Longboarding – Januari

Wat gaat de tijd toch snel. Januari is alweer voorbij, tijd voor een kleine tussentijdse evaluatie van mijn longboard challenge 2016.

Met 102 km in januari, gespreid over 9 sessies, goed voor 8 uur sporten, ben ik lichtjes voor op mijn schema om dit jaar 1000 km te longboarden. Het niveau van juni 2015 heb ik nog niet bereikt, maar het gaat de goede richting uit. Januari kan je ook niet meteen vergelijken met juni. Het is kouder en ik skate nu in het donker. Extra gewicht van kleding en hoofdlamp zorgen natuurlijk voor meer weerstand 🙂 Rijden door plassen remt ook behoorlijk af en is niet zo prettig voor je lagers. Ik spuit ze elke avond droog en doe er dan terug olie op. Een keer heb ik de lagers volledig uit elkaar gehaald, gekuist en gesmeerd. Een tijdrovend werkje, maar je voelt het verschil tijdens het skaten.

Om mijn doel te halen, moet ik gemiddeld 19 km per week skaten. Daar kom ik aan als ik minstens twee keer per week de kleine tour doe (10 km). Uiteindelijk is het de bedoeling om de grote tour te maken (14 km) en dit 3x per week. Als het weer meezit, dan moet dat lukken. In de regen (of net na de regen) skaten ga ik niet doen. Dat is minder fijn én belastend voor m’n materiaal. De dagen dat het regent ga ik dan wat op de crosstrainer lopen. Als het een week veel regent, dan gaat het gemiddelde naar beneden, maar dat halen we in de zomer dan wel weer op.

Het fijne aan deze challenge is dat hij haalbaar is. De “fake internet points” op Endomondo zorgen voor extra motivatie.

Longboarden In Het Donker – Met Hoofdlamp

Elk excuus is een goed excuus om een extra zaklamp te kopen. Als dat excuus dan nog eens “dan kan ik in het donker longboarden” is, dan is dat een dubbel zo goed excuus.

Ik was al langer aan het uitkijken naar een nieuwe hoofdlamp. Maar een hoofdlamp waarmee je ook kan longboarden in het donker is niet goedkoop. Ze moet niet enkel veel licht geven, maar moet ook over een goede batterij beschikken. Die batterij moet bovendien oplaadbaar zijn, en als het even kan ook courant verkrijgbaar zijn.

Ik heb lang getwijfeld tussen de Petzl Nao en de Led Lenser H14R.2. Beide hoofdlampen beschikken over een herlaadbare batterij en kunnen ook werken met AAA of AA batterijen. De pluspunten van de Petzl Nao waren de reactive lighting (de lichtsterkte wordt automatisch aangepast – sterk licht om ver te kijken, zacht licht om dichtbij te zien) en de mogelijkheid om hem gemakkelijk op een helm te dragen. Nadeeltje van de Petzl Nao was dat hij als backup batterij slechts plaats voorziet voor 2 AAA batterijtjes, en dat de lichtopbrengst dan aanzienlijk minder is.

De Led Lenser H14R.R heeft dan wel geen reactive lighting, maar je kan de lichtsterkte regelen via een draaiknop op het batterijcompartiment en de lichtbundel afstellen door de lens te verschuiven. Bovendien kan je naast de meegeleverde oplaadbare batterij ook gebruik maken van 4 AA batterijen. Twee 18650 batterijen behoren ook tot de opties. Al denk ik wel dat dit met de versie van de H14R.2 die ik heb niet mogelijk is, en dat deze dan slechts werkt op 1 18650 batterij (later meer hierover).

De uitgebreidere batterij mogelijkheden en de iets lagere prijs (125 euro) hebben mij voor de Led Lenser doen kiezen.

Wanneer ik de hoofdband op zijn maximale grootte instel, past de hoofdlamp net rond mijn skatehelm. De topband heb ik wel verwijderd want die zorgt er anders voor dat de lamp omhoog getrokken wordt. Door de rondingen in de bevestigingsplaten van de lamp en het batterijcompartiment, blijft de lamp zonder topband gelukkig wel mooi op haar plaats zitten.

Led Lenser H14R.2 Front

In de draaiknop op het batterijcompartiment zitten bovendien enkele rode leds. Met een druk op de knop kan je die activeren, met twee drukken kan je ze laten knipperen. Zo ben je ook langs achter zichtbaar, al moet ik toegeven dat die zichtbaarheid eerder beperkt is. Het fietslicht dat ik achteraan mijn rugzak bevestig zal ik blijven gebruiken. De rode ledjes van de hoofdlamp zijn geen waardig alternatief.

