Ingress

Ik ben al een paar dagen bezig met het spelen van Ingress. Een soort mix van Geocaching en Foursquare. ‘t Is te zeggen, Geocachen zonder uw handen vuil te maken en Foursquaren zonder in te checken om in te checken. Het heeft allemaal zijn “nut”

Ingress

Check zelf maar eens op http://www.ingress.com. Als ik over invites beschik, dan laat ik het hier ook nog wel eens weten. Maar voorlopig moet je wachten tot iemand van Google zelf jou een invite stuurt.

Nachtje Geocachen

Een hele tijd geleden ben ik eens een nachtje gaan geocachen. Niet alleen omdat ik door de dag tijd moet maken voor allerhande familiale aangelegenheden, maar ook omdat ik graag zonder gevaar voor mogelijke “muggles” wil kunnen zoeken naar een geocache.

De nacht was al goed verlopen, want ik had mijn naam al in verschillende logboekjes mogen noteren. Ik begon een beetje moe te worden, maar besloot toch om nog verder te gaan. Ik zou de laatste van de avond gaan ophalen, en dan naar huis gaan. ‘t Zou beslist een mooie afsluiter worden. De geocache waar ik mijn zinnen op gezet had lag in een bos dat omringd was door velden. De ingang van het bos was goed te bereiken via de verkavelingswegen. Ik kon mijn auto parkeren tot op een goeie 50 meter van de cache.

Meteen toen ik uit de auto stapte overviel het bos mij. Enkele seconden voordien zat ik nog in een veilige cocon, en nu stond ik in een donker en onbekend bos. Mijn ogen hadden zich nog niet aangepast aan de plotse duister en ik was nog helemaal niet eigen aan de omgeving waarin ik mij bevond. Iets wat je veel minder hebt wanneer je al wandelend het bos zou betreden.

Mijn hart bonkte in mijn keel, maar toch besloot ik om mijn missie verder te zetten. Ik probeerde mijzelf te overtuigen dat in België de mens nog steeds bovenaan de voedselketen staat. Beetje bij beetje beginnen mijn ogen te wennen aan de duisternis en raak ik gewoon aan de geluiden in het bos. Ik neem mijn gps bij de hand en stap stilletjes naar de cache-locatie. Ik probeer hierbij zo weinig mogelijk geluid te maken. Niet alleen omdat ik geen dieren wil doen verschrikken (die mij dan weer verschrikken) maar ook om er zeker van te zijn dat ik de Zombies zou kunnen horen aankomen.

De gps leidt mij naar een plekje in het bos dat hoofdzakelijk bestaat uit hazelaar. Een dicht begroeid bosje dus waarin je niet ver vooruit kan kijken. Ik zit al enkele minuten gehurkt rond te zoeken op de plek waar mijn gps het nulpunt aangeeft wanneer ik plots in de verte een ijzige kreet hoor van een vrouw in nood. Niettegenstaande mijn eerste gedacht “pubers in het bos” was, ging mijn nekhaar rechtstaan en sloeg mijn hart een slag of twee over. Ik probeerde te luisteren of ik reactie kon horen van de andere pubers, gelach of geroep, maar ik hoorde niets. Tien seconden later, weer een ijzige kreet, dit keer een stuk dichterbij dan de eerste keer. Toen ik de ijzige kreet een derde keer hoorde, nog luider en dichter dan de vorige twee keren en daarbovenop ook nog eens iets hoorde lopen door het dichte bos, koos ik het hazenpad.

Zonder twijfel een nieuw persoonlijk record op de 50m. Instappen ging vliegensvlug en ik denk dat het niet te chronometreren valt hoe vlug mijn deur op slot was. Er zat iets in dat bos was uit was op geocachers…

Eens in de auto voelde ik mij weer veilig. Ik ben rustig naar huis gereden en heb die nacht goed geslapen. ‘s Anderen daags bij daglicht ben ik de cache gaan loggen. Ik kon geen sporen vinden van geocacher-etende zombies, maar het heeft mij toch een tijdje bezig gehouden welk dier mij zo de stuipen op het lijf heeft gejaagd.

Totdat ik onderstaand filmpje op youtube vond:

Het was zonder twijfel een schreeuwende vos. Zeg nu zelf, zou jij alleen in het bos willen zitten terwijl je dit geluid hoort en niet weet wat het is?

