent. Volgens de letter van de wet mag je dus met latex handschoenen, een jeansbroek, een KW jasje en Converse All-Stars op je motor kruipen, maar deze kledingstukken bieden 0,0% extra bescherming. Ik zou aan het einde van het jaar eens willen weten hoeveel boetes voor het niet dragen van de juiste kledij er zijn uitgeschreven. Iets doet mij denken dat dit niet veel zal zijn. Een extra wet die niet afgedwongen zal worden.

Lees zeker ook:

1. Schuberth S1 PRO
2. Total Motopoint
3. Pluk De Herfstdag

Een jaar later kocht ik twee boeken van Ray Mears, “Bushcraft Survival” en “Wild Food”. Een interessant onderwerp lyrisch beschreven door nonkel Ray. Het is dezelfde Ray die in mei de aanstoot heeft gegeven om opnieuw te gaan lezen. De teller staat op dit moment of 5 boeken in twee maanden.

Het eerste boek was “The Real Heroes of Telemark”, het verhaal van enkele Noren die door de Britten werden ingezet om Hitler’s atoombom programma te dwarsbomen. Ik had Ray Mears’ show hierover al eens gezien op Discovery Channel en de Hollywood film “The Heroes of Telemark“, die slechts een verbastering van de werkelijkheid is. Ik wist dus min of meer waar het om ging toen ik op eBay een exemplaar aantrof in uitstekende conditie voor slechts 1 euro. Lang heb ik niet moeten nadenken en drie dagen later stak het boek in mijn brievenbus.

The Real Heroes of Telemark speelt zich af in WO II en is buiten de gewaagde sabotage actie vooral een verhaal over het overleven in barre (weers)omstandigheden en de kunst om uit handen te blijven van de vijand. Allemaal elementen die mij deden denken aan een ander verhaal dat zich 50 jaar later zou afspelen: de missie van Bravo Two Zero tijdens Golfoorlog I.

De verfilming van dat verhaal had ik ook al eens op TV gezien, maar het boek zou mij ook wel smaken dacht ik bij mijzelf. Twee minuten later kocht ik een tweedehands kopie van “Bravo Two Zero – The True Story of an SAS Patrol behind the lines in Iraq”, geschreven door Andy McNab (boek 2).

Om de een of andere reden dacht ik dat Andy McNab de echte naam was van Chris Ryan een ander lid van de Bravo Two Zero patrouille, maar na enkele bladzijden lezen kwam ik er snel achter dat dit helemaal niet zo was. Ik had mij vergist. Chris Ryan was de enige uit van de Bravo Two Zero patrouille die erin geslaagd was om uit handen te blijven van het Irakees leger en schreef geschiedenis door de grootste afstand te overbruggen tijdens een E&E (Escape and Evasion). Hijzelf schreef ook een boek over de mislukte missie: “The One That Got Away – The true hero of the Bravo Two Zero mission tells his own story”. Aangezien het boek van Andy McNab zo vlot las, dacht ik, zal ik het boek van Chris Ryan ook maar kopen? Twee muisklikken later was mij PayPal account weer drie euro lichter (boek 3).

Tijdens het lezen van Chris Ryan’s boek merkte ik dat er nogal wat verschillen waren in de beschrijving van de gebeurtenissen. Er zou ongetwijfeld een website bestaan die dit zou uitspitten. Al vlug kom ik er achter dat hoewel beide heren het woord “true” in hun ondertitel gebruiken, er nogal wat “false” in hun verhalen zit. En dat een gesneuvelde teammember (Vince Phillips) verweten wordt aan de basis gelegen te hebben de missie te doen falen. Allemaal zaken die door Mike Coburn, ook een lid van Bravo Two Zero, zouden rechtgezet worden in “Soldier Five – The real thuth about the Bravo Two Zero mission” (boek 4).

Verder surfend kwam ik uit bij het boek van Michael Asher, een ex-SAS soldaat, die geen lid was van de Bravo Two Zero patrouille, maar die via een soort van reconstructie-tocht en het contact met ooggetuigen de echte waarheid probeert te achterhalen. Niet alleen om aan te tonen dat Andy en Chris over een gezonde dosis fantasie beschikken, maar ook om de naam te zuiveren van Vince Phillips. En zo werd “The Real Bravo Two Zero – The truth behind Bravo Two Zero” mijn 5de boek in twee maanden tijd.