Led Lenser H14R.2 Back

Om nu even terug te komen op de verschillende batterij opties. Standaard is er een oplaadbare batterij meegeleverd van 3,7 V met een capaciteit van 4400 mAh. Behalve deze meegeleverde batterij kan je ook vier AA batterijen gebruiken. Die moet je dan verticaal in de batterijhouder steken.

Led Lenser rechargeble battery

Wat mij opvalt in dit model, is dat er in tegenstelling tot het gelijknamige H14R.2 model dat maar 850 lumen levert (dit model levert 1000 lumen), twee contacten minder aanwezig zijn in het batterijcompartiment.

Ik ga ervan uit, dat als je twee 18650 batterijen gebruikt, dat deze parallel moeten geschakeld worden. Een 18650 batterij levert immers 3,7 V, evenveel als de meegeleverde oplaadbare batterij. Die oplaadbare batterij is waarschijnlijk opgebouwd uit twee parallel geschakelde 18650 batterijen. Wanneer je twee losse 18650 batterijen in het batterijcompartiment zou steken, dan gaat er maar eentje de contacten raken, en de andere geen enkel. De lamp zal waarschijnlijk wel werken, maar je zal halverwege de batterijen van plaats moeten wisselen.
Waarom er dan twee contacten aan de + kant zijn, en maar een aan de min kant, dat is mij nog niet duidelijk… Dat zou ik eens moeten nameten en uitpluizen.

Led Lenser H14R.2 Battery Box 2Led Lenser H14R.2 Battery Box 1

Goede Voornemens 2016

Mijn goede voornemen voor 2016 is om dit jaar ten minste 1000 km te longboarden.

Tussen april en december 2015 heb ik 275 km op m’n plank gestaan. Waarvan 124 km in juni. Na het breken van mijn pols heb ik maar 40 km meer geskatet. Ofwel regende het, ofwel was het al donker ofwel lagen er teveel bladeren. Allemaal excuses om niet vroeg uit de veren te zijn en een rondje te gaan rollen. Van de gezonde endorfine verslaving die je op een twee-tal maanden kweekt ben je blijkbaar ook snel afgekickt. En het feit dat je niet meer in short en marcelleke kan skaten maakt het ook niet simpeler. Ik ben nog op zoek naar goede winter skate kledij.

Maar het vuur begint weer te branden. Hoewel Ik er een beetje tegen op zie om de eerste keren weer zwaar af te zien. Om terug het ritme te vinden dat ik in juni zo goed heb kunnen volhouden. Maar ik weet dat het kan, én dat het rap gaat. Met de training tools van Polar en Endemondo zie je je conditie elke training beter worden. En wie een goede conditie heeft, voelt zich ook beter. Vooral daar kijk ik naar uit.

Mits wat discipline zal die 1000 km goed te halen zijn. Een paar kg minder is een bijkomend extraatje.

… en eens op het onverwachts op restaurant gaan eten.

Aladdin In New York

Longboarden en Halloween combineren. Het kan: Aladdin op z’n tapijtje door New York:

Dat ga ik ook eens doen dacht ik. Ik heb hier nog een stuk MDF en een tapijtje liggen. Totdat ik het litteken op mijn pols zag… Gewoon doen is al gek genoeg 🙂

Gebroken Pols

Zondagmorgen, half zes, het regent. Ik besluit om een uurtje langer te slapen en om pas na de regen te gaan longboarden. Door de regen zou het toch wat meer afgekoeld zijn en niet meteen te warm zijn. Rond half acht aan mijn gebruikelijk rondje longboarden begonnen, maar dat liep niet zo lekker als gepland.

Na ongeveer 3 km, ben ik op een effen stuk asfalt, dat nog nat was van de regen, onderuit gegaan. Ik was op dat stuk aan het LDP’en en heb meer kracht op mijn achterste wielen gezet dan dat er grip was. Met als gevolg dat de achterkant van mijn longboard mij voorbij kwam, en ik langs mijn linker zij tegen de grond smakte.

De G-form kniebeschermers hebben uitstekend werk geleverd, net zoals mijn helm en mijn handschoenen. Enkel wat beton eczeem aan mijn elleboog en een flinke blauwe plek op mijn zitvlak. Alleen, tegen breuken kunnen zelfs lederen handschoenen je niet beschermen en zo liep ik dus een polsbreuk op.

De rest van de zondag heb ik mijzelf wijsgemaakt dat hij wel niet gebroken zou zijn, maar tegen de avond kwam dan uiteindelijk toch het besef dat er meer aan de hand was dan een kneuzing. Via de huisarts ben ik naar de spoed gegaan, waar ze na het maken van een rx en een ct scan niet anders konden dan concluderen dat mijn pols gebroken was.

