Zelfrijdende Auto Als Alternatief Voor De Trein

Bij elke treinstaking roept er wel ergens iemand dat er op zijn minst een minimale dienstverlening zou moeten zijn. Ik neem elke dag de trein om naar mijn werk te gaan, al meer dan 14 jaar. Mij hoor je niet roepen om een minimale dienstverlening, en ik ben er zeker van dat diegene die er om roepen, nooit een trein nemen. ‘s Avonds opeengepropt zitten als haringen in een ton. Dat is dan als je geluk hebt, en je juist aan een deur staat als de trein aan het perron stopt. Anders mag je in de gang blijven rechtstaan. Dan hebben we het niet over een speciale dag, neen dat is al zo wanneer er niets aan de hand is. Wanneer er geen klimatologische omstandigheden roet in het eten gooien, wanneer er geen spoorlopers zijn er geen technische mankementen de kop op steken of één of ander syndicaat beslist om te staken. Een minimaler dienstverlening dan dit is haast niet mogelijk, tenzij je met treinen wil gaan rijden met enkel staanplaatsen.

Een echt alternatief voor de trein heb ik nog niet. Met de auto in de file gaan staan is niet meteen mijn favoriete bezigheid, dus dat kan je al schrappen. Gelukkig mag ik regelmatig telewerken en kan ik zo al de meeste stakingen opvangen. Ik kijk echter wel uit naar de (semi)zelfrijdende auto. Want dan is er wél een alternatief, en niet enkel tijdens stakingen.

De maatschappelijke kost van een auto zo nu al lager liggen dan die van een trein. Als ik dan nog eens ontspannen in mijn eigen auto naar mijn werk kan rijden, dan zie ik geen reden meer om nog een trein te nemen.

Toevallig heb ik deze week heel wat kilometers met de auto gereden. Twee uur aan een stuk autorijden op de autosnelweg vind ik vermoeiend. Twee uur met de motor over kronkelweggetjes rijden vind ik ontspannend. Het gaat dus niet om de verlopen tijd, maar om de intensiteit van je concentratie. Als die intensiteit kan weggenomen worden doordat de auto’s semi zelfrijdend worden, dan wordt autorijden op een autosnelweg in druk verkeer ook weer een plezier. Doordat de auto’s met elkaar gegevens uitwisselen hoeft er niemand plots te remmen of van baanvak te veranderen. Niemand hoeft in de file te staan, want alle auto’s zouden hun snelheid kunnen aanpassen aan het geheel. De autosnelweg zou maximaal benut kunnen worden. Auto’s die naar dezelfde bestemming rijden zouden in een soort van trein kunnen rijden. Enkel de laatste kilometers moet je zelfstandig afleggen.

Dan krijg je plots een alternatief dat beter is dan een trein. Niet op je klok kijken om op tijd te vertrekken. Zeker zijn van een zitplaats, en geen last van andere passagiers. Voorspellingen spreken over zelfrijdende auto’s in 2020. Tesla wil volgend jaar haar modellen al een software update sturen waardoor ze voor 90% zelfrijdend zijn. Dat is niet meer zo veraf, dat ga ik in mijn carrière nog meemaken. Ik ga waarschijnlijk mijn kleinkinderen nog mogen uitleggen dat je vroeger 18 jaar moest zijn en je zelf met de auto moest rijden.

Ik ben echt benieuwd hoe het er binnen 10 jaar uitziet voor de NMBS en of ik dan nog met de trein naar mijn werk ga.

Tesla Powerwall

Tesla komt met een betaalbare batterij voor je huis. De Powerwall zal tussen de $3000 en $3500 kosten afhankelijk van het model (respectievelijk 7Kwh en 10Kwh). De batterijen kunnen aan een muur bevestigd wordenen je kan tot 9 batterijen aan elkaar koppelen. Zo kan je zelf kiezen over hoeveel capaciteit je kan beschikken.

Dat je thuis zelf je opgewekte energie kan opslaan is nieuw. Tot nu toe geef je de energie de je opwekt met je zonnepanelen af aan het netwerk (tenzij je overdag veel verbruikt, maar meestal verbruik je overdag weinig want dan heb je geen licht nodig en ben je minder thuis). Je elektriciteitsmeter draait dan als het ware in omgekeerde richting. Hiervoor moet je een netvergoeding betalen.