10 Jaar Geocaching

Zondag 2 mei is het 10 jaar geleden dat George Bush de “selective availability” van het gps systeem liet uitschakelen. Een dag later werd de eerste geocache verstopt. Ondertussen zijn er wereldwijd zo een 1 052 723 actieve caches die maandelijks samen een dikke 4 miljoen keer gevonden worden.

Ik moet u niet vertellen wat ik deze avond, na het vallen van de duisternis nog ga doen: Geocachen. Als er dan toch niet veel mooie multi-caches meer in de buurt liggen, dan maak ik ze wel zelf interessant door verschillende traditionals te koppelen!

Garmin Etrex H – Data Kabel

Ik heb mezelf vorige week een Garmin Etrex H cadeau gedaan. Een basis gps toestel om te geocachen. Nu kan je wel zeggen: waarom koop je dat, je hebt toch een HTC Magic, daar zit toch ook een gps is. En er is nogal wat geocaching software voor dat toestel te vinden.

Voor een groot deel heb je gelijk, maar een Etrex is beter leesbaar in het volle zonlicht. Werkt op 2 AA batterijen en heeft een autonomie van 15 uur. Bovendien is de Etrex H vrij robuust en (spat)waterdicht. Allemaal dingen waar de HTC Magic niet aan kan tippen. Na twee uurtjes geocachen houdt de Magic het voor bekeken. Dat wil ook zeggen dat ik dan geen telefoon meer heb waar ik in geval van nood mee zou kunnen bellen. In plaats van een tweede gsm te kopen, kocht ik mij dus de Etrex.

De Etrex H is zowat het goedkoopste en dus ook het meest basic toestel van Garmin. Waypoints moet je dus manueel invoeren, of importeren met een seriële datakabel, die uiteraard niet meegeleverd is. Dit model van gps wordt nog niet standaard geleverd met een mini-usb kabel. De seriële datakabels van Garmin hebben twee nadelen en één voordeel. Ze zijn duur en verouderd, maar zijn wel gemakkelijk zelf te maken.

De adapter om van usb naar RS232 te gaan heb ik gekocht op eBay, voor een prijsje waar je hier nog geen brief meer mee kan posten, en de RS232 kabel heb ik genomen van een oude seriële muis. En zie hier: een werkende zelfgemaakte Garmin Etrex H data kabel. Ik geef toe, ‘t ziet er echt gebricoleerd uit, maar ik kom dan ook niet uit een familie van elektriciens of chirurgen.

Mijn Favoriete Android Applicaties

Ik heb mijn HTC Magic nu bijna een maand. Tijd dus om een lijstje te maken van mijn favoriete Android toepassingen.

Alles wat met Google te maken heeft, laat ik achterwege, dat zit er zo ingebakken, dat je er haast niet zonder kan (email, kalender, Google Talk).

Mijn nummer één is NewsRob een Google reader client, die in twee richtingen kan synchroniseren. Ongelezen berichten verschijnen in de leeslijst op je gsm en gelezen berichten worden in je Google Reader ook dusdanig gemarkeerd.

Op nummer twee staat I Tweet! een super handige twitter applicatie. Ik weet niet hoe u twitter gebruikt, maar ik tweet enkel mobiel. Slechts sporadisch log ik in via een pc. Voor mij is I Tweet! een soort sms inbox, met altijd wat nieuws van mijn fictieve vrienden. ‘t Is maar wat je jezelf wijsmaakt hé.

SMS Popup was het eerste programmaatje dat ik installeerde om mijn Magic. Handig om een sms direct op het scherm te zien.

Zonder YouTube konden we uiteraardniet leven.

Toggle Settings laat toe om snel de meest gebruikte instellingen te kunnen aanpassen.

Wifi Analyzer is een must voor wie zijn Wifi zo optimaal mogelijk wil configureren. Dankzij de mooie grafische interface, kan je gemakkelijk uitzoeken op welk kanaal er het minste interferentie is.

En dan had ik mijn lijstje (voorlopig) graag afgesloten met Google Sky Map. Altijd al willen weten hoe die heldere ster aan de hemel heet (neen, niet de zon), dan moet je zeker Google Sky Map eens proberen. Met behulp van je GPS coördinaten en het ingebouwde kompas, toont dit programmaatje dezelfde sterrenhemel dan waar jij naar kijkt, of helpt het je om Venus te vinden. Want van daar komen de schoon vrouwen hebben ze mij ooit gezegd.