Nu loop ik rond met een gips, in de loop van volgende week volgt een operatie om alles terug netjes op zijn plaats te krijgen en mij van het nodige titanium te voorzien. Dan zullen nog zes weken gips en enkele weken fysiotherapie volgen vooraleer ik weer de oude ben. Mijn longboard seizoen van zomer 2015 zit er helaas op. Het extra terras dat ik in mijn verlof wou aanleggen zal er ook niet komen.

Maar waar ik het meeste van baal, is dat ik nu al mijn opgebouwde conditie en spieren ga verliezen, en weer helemaal opnieuw moet beginnen. Dat waar ik drie maanden aan gewerkt heb, ben ik met één stomme valpartij weer allemaal kwijt. Niet dat dit mij gaat tegenhouden om terug op te starten, want ik weet nu hoe snel je groeit. Ik vind het alleen maar vervelend.

Het Psychologische Effect Van Nieuwe Lagers

Zondag morgen, 7 uur. De lucht is helemaal grijs, maar op buienradar is er geen regen te bespeuren. Tijd dus om op te staan en m’n nieuwe lagers te gaan testen. De weersomstandigheden zijn ongeveer hetzelfde als afgelopen vrijdag, er is vrijwel geen wind en het is ook niet te warm.

Na het eten/drinken van een powershake op Jente’s wijze vertrek ik voor een tochtje van 15 km. Ja het voelt aan alsof het board beter rolt. Ik krijg zelfs het idee dat het board nerveuzer stuurt. Waarschijnlijk heeft dit te maken met de hogere snelheid waarmee ik nu skate. Ha ja, want ik heb nieuwe lagers en die zijn stukken beter dan de vorige.

Alsof de duivel erop zit merk ik na 1 km dat de Polar Flow app geen afstanden registreert. Bijgevolg krijg ik ook geen gesproken feedback en weet ik niet hoe lang ik doe over een km, en wat mijn gemiddelde hartslag is. Daar gaat mijn vergelijkende test dacht ik. Gelukkig deed de Endomondo app wel wat hij moest doen en kon ik thuis een mooie vergelijking maken.

Als je naar de tijden kijkt per km, dan zie je duidelijk dat ik zondag sneller was dan vrijdag.
Vrijdag:
20150619lap

Zondag:
20150621lap

Maar als je naar mijn gemiddelde en maximale hartslag kijk, dan zie je dat ik eigenlijk gewoon harder ben gaan skaten. Enkel het de maximale snelheid zou nog een indicatie kunnen zijn van de nieuwe lagers, want dat was telkens op hetzelfde stukje bergaf. Al kan de wind, mijn houding en positie op de weg ook weer van invloed geweest zijn.

Vrijdag vs. Zondag:
endomondo

Conclusie: zondag was ik sneller dan vrijdag. Kwam het door de lagers: zeker en vast. Maar het psychologische aandeel zal zeker zoveel hebben meegespeeld als het technische. Had ik mijn oude lagers een diepte reiniging kunnen geven, zouden ze misschien hetzelfde resultaat gegeven hebben.

Biltin Lagers

Op een dag na, een jaar geleden, ben ik begonnen met longboarden. In dat jaar heb ik ongeveer 250 km op m’n board gestaan. Op zich is dat niet zo super veel, maar je moet langzaam beginnen hé. Eerst maakte ik tripjes van 5 km, met de nodige rustperiodes tussen om de spieren en pezen te laten wennen aan het longboarden. Nadat ik een hartslagmeter gekocht had ben ik begonnen met langere tochtjes van 10 km.

Januari, februari en maart ben ik geen enkele keer gaan boarden. Telkens ik er zin in had was het slecht weer. Maar sinds april hou ik er de regelmaat in. Elke week minstens één keer longboarden. Eerst 10 km, maar dat heb ik opgebouwd tot 15 km per keer. Dan tikken de kilometers wel aan natuurlijk.

Deze maand (juni) heb ik al 70 km op de teller staan. Mijn tweede mijlpaal in de 4 x 100 km komt zo in het vizier. (4 x 100 km: 100 km in een jaar (2014), 100 km in een maand, 100 km in een week en 100 km in een dag). Elke training zie ik mijn gemiddelde hartslag wel dalen, maar mijn gemiddelde snelheid blijft net onder de 14 km/uur liggen. En dat terwijl andere longboarders in mijn Endomondo Challenge, gemakkelijk 20 km/uur halen. Om uit te sluiten dat het aan de lagers ligt (na een tripje aan de kust zaten ze vol zand en zat er corrosie op de shields) ben ik er vandaag nieuwe gaan halen bij Yeti Boards in Genk.