Achteraf gezien blijkt dat ik zelfs nog een boek heb overgeslagen: “Eye of the Storm” van Peter Ratcliffe. Al is dit boek eerder het verhaal van zijn 25 jaar durende carrière bij de SAS en maakt Bravo Two Zero daar slechts een klein deel van uit.

Voorlopig ga ik het hier bij houden wat Bravo-Two-Zero-boeken betreft, er is beslist nog ander interessant leesvoer te vinden.

Lees zeker ook:

1. Upgrade Your Life
2. Ray Mears – Bushcraft Survival
3. Hack eens een Cola automaat II

Ik heb mijzelf een Bushcrafter van Lance Ockenden (Driftwoodwalker) cadeau gedaan. Een op bestelling en handgemaakt mes, inclusief bijpassende FireSteel en lederen schede, helemaal in bushcraft-stijl.

Het handvat is gemaakt van krullend berken hout (curly birch), zwart gevoerd en vastgezet met mozaïek-pinnen. Het handvat is ook voorzien van een 8mm groot lanyard-gat.

Het mes is mooi uitgebalanceerd en ligt door de welvingen zeer goed in de hand. Zowel in de forhand-grip als in de chest lever-grip.

Uiteraard ook voorzien van een scandi-grind, ideaal voor het snijden van hout en gemakkelijker te slijpen op mijn japanse waterstenen (in vergelijking met een convex geslepen mes).

De schede is voorzien met een extra lusje voor de firesteel. Het handvat van de firesteel is gemaakt met de overschot van het hout dat gebruikt werd voor het handvat van het mes.

Het mes zit diep in de schede, de kans dat ik dat verlies is zeer klein. De firesteel daarentegen kan wat extra beveiliging gebruiken. Door het gebruik zal de diameter van de firesteel immers verkleinen waardoor deze minder vast in de schede zal zitten. Met een stukje paracord maakte ik een lanyard. De knoop die ik daarvoor gebruikte is – heel toepasselijk- een lanyardknoop.

Een bushcraft mes doop je door er een lepel mee uit te snijden…

Lees zeker ook:

1. Vuur Op Vrijdag – De FireSteel
2. Vuur Op Vrijdag – Watten En Vaseline Als Tondel
3. Light My Fire – Swedish FireSteel

Uit een eerder onderzoek bleek dat slechts 2% van de deelnemers meer dan 30 sterren kon waarnemen in het sterrenbeeld Orion. Meer dan 50% rapporteerde minder dan 10 sterren. Een overduidelijk bewijs van ernstige lichtvervuiling.

Tellen doe je tussen 19u00 en 01u00. Als het deze avond niet te bewolkt is, ga ik ook eens even naar de hemel turen. Qua lichtvervuiling scoort België, zoals we allemaal wel weten, vrij slecht. Al komt daar misschien binnenkort verandering in, wanneer ze ‘s nachts de lichten op de autostrades gaan doven.

Lees zeker ook:

1. Cockerill Sambre

Net zoals een krekeltje zijn aanwezigheid laat blijken door te sjirpen, stuurt de Garmin chirp een boodschapje naar je gps toestel. Dat kan gaan van een welkomsboodschap tot een hint om een geocache te kunnen vinden.

Volgens Garmin hebben ze de chirp dan ook voor geocachers ontworpen. Al druist het wel in tegen de regels van Groundspeak. Een geocache moet vindbaar zijn met eender welk gps toestel. De Garmin chirp zal in dit geval enkel kunnen gebruikt worden als extra hint voor Garmin eigenaars.

Misschien wel een leuk idee voor verenigingen die gps toestellen verhuren om geleide wandelingen in het bos aan te bieden. Dan wordt het een beetje een combinatie van geocachen en een vossenjacht.

Lees zeker ook:

1. Garmin Etrex H – Data Kabel
2. Geocache Navigator In De Praktijk
3. Nokia C6

Maar wees wel voorzichtig. Zoals je in het filmpje kan zien pakt de man na 18 seconden het IKEA mes uit, en vanaf 20 seconden heeft hij een plakker om zijn vinger. Scherpe messen blijkbaar

Lees zeker ook:

1. Vuur Op Vrijdag – Maak Zelf Je Aanmaakblokjes
2. IKEA Homeplanner
3. Ikea Hack’s

Cyanogen’s Android 2.1 ROM werkt als een trein, maar heeft één klein nadeel. In Android 2.1 zit er een bug waardoor de telefoonnummers uit je telefoonboek verkeerd gesynchroniseerd worden naar je bluetooth carkit. Alle nummers die ingegeven zijn in het internationale nummer formaat, b.v. +3247XXXXXXX worden overgedragen als 3247XXXXXXX. Zonder de + dus. Een nummer kiezen via de interface van je carkit zorgt er dus voor dat je een leuke dame aan de lijn krijgt die je in drie talen weet te vertellen dat het nummer dat je gekozen hebt niet bestaat. Een telefoongesprek beginnen vanaf je mobieltje gaat zonder problemen.