Geocaching Virus

Tijdens mijn verlof heb ik opnieuw het Geocaching Virus opgelopen. Mijn eerste Geocaches heb ik in mei 2005 bovengehaald. Nadat ik alle naburige caches had bovengehaald was is er even mee gestopt, om in 2008 opnieuw enkele caches in de buurt van mijn werk te loggen. Sinds twee weken heb ik meer caches gevonden dan de afgelopen 4 jaar samen. Ik ben weer vertrokken, maar je weet nooit voor hoe lang…

In 2005 bestonden er nog niet zoveel Geocaches en waren de leggers ervan fervente wandelaars (Wie had er immers een dure handheld GPS?). Een logisch gevolg daarvan was dat er meer multi- dan traditional caches waren. Je moest wat wandelen en puzzelen om de cache boven te halen. En meestal beperkte je je tot één per (zon)dag.

Vandaag ligt dat een beetje anders. GPS toestellen zijn wijd verspreid en helemaal niet duur meer (vorige week nog eentje zien liggen in de Mediamarkt voor 50 euro). Het internet is ondertussen tot in elke huiskamer binnengedrongen en ook niet wandelaars beginnen Geocaches te leggen. Dat wij in een consumptie maatschappij leven waar iedereen zich constant wil bewijzen aan de hand van nietszeggende cijfers is merkbaar tot in het Geocaching gebeuren.

Sommige vinden het daarom leuker om 10 gemakkelijke traditional caches boven te halen, dan om 1 multi-cache te lopen. De traditional-caches schieten bijgevolg als paddenstoelen uit de grond (zeker tijdens het bouwverlof) en voor velen van hen hoef je bij wijze van spreken niet eens meer uit je auto te stappen. Dat monument, die bezienswaardigheid of speciale boom die je dagelijks passeert om naar je werk te gaan zou wel eens een Geocache kunnen huisvesten. Kijk maar eens rond, je zal versteld staan.

Zolang de Geocache je brengt naar een plaatsje waar wat te zien is, en waar je anders nooit zou komen, hoe dicht bij huis het ook mag zijn, vind ik dat allemaal OK. Er zijn er jammer genoeg ook die gewoon ergens liggen en weinig “culturele” waarde hebben. Het is natuurlijk aan ieder de keus om die Geocaches te gaan loggen. Aan de hand van de omschrijving en de logs kan je zoiets al op voorhand achterhalen. Bij Geocaching begint de zoektocht immers op het internet.

Ging je vroeger met de GPS op pad, dan kwam je bijna niemand tegen. Probeer je nu enkele caches te gaan loggen op een vrije, zonnige dag, kan mag je er zeker van zijn dat je een andere cacher tegenkomt. Zo zie je ook eens de mens achter het krabbeltje in het logboek. Heerlijk toch hoe de online- en offline wereld in elkaar stromen.

Ik ben ondertussen bezig met het opzetten en leggen van mijn eerste eigen cache. En je mag er zeker van zijn dat het een multi-cache zal worden! Wie weet komen we mekaar wel eens tegen?

Golb Goes Wardriving

Als ik iets nieuws heb, dan moet dat getest worden. Daar speel en pruts ik mee totdat ik dat door en door ken. Pas dan is ze zoals ze zeggen “het nieuw eraf”. Nu al drie berichten na elkaar zal het dus over de HTC Touch Diamond gaan.

De Diamond beschikt over WiFi, GPS en je kan er software op installeren. Redenen genoeg voor mij om eens te gaan zoeken naar software die WiFi access points kan detecteren, en loggen in een bestandje. Op mijn desktop heb ik al een tijdje NetStumbler staan, dus daar begon mijn zoektocht. En ja hoor, ze hebben ook een versie voor een Pocket PC, de MiniStumbler.

Een beetje verder op het internet vond ik ook nog WiFiFoFum, dat doet eigenlijk hetzelfde, maar het had ook nog een leuk radar scherm. Dat moest ik hebben! Downloaden, installeren en spelen maar.

Zoals het woord wardriving al aangeeft ben ik in mijn auto gestapt en heb ik een rondje door de stad gereden. Telkens een nieuwe access point gevonden werd er een geluidje afgespeeld. Ting! U heeft er geen idee van hoe hard er getingeld is geweest.

Thuisgekomen heb ik het gegenereerde *.klm bestandje in Google Earth geopend. Dat geeft een mooi overzicht. Allemaal rode en groene bolletjes. Een rondje van 5.6 km wardriven leverde 225 WiFi access points op. 148 daarvan waren beveiligd. 77 access points waren dus niet beveiligd. Dat is meer dan de helft, 52% om precies te zijn. Dat is ongeveer 1 op de 3. 1 om de 24 meter. Internet is van iedereen zegt Belgacom dan. Iedereen heeft al internet als je het mij vraagt.