Binnen gegaan met het idee om Bones Reds te kopen, maar na advies buiten gekomen met Biltin’s

Het voordeel van de Biltin’s: de spacer én de speedring zitten in één stuk verwerkt in de lager. Verder zit er ook geen shield aan de binnenkant. Dat hoef je er dan ook niet af te priegelen als je de lagers wil onderhouden. Want dat was mijn vereiste nummer één: je moet de lager gemakkelijk zelf kunnen poetsen en smeren. Dat is niet het geval bij de lagers die standaard bij m’n longboard zaten. Daarvan kon je de shields niet verwijderen. Bovendien waren dat lagers die ingevet waren (en niet geolied) en ben ik de helft van het vet verloren toen ik ze eens dacht te kuisen met de compressor.

Biltin bearing inside
Biltin lager met ingebouwde spacer (aan de binnenkant).

Bilting bearing outside
Biltin lager met ingebouwde speedring (aan de buitenkant).

Ondertussen heb ik de nieuwe lagers onder mijn longboard gemonteerd. Morgen nog eens een tripje maken en zien of ik echt een verschil kan merken.

Longboarding – Ochtend Workout

Als je gewoon bent om vroeg op te staan, is het geen probleem om dat ook te doen op een dag waarop je mag telewerken. De tijd die je anders spendeert aan pendelen kan je ook vullen met wat lichaamsbeweging. Zeker nu de zon ‘s morgens weer elke dag wat vroeger opkomt, en de temperaturen ver boven het vriespunt blijven.

Op een woensdag morgen is het langs het kanaal op het jaagpad tevens veel rustiger dan op een zondag morgen als alle wielertoeristen op stap zijn. Mijn conditie begint ook te beteren. De gemiddelde snelheid klimt langzaamaan omhoog terwijl de gemiddelde hartslag een dalende trend vertoont. 10 km in minder dan 45 minuten, wat maakt dat ik op een goed uur en een kwartier na het opstaan, gewassen en gestreken aan mijn tele-werkdag kan beginnen. En dat is exact de tijd die ik anders nodig heb om tot Brussel te sporen.

De km teller voor april en mei staat ondertussen al op 65 km. Dat is minder dan ik zou willen, maar ik moet mijn pezen en gewrichten de tijd gunnen om aan te sterken. Voor het ogenblik is het mijn spronggewricht dat moeilijk doet. En ik heb mijzelf voorgenomen om niet te skaten totdat de pijn volledig weg is. En dat zal een week of twee drie kunnen duren.

Om de opgebouwde conditie niet te verliezen wissel ik af tussen longboarden, crosstrainen, kettlebellen en fietsen. Op naar dat strakke strand lichaam 😉

Longboarding – Slijtage Loopschoenen

Nu ik op een haar na de kaap van de 100 km longboarden heb bereikt, merk ik dat mijn loopschoenen een – op het eerst zich – eigenaardig slijtage patroon beginnen te vertonen. Mijn linkerzool slijt sneller dan mijn rechter. Nochtans is het vooral de rechtervoet die de grond raakt tijdens het pushen en het foot braken.

Slijtage loopschoenen

Blijkt nu dat het pivoteren op mijn linkervoet bij de overgang van pushen naar uitbollen, meer schade aanricht dan ik eerst gedacht had. Dat schuurpapier De griptape is vrij ruw en slijt bij elke beweging een beetje van mijn schoen af.

Misschien iets waar ik op moet letten bij de aankoop van nieuwe schoenen. De zool mag iets slijtvaster zijn. Waarom ik geen echte skateschoenen gebruik: ik doe op dit ogenblik geen tricks, en focus mij voorlopig op het maken van afstanden. Loopschoenen zijn hier beter geschikt voor.

Het rondje van vandaag leek trager te gaan dan vorige week, maar de endomondo en polar beat statistieken spreken dit tegen. De gemiddelde en maximum hartslag lagen lager en het tempo lag hoger. Ik ben mijn standaarden aan het verleggen…

Nog een foto om af te sluiten.
Longboarden op het jaagpad
Het was een mooie zondagvoormiddag.

OnePlus One – Polar H7

Vandaag bij wijze van extra motivatie, mijzelf een nieuwe hartslagmeter cadeau gedaan. Mijn elf jaar oude Polar a3 was aan vervanging toe. Het grote dilemma was natuurlijk: een nieuw horloge, of enkel een nieuwe hartslagmeter? Het is dus enkel een nieuwe hartslagmeter geworden. De smartphone gaat toch mee tijdens elke longboard trip, en in combinatie met een android app doet het precies dat wat het moet: registreren.

Voor zij die op zoek waren of de Polar H7 ook compatible is met de OnePlus One: jazeker, dit vormt geen enkel probleem. De OnePlus One is uitgerust met Bluetooth 4.0, dat Bluetooth Smart herbergt, en werkt dus perfect samen met de Polar H7.

Deze keer heb ik de Endomondo app gebruikt. 9.43 km in 46:14 (met korte stop). Een gemiddelde dat iets lager ligt dan dat van eind augustus. Al bij al niet slecht om drie maanden te hebben stilgelegen.