Wie dit niet erg vind, of geen bluetooth carkit heeft hoeft dus eigenlijk ook niet per sé te upgraden. De CyanogenMod-6.0.0 RC1 ROM is een “release candidate”. Dat wil zeggen dat het stabiel genoeg is om te gebruiken, maar dat er nog bugs in kunnen zitten.

Normaal gezien zou je deze ROM als upgrade kunnen installeren bovenop de Android 2.1 ROM uit de vorige tutorial. Bij mij werkte dit echter niet 100% en heb ik dus voor een volledig nieuwe installatie gekozen.

In het kort uitgelegd, en in de veronderstelling dat je toestel geroot is en over een recovery image beschikt (als je vorige tutorials gevolgd hebt, dan is dat zo):

1. download:
update-cm-6.0.0-DS-RC1-signed.zip.
2. download:
http://briancrook.ca/android/cm-ports/bc-6.0.0-RC1-ebi1-signed.zip (Kernel voor 32A boards die in de Proximus HTC Magic toestellen zit)
3. download:
gapps-mdpi-FRF91-3-signed.zip (Google Addon)

4. kopieer deze 3 bestanden naar de root van je SD-kaart

5. doe een Nandroid backup! Als er wat mis gaat kan je altijd terug naar de laatst werkende versie.
6. doe een WIPE
7. installeer de ROM (update-cm-6.0.0-DS-RC1-signed.zip)
8. installeer de Google Addon (gapps-mdpi-FRF91-3-signed.zip)
9. installeer de 32A kernel (bc-6.0.0-RC1-ebi1-signed.zip)
10. reboot en wacht een paar minuten.

Lees zeker ook:

1. Upgrade Je Proximus HTC Magic Naar Android 2.1
2. Android Poppetjes
3. Android Op Een HTC Touch Diamond

En ja, ik wil alles op mijn Bicky Burger, anders zou het geen Bicky Burger zijn.

Laat de mensen met speciale wensen maar wat moeite doen om hun goesting te krijgen.

Geen gerelateerde berichten.

Gelukkig is er internet en kan ik vandaag, de 11 november, gaan slapen met het idee iets bijgeleerd te hebben.

Wie het verschil ook niet kent, maar het wel wil weten, die moet beslist eens doorklikken naar de site van The Royal Band of the Belgian Air Force, sectie Hymnes & Sonneries.

Lees zeker ook:

1. Post-it Hack

“Neen, stop, niet meer instappen” roept de treinbegeleidster, maar de man heeft er geen oren naar. Hij wurmt zich tussen de sluitende deuren van een al rijdend M5 rijtuig en slaakt een zucht van opluchting. Hij zal vandaag nog op tijd op het werk zijn. Zijn dag kan niet meer stuk.

Een nano seconde later stort zijn wereldje echter in: “Dat gaat u geld kosten meneer!” hoor ik de treinbegeleidster zeggen. De man pruttelt nog wat tegen, maar hij is echt niet opgewassen tegen de kordate dame. “‘t Is de laatste tijd genoeg in de media geweest, dat je niet mag opstappen als het vertreksein is gegeven… bla bla bla”. De rest kan ik niet meer horen, maar ik zie wel dat hij zijn abonnement en identiteitskaart moet bovenhalen. Dat zal voor de boete geweest zijn.

Die gaat vandaag gratis werken, dacht ik. Een boete die je krijgt omdat je een halsbrekende toer uithaal, dat zal wel de moeite zijn. Niks ook niet, 12,50 euro kost dat blijkbaar. Wat mij betreft mogen ze dat gerust opdrijven naar 125,00 euro.

Lees zeker ook:

1. Gaat ook Belgacom de uploadsnelheid verhogen?
2. Dag van de (lege) trein
3. Waar Blijft De Griep