Ik moet er geen tekening bijmaken dat surfen, zonder toestemming, via andermans WiFi access point illegaal is. Wardriving echter is niet illegaal omdat je geen toegang tot het netwerk forceert, maar enkel de aanwezigheid van het netwerk registreert. Wil je meer weten over wardriving, surf dan naar wardrivers.be.

We-Travel: Gratis GPS

World’s first and only totally free, offline, country level, Java mobile phone navigation system !

Klinkt veelbelovend, dus moeten we dat eens proberen. We-Travel is een op J2ME gebaseerd navigatie systeem. Zo iets waren we al eerder tegengekomen. Denk maar aan amAze, Nav4All en aan Navigon. Het verschil met We-Travel zit h’m in het feit dat alle kaart data ook offline beschikbaar is. Op je gsm, in de .jar file.

Je hoeft dus helemaal geen data abonnement te hebben en het navigeren kost je dus ook werkelijk niets. De kaarten komen van http://www.openstreetmap.org/ een open source kaart waar gebruikers hun steentje aan kunnen bijdragen door zelf straten te tekenen die nog niet op de kaart staan.

Een korte blik op de straten hier in de buurt leert mij dat er nog veel werk aan de winkel is. Niet alleen staan er een heleboel straten niet op, er zijn er ook nog eens een hoop verkeerd getekend. Dat is niet alleen de sterkte maar ook de zwakte van web 2.0.

Ondertussen is het programma op mijn telefoon geïnstalleerd en start ik het op. So far, so good. Het crasht toch al niet van de eerste keer (Sorry dat ik zo weinig vertrouwen heb in java applicaties op mijn telefoon…).

Even de Bluetooth gps instellen en …
Net zoals in Open Street Map weet de applicatie wel om het kruisje met mijn positie juist op de kaart te zetten. Maar daar is niets moeilijk aan als je een gecalibreerde kaart hebt. De straatnaam is echter incorrect, en bij het in- of uitzoomen krijg je niet meer detail te zien. Ligt dat aan mijn gsm of aan de applicatie? Omdat ik enkel een N73 heb om het te proberen kan ik daar dus niet op antwoorden.

De dorpen in de buurt zijn niet gekend, net zomin als de Nederlandstalige straatnamen in Brussel. Maar dat maakt weinig uit, want navigeren lukt helaas toch niet. Niet dat je een foutboodschap krijgt of dat het programma crasht, maar de applicatie doet gewoon niet wat ik vraag.

Het ziet er allemaal veelbelovend uit. Het product is alleen nog niet mature genoeg om te kunnen gebruiken. Misschien dat ik het binnen een paar maanden nog eens probeer.

Geocache Navigator In De Praktijk

Gisteren middag even de tijd genomen om een geocache te gaan loggen. Daarvoor heb ik eens gebruik gemaakt van Geocache Navigator. Ik had de functionaliteiten van Geocache Navigator al eens besproken, maar dat wat vanuit mijn luie zetel. Deze keer gaat het over hoe de Geocache Navigator werkt in de praktijk.

‘s Morgens de gps receiver in mijn zak gestoken om ‘s middags te kunnen gaan cachen. Binnen in een kantoorgebouw met een stalen constructie moet je niet verwachten dat je gps gaat werken. En omdat er toch een redelijk afstand is tussen thuis (waar de gps zijn laatste fix heeft gehad) en het werk, duurde het een hele tijd eer mijn gps mij kon vertellen wat mijn positie was. Omdat ik al wist waar ik ongeveer moest zijn heb ik natuurlijk niet gewacht tot mijn gps een fix had, en voor het zover was, was ik al bijna ter plekken.

Eens je een fix hebt kan je in Geocache Navigator zoeken naar de dichtsbijzijnde caches. Uiteraad stond diegene die ik wou gaan loggen bovenaan het lijstje. Door deze cache te selecteren krijg je alle uitleg over die cache. Dit wordt gedownload van http://www.geocaching.com, en kost je dus wel wat data (niet veel).

Aangezien het een standard cache is, hoef je verder niets te doen, en kan je je laten leiden door de Geocache Navigator. Wil je een multicache gaan loggen, moet je af en toe de coördinaten van de tussenliggende waypoints ingