Zelfrijdende Auto Als Alternatief Voor De Trein

Bij elke treinstaking roept er wel ergens iemand dat er op zijn minst een minimale dienstverlening zou moeten zijn. Ik neem elke dag de trein om naar mijn werk te gaan, al meer dan 14 jaar. Mij hoor je niet roepen om een minimale dienstverlening, en ik ben er zeker van dat diegene die er om roepen, nooit een trein nemen. ‘s Avonds opeengepropt zitten als haringen in een ton. Dat is dan als je geluk hebt, en je juist aan een deur staat als de trein aan het perron stopt. Anders mag je in de gang blijven rechtstaan. Dan hebben we het niet over een speciale dag, neen dat is al zo wanneer er niets aan de hand is. Wanneer er geen klimatologische omstandigheden roet in het eten gooien, wanneer er geen spoorlopers zijn er geen technische mankementen de kop op steken of één of ander syndicaat beslist om te staken. Een minimaler dienstverlening dan dit is haast niet mogelijk, tenzij je met treinen wil gaan rijden met enkel staanplaatsen.

Een echt alternatief voor de trein heb ik nog niet. Met de auto in de file gaan staan is niet meteen mijn favoriete bezigheid, dus dat kan je al schrappen. Gelukkig mag ik regelmatig telewerken en kan ik zo al de meeste stakingen opvangen. Ik kijk echter wel uit naar de (semi)zelfrijdende auto. Want dan is er wél een alternatief, en niet enkel tijdens stakingen.

De maatschappelijke kost van een auto zo nu al lager liggen dan die van een trein. Als ik dan nog eens ontspannen in mijn eigen auto naar mijn werk kan rijden, dan zie ik geen reden meer om nog een trein te nemen.

Toevallig heb ik deze week heel wat kilometers met de auto gereden. Twee uur aan een stuk autorijden op de autosnelweg vind ik vermoeiend. Twee uur met de motor over kronkelweggetjes rijden vind ik ontspannend. Het gaat dus niet om de verlopen tijd, maar om de intensiteit van je concentratie. Als die intensiteit kan weggenomen worden doordat de auto’s semi zelfrijdend worden, dan wordt autorijden op een autosnelweg in druk verkeer ook weer een plezier. Doordat de auto’s met elkaar gegevens uitwisselen hoeft er niemand plots te remmen of van baanvak te veranderen. Niemand hoeft in de file te staan, want alle auto’s zouden hun snelheid kunnen aanpassen aan het geheel. De autosnelweg zou maximaal benut kunnen worden. Auto’s die naar dezelfde bestemming rijden zouden in een soort van trein kunnen rijden. Enkel de laatste kilometers moet je zelfstandig afleggen.

Dan krijg je plots een alternatief dat beter is dan een trein. Niet op je klok kijken om op tijd te vertrekken. Zeker zijn van een zitplaats, en geen last van andere passagiers. Voorspellingen spreken over zelfrijdende auto’s in 2020. Tesla wil volgend jaar haar modellen al een software update sturen waardoor ze voor 90% zelfrijdend zijn. Dat is niet meer zo veraf, dat ga ik in mijn carrière nog meemaken. Ik ga waarschijnlijk mijn kleinkinderen nog mogen uitleggen dat je vroeger 18 jaar moest zijn en je zelf met de auto moest rijden.

Ik ben echt benieuwd hoe het er binnen 10 jaar uitziet voor de NMBS en of ik dan nog met de trein naar mijn werk ga.

Online Trend Rapport 2010

Mezelf rond de oren kletsend dat ik niet de moeite heb gedaan om Netlash mijn trend rapport voor 2010 te sturen, schrijf ik hier dan maar mijn voorspellingen.

Mobiele Data mag dan wel hot zijn, voor de meeste mensen is de gepeperde factuur die hieraan verbonden is ook nog steeds te heet. Ook al zijn de Mobile Vikings een heel goed alternatief voor de 3 grote operatoren, vrijwel niemand in mijn kennisenkring heeft er ooit van gehoord. Het overgrote merendeel deelt berichten met zijn medemensen nog steeds via SMS. Of die bewering nog correct is zullen we deze avond al meteen zien. Breken we opnieuw een SMS record met oud op nieuw, dan zal mobiele data ook in 2010 niet mainstream worden.

Sociale Netwerken zullen niet meer zo sterk groeien als voorheen, maar vooral de leeftijd van de gemiddelde gebruiker zal omhoog gaan. Ontvrienden mag dan wel het woord van 2009 geweest zijn, online-associaal zal mijn woord voor 2010 worden. Ik sluit mijn facebook account in 2010. Het hoe en waarom zal je hier nog wel lezen.

Android toestellen zullen in aantal de iPhone inhalen. Alleen zouden de mobiele operatoren en gsm fabrikanten aller landen moeten stoppen met het maken van eigen ROM’s zodat er één standaard bestaat die door iedereen te gebruiken is. Customisaties moeten gebeuren onder de vorm van applicaties die de native eigenschappen van het Android besturingssysteem overnemen, enkel en alleen als de gebruiker dit wenst. Zoals met alle electronische toestellen zal de prijs van de instapmodellen sterk dalen wat voor een lager instapdrempel zorgt.