Omdat ik de kostprijs van zonnepanelen voorlopig nog aan de hoge kant vind en het principe van het teruggeven van stroom aan het net niet echt eerlijk vind, staan zonnepanelen niet hoog op mijn prioriteitenlijstje van aan te vangen investeringen. Met eerlijk bedoel ik dat jou zonnepanelen misschien wel genoeg stroom hebben gegenereerd om jou jaarlijks verbruik te compenseren, maar dat er nog steeds kerncentrales nodig zijn om ervoor te zorgen dat bij jou ‘s nachts het licht kan branden.

Met zo een Tesla Powerwall kan je dit element weghalen en kan je oprecht zeggen: ik verbruik 100% groene energie. Dat je dan eens een avondje geen TV kan kijken omdat de zon niet genoeg geschenen heeft, moet je er dan maar even bijnemen 😉

Dead Drop – USB Killer

Toen ik voor het eerst las over Dead Drop USB’s – in de Metro – dacht ik al “Er moet maar eene gek zijn die hier een virus op zet”. Maar het kan blijkbaar nog erger.

Dead Drops is een publiek toegankelijk, annoniem, offline, peer to peer file-sharing netwerk en maakt gebruik van USB sticks die in muren, gebouwen of andere structuren (vb monumenten) ingemetst zijn. Je plugt de USB in je laptop en leest wat een ander er op achter gelaten heeft, of plaatst er zelf wat op voor een volgende passant.

Dead drops kunnen voor van alles en nog wat gebruikt worden. Om te vertellen waar je in de buurt het beste illegale onkruid kan kopen of waar je het lekkerst kan eten. Waar de beste slaapplaatsen zijn of welke hot spots zeker het bezoeken waard zijn.

Persoonlijk zou ik het nooit aandurven om mijn pc of smartphone te verbinden met een dead drop. Je weet immers niet wie voor je geweest is. Nu ik weet dat er USB killers bestaan zal ik het zeker nooit riskeren.

Een USB Killer bestaat uit verschillende condensatoren en een transistor. Eerst worden de condensatoren opgeladen, via de voeding van je USB poort en wanneer ze hun maximale spanning bereikt hebben, wordt deze opnieuw vrijgegeven. Het continue herhalen van dit proces zorgt er uiteindelijk voor dat je toestel stuk gaat. Hoe het precies werkt kan ik niet uitleggen, omdat ik niets van electronica begrijp. Je leest het zelf maar op PCWorld.com. Wat ik wel weet is dat je toestel total-loss zal zijn na een ontmoeting met een USB Killer. Iets om over na te denken als je ooit nog een USB stick “vindt” of van een wildvreemde “krijgt”.

OnePlus One

Historisch moment vandaag. Ik kocht mij eerste smartphone!

Het is een OnePlus One geworden. De 2014 flagship killer. Met specificaties die bijna gelijk zijn aan die van een Samsung Galaxy S5, maar voor de helft van de prijs. En de batterij, heb ik van horen zeggen, gaat bijna twee keer zo lang mee. Ik ben in blijde verwachting!

Hoewel ik al sinds 2000 rondloop met een gsm op zak, heb ik er tot nu toe nog nooit eentje moeten kopen. Ik heb nogal geluk gehad met die dingen. De eerste had ik van mijn lief gekregen, de tweede van het bedrijf waar ik stage liep. De rest van mijn werkgever, en tot twee keer toe heb ik het geluk gehad om er eentje te winnen. Maar mijn glorie dagen lijken geteld. Ik win precies niets meer en mijn werkgever is niet meer zo genereus. Komt er nog eens bij dat ik eens een deftig toestel wou hebben zonder voorgeïnstalleerde brol van de fabrikant.

Ik wou een toestel waar Android op draaide zoals Android bedoeld was. En dan had ik nu de keuze tussen een OnePlus One of een Nexus. Gezien ik mijn euro’s nogal eens in twee bijt, is het dus de OnePlus One geworden.

Ik voel mij bijna een kind op 6 december, maar dat zal wel overgaan wanneer ik mijn visa afrekening krijg 🙂

Gezien het toestel ook vrij groot is en mijn horloge ook aan vervanging toe is, ga ik ook eens stilletjes uitkijken naar zo een android watch. Samsung maakt er mooie, maar het zou er eentje moeten zijn met Android Wear opdat ik hem zeker kan linken met mijn nieuwste aanwinst.

Novartis en Google hebben akkoord over “slimme contactlenzen”

Ik schreef er in januari nog over, Google werkt aan een contactlens waarmee je je bloedsuikerspiegel kan meten.

Nu maken Novartis en Google bekend dat ze een akkoord hebben om aan de ontwikkeling van de slimme contactlens te beginnen.

Ik kijk er al naar uit, hiervoor zou ik mijn gewone lenzen dumpen en terug een bril dragen, om dan in ruil wel constant mijn bloedsuikerspiegel te kennen.

Niet dat het zo echt nodig is om dat constant te weten, maar soms voel ik mij zo onzeker en kan ik niet anders dan prikken. In de helft van de gevallen is het resultaat negatief, en heb ik dus een stripje voor niets gebruikt…

Review: Anker Astro3E Externe Batterij – Powerbank

Tijdens de week, wanneer ik mijn gsm veel gebruik, durft het nogal eens voorvallen dat ik voor het einde van de dag met een lege batterij zit. Uiteraard gebeurt dit niet op kantoor, waar ik over verschillende mogelijkheden beschik om mijn gsm op te laden, maar meestal pas wanneer ik heb besloten om naar huis te vertrekken. Wanneer de trein weer eens op zich laat wachten, wanneer ik 35x de railtime app heb gerefresht en ik mijn vrouw wil bellen om te zeggen dat ik een half uur later thuis ben. Dat is meestal het moment wanneer mijn batterij zegt: “het is genoeg geweest voor vandaag.”

Het gevoel dat ik dan over mij krijg zal zo ongeveer hetzelfde zijn als wat een verstokte roker moet voelen wanneer hij al 3 uur geen sigaret meer heeft gehad. Extra stress die ik gerust kan missen.

Daarom heb ik twee maanden geleden een externe batterij gekocht. Een powerbank zoals ze ook al eens zeggen. Eentje van Anker, de Astro 3E. Een beetje groter dan mijn gsm. Met een capaciteit van 10 000 mAh kan hij 5 à 6 keer mijn gsm volledig opladen.

Astro Anker 3E Front

De Astro 3E beschik over 2 USB poorten, ééntje geoptimaliseerd om Apple toestellen te herladen en een andere voor Android toestellen. Opladen doe je via een micro usb net-lader, maar het kan ook via de usb poort van je laptop of pc. In het eerste geval duurt het volledig opladen van de Astro 3E 4 tot 6 uur, in het tweede geval tussen de 8 en 15 uur. Anker garandeerd 500 herlaadcycli.

In de doos zitten de batterij, een opbergzakje een usb kabeltje en verschillende opzetstukjes voor verschillende merken gsm’s. Ik gebruik alleen het micro usb stukje, de rest blijft thuis.

In de trein gebruik ik mijn gsm als wifi hotspot. Zo kan ik met mijn laptop op het internet, gebruikmakend van mijn mobiel abonnement. Gelijktijdig laad ik mijn gsm op met de Astro 3E. Wanneer ik op mijn werk aankom is mijn gsm batterij nog steeds 100% en verdwijnt de Astro 3E in mijn rugzak.

‘s Avonds na een dag bellen haal ik de Astro 3E weer terug uit mijn rugzak en laad ik mijn gsm op terwijl ik in de trein zit. Zo heb ik weer genoeg energie om de avond door te komen.

Astro Anker 3E Back

Pluspunten van de Astro 3E: de prijs (minder dan 30 euro), zijn capaciteit van 10000 mAh, zijn output van DC 5V / 3A. En je kan er zogoed al alle via USB op te laden toestellen mee herladen. Van gsm, BlackBerry tot GoPro en Nintendo.

Minpunt: als ik er dan toch eentje moet geven: de behuizing is nogal kras gevoelig. Niet dat dit iets afdoet aan de werking van de batterij, maar ik had liever een product dat er na twee maanden niet tweedehands uitziet.

Conclusie: Ik ben er super content van.

Te koop via Amazon.de voor 29,99 euro, verzending inbegrepen.

Belgacom Vervangt Tilgin Decoders

Toen ik dit weekend mijn TV inschakelde verscheen er de melding dat ik mijn decoders mocht gaan inruilen voor nieuwere exemplaren. De oude Tilgin decoders (V1 en V2) worden allemaal systematisch vervangen.