Email blijft online de belangrijkste communicatie vorm. De basis van de geschreven communicatie is al enkele duizende jaren hetzelfde alleen de drager veranderde. Een email lijkt nog altijd heel sterk op een brief. Er zijn er zelfs die plaats en datum in een mail durven schrijven.

Google Wave zal geen grote vooruitgang boeken in 2010. Ik kan niet meteen iets verzinnen waarvoor ik mijn google wave zou gaan gebruiken, dan voor het bijhouden van mijn treinvertragingen. Als je alles laat samenkomen op dezelfde plaats, dan ligt het toch ook maar op een hoopje. Daarom wil ik nog steeds een bakje voor email, een bakje voor twitter, een bakje voor sms en een fysiek bakje voor post.

Mobiele Telefoons zullen nog groter worden, met een betere user interface. Gsm’s met een groter scherm zullen volgens mij succesvoller zijn dan een netbook. Een netbook is volgens mij ook te klein om echt op te werken en te groot om altijd bij je te hebben. Een iets grotere gsm vervangt dan wel geen laptop, maar is nog altijd gemakkelijker te dragen dan een netbook.

Hoe Surft U?

Als ik mijn statistieken moet geloven beginnen steeds meer en meer mensen een url in te tikken in een zoekmachine. Dat is goed nieuws voor actieve bloggers die bloggen over een nieuwe site, maar minder goed nieuws voor bedrijven en reclame bureaus die per promotie een nieuwe domeinnaam creëren.

Ook al tonen ze letterlijk de url in de advertentie, de consument heeft precies meer vertrouwen in zijn zoekmachine. Je zou kunnen denken dat dit komt omdat de domeinnaam die ze kiezen somsveeltelang.be is voor het doelpubliek om te onthouden totdat zij aan hun pc zitten. Maar dat lijkt mij niet het geval. De pieken van binnenkomende hits op Golb.be door zulke zoekopdrachten situeren zich heel duidelijk tijdens de reclame breaks, of tijdens de reportages op het nieuws.

Blijkbaar staat er in menig Vlaamse huiskamer een PC, of kijkt heel wat volk TV met de laptop op de schoot. Maar waarom geven ze dan niet rechtstreeks de url in de adresbalk in? Doen ze dat bewust of is het een gewoonte? Staat Google als startpagina ingesteld en gaat hun aandacht bij het openen van een nieuw browser venster onmiddellijk, volautomatisch, naar het zoekwoord invoerveld?

In China zie je al enkele jaren op reclame posters een nagebootst invoerveld van een zoekmachine, met daarin de kernwoorden die je naar de site van de adverteerder brengen. Dat zou hier ook kunnen werken, maar dan moeten de reclame bureaus wel stoppen met het maken van nieuwe domeinen per actie / promotie, want die sites scoren meestal slecht in zoekmachines. Ze zijn niet onmiddellijk geïndexeerd en worden meestal nauwelijks bijgewerkt.

Ikzelf geef meestal de url direct in de adresbalk in. Maar meestal wel zonder www. Soms leidt dat tot frustratie aangezien er nog steeds een niet te onderschatten aantal instellingen niet in staat zijn om ditiseenurl.be door te verwijzen naar www.ditiseenurl.be. Zelfs Golb.be doet dat!

Aardvark: Praktisch!

Aardvark, social search. Je kan er eigenlijk pas wat over vertellen als je het al echt gebruikt hebt. En ik kan je nu al vertellen dat het erg praktisch is, en dat je er wel wat van leert.

Zo heb ik ondertussen een goed recept om verse muntthee te maken en weet ik waarom mijn pizza op mijn pizzasteen in de barbecue steeds aanbrandt.

Aan de andere kant heb ik ook iemand mijn mening mogen geven over zijn site design, iemand geholpen met het spel Call of Duty en iemand laten kennismaken met een goed fietsmerk.

Hoe dat in zijn werk gaat is eigenlijk vrij simpel. Eens je aangemeld bent (ik heb nog een aantal uitnodigingen over), voeg je Aardvark toe aan de lijst van jou contactpersonen van je favoriete instant messenger en je bent vertrokken. Heb je een vraag, dan stel je die gewoon aan Aardvark. Als je vraag niet duidelijk genoeg is vraagt Aardvark om verheldering of onder welke categorie jou vraag valt. Dan zal Aardvark jou vraag doorsturen naar iemand in het Aardvark netwerk (dat hoeft dus niet persé jou iemand in jou netwerk te zijn). Met wat geluk krijg je binnen enkele minuten een antwoord. Ben je op dat moment niet meer online, dan krijg je het antwoord per email. Wil je meer weten, of dieper ingaan op het antwoord, dan reageer je opnieuw op het bericht in je instant messenger, of doe je een reply op de email. Aardvark zorgt ervoor dat jou reactie goed terecht komt.

Wanneer iemand in het Aardvark netwerk een vraag heeft, die jij wel eens zou kunnen antwoorden, dan krijg je (als je online bent met je instant messenger) een berichtje of je de vraag wilt beantwoorden. Je kan kiezen om dat te doen, om te passen of om de vraag door te sturen naar iemand die dat wel zou kunnen weten.

Krijg je geen vragen toebedeeld, dan kan je nog altijd “try” intikken. Aardvark stuurt jou dan een vraag waar nog geen antwoord op gekomen is, en die niet noodzakelijk behoort tot een door jou opgegeven kennisdomein. Soms zitten er vragen tussen die je wel kan antwoorden, en dat is leuk! Mensen helpen is tof 🙂 Zelf geholpen worden nog toffer :-p

Beinvloeden Blogs Uw Aankopen

Interessant artikel gelezen over de invloed van blogs bij uw aankopen op Digimedia.be.

Ik quote er even een stukje uit:

Ontleedt men deze cijfers, dan zou, volgens het onderzoek van Jupiter, 52% van de gebruikers die bevestigen dat zij bij hun aankoopbeslissing beïnvloed werden door een blog, ook zeggen dat dit blog een cruciale rol gespeeld heeft bij de beslissing om tot de aankoop over te gaan.

Ik kan mij hier heel goed in vinden. Door de vele Mac berichten van Unexpected.be had ik mij bijna een MacBook gekocht. Mijn keuze om een Canon 40D te kopen heb ik bijna volledig gevormd door blogs en fora op het internet af te schuimen. Geen onbekende blogs of fora, maar plaatsen waar ik al jaren als “voyeur” ging kijken. Geen onbekende dus, maar websites met – voor mij – een zeker autoriteit.

Ik ben er zeker van dat Golb.be ook invloed uitoefent op haar lezers. Mijn bevindingen over Belgacom TV en Internet behoren tot top 20 van meest bezochte pagina’s. En de vele vragen die ik vorig jaar kreeg over navigatie software en Nokia gsm’s bewijzen dit eveneens.

Alleen moeten we misschien oppassen met besprekingen over voorwerpen waarbij het er te vingerdik opligt dat we gesponsord worden. Aan de andere kant: blog lezers zijn niet dom en als je gesponsord wordt, dan zeg je dat er beter meteen bij. Je invloed op je lezers zal dan wel heel wat minder zijn, tenzij zij ook gesponsord kunnen worden.

Jammer toch dat net die dingen waar we zo tevreden over zijn, en waar we ons geluk over bloggen ons niets opbrengt. Op zich hoeft dat ook niet, en gaan alle credits naar de producent of verkoper van het product. Hij heeft er immers voor gezorgd dat jij een product hebt waar je tevreden over bent. Doordat veel mensen dan zijn producten gaan kopen, zakt de prijs van toekomstige producten misschien en kan je zo later alsnog je voordeel doen…

Defriending Door Adsense

Defriending zal een trend worden in 2009. Niet alleen omdat we in 2008 veel te veel mensen tot onze vrienden hebben genoemd, maar ook omdat defriending ons wordt opgedrongen. Enerzijds vrezen we voor onze privacy, en anderzijds kiezen we voor gratis producten. Voeg deze twee dingen samen en je kan het nuttige aan het aangename koppelen: Whopper Sacrifice. Jammer genoeg is deze actie enkel geldig in de USA, maar het zou mij niet verwonderen moest er iets gelijkaardigs in onze contreien opduiken.

Defriending, het kan mij eigenlijk weinig schelen. Mijn LinkedIn profiel staat vol met mensen die niet mijn vrienden zijn. (ex-)Collega’s kan je nu eenmaal niet allemaal vrienden noemen. En sommige mensen ken ik niet eens (das zelfs tegen de LinkedIn policy). Ik daag hen dus uit om mij te defrienden. Zelf zal ik er weinig aan doen. Ik hou mij met zulke dingen nu eenmaal niet bezig. Het zelfde geldt voor Facebook en Twitter. Als je teveel zaag verkoopt op Twitter, dan volg ik je niet meer. Maar het kan wel nog zijn dat je in mijn Facebook account staat. En van mensen die mij defrienden, daar lig ik al helemaal niet wakker van.

Of toch? *MouseOver twijfelde eraan zich te deabonneren van mijn RSS-feed omdat er teveel reclame instond. Frans maakte er eerder ook al een opmerking over, waarop ik antwoordde dat ik het wel eens zou aanpassen. Dat heb ik geprobeerd, maar dat ging niet Google laat niet toe de grootte van de advertentie in een RSS-feed aan te passen. Omdat het toch gene vette opbracht heb ik vandaag dan maar besloten alle advertenties in mijn RSS-feed uit te schakelen. Trouwe RSS lezers hoeven zich dus niet meer te storen aan veel te grote advertenties.

Defriending doet mij dan toch iets?