Postcode ingeven en Kialapunt selecteren. Twee dagen later waren mijn decoders geleverd.

Het goede nieuws is dat niet alleen mijn gehuurde decoder werd vervangen, maar ook de decoder die ik ooit in promotie voor 49 euro kocht.

Yeah!

Nokia Lumia 800 Cupcake

Vandaag leek het wel of de crisis helemaal had toegeslagen en dat de mensen een beroep moesten doen op voedselbedeling. Als uitgehongerde leeuwen wierpen tientallen pendelaars zich op de Nokia promo-boy’s en girls om een vierkant doosje te bemachtigen.

Het was reclame voor hun vorige maand voorgestelde Nokia Lumia 800. Een cupcake.

Qué? Cupcake? Dat was toch de eerste versie van Android. De Nokia Lumia draait toch op Windows Phone 7.5 Mango. Waarom delen ze dan geen Mango’s uit? Was het daar te koud voor, of wil Nokia zeggen dat ze toch liever Android op hun Nokia Lumia gehad hadden? Een beetje ongelukkig gekozen als je het mij vraagt, of ben ik weer de enige die zich daar vragen bij stelt?

Een cupcake in een vierkant doosje, korter dan dat zal Nokia niet bij Android komen.

Dutchband – RFID – Festivalbandje

De RFID bandjes van Dutchband zijn volgens Pukkelpop-organisator Chokri Mahassine de toekomst wat betreft festivalbandjes. Vooral het veiligheidsaspect ervan spreekt hem aan. (Bron: HBVL.be)

Waarschijnlijk vooral omdat ze moeilijk na te maken zijn en omdat je ze als betaalmiddel zou kunnen inzetten.

RFID Dutchband

Het eerste waar ik aan dacht bij “veiligheid” was een systeem waarmee je heel snel de aanwezigen kan identificeren. Je zou per area een RFID toegangspoort kunnen installeren en bijhouden wie zich ongeveer waar bevind en hoeveel personen er in welke area zitten. Als er iemand dringend gezocht moet worden, kan dit de zoektocht vergemakkelijken. Het aantal personen per area zou mooie populariteit grafieken kunnen voeden.

Tweede voordeel zou zijn, dat je bij geval van een ramp, RFID punten zou kunnen opzetten. Deze kunnen dan een voorgedefinieerde boodschap uitsturen wanneer iemand zich met zijn festivalbandje komt aanmelden. Bijvoorbeeld om een database aan te leggen met alle personen die “OK” zijn. Het bestaan van die DB maak je kenbaar tijdens de eerste communicatie naar buitenaf. Aan de bezoekers vertel je dat ze als ze ok zijn, ze zich even moeten laten scannen. Ongeruste ouders vraag je om even geduld te hebben en verwijs je verder naar de internetpagina waar ze deze DB kunnen raadplegen.

Je zou zelfs bij de verkoop van de tickets kunnen vragen naar de email adressen of twitter accounts van de te verwittigen personen in geval van nood.

Bij een systeem waarbij de festivalganger een sms naar een shortcode of een bericht via USSD zou moeten sturen, zit je met het probleem dat de gebruiker een werkende GSM bij zich moet hebben én dat hij zich door de commotie zou kunnen vergissen. Via RFID los je dit op. De RFID heeft geen batterij nodig en de boodschap is afhankelijk van het scenario al voorgedefinieerd.

Medische info (bloedgroep, diabetes, allergieën) zou je ook op het bandje kunnen opslaan. Wanneer iemand dan naar een EHBO post wordt gebracht kunnen de hulpverleners snel cruciale info achterhalen.

Alleen zullen we ons dan weer een stapje verder van onze privacy moeten begeven. En hoe lang zou het dan nog duren vooraleer ze ons dwingen om er eentje te laten inplanten?

Google Android Market

Google’s Android Market is nu ook te bereiken via je pc: https://market.android.com/apps/.

Veel gemakkelijker om nieuwe applicaties te ontdekken. Bijkomend voordeel is dat je eens je ingelogd bent met je Google account je de applicaties ook vanaf het internet kan installeren op je telefoon.

Heb je meer dan één telefoon? Zelfs dat is geen probleem. Google weet welke telefoons aan je account gekoppeld zijn en vraagt je dus gewoon op welke telefoon je de applicatie wilt installeren. Enkele seconden na het klikken op de OK knop begint de installatie op je mobieltje.

Super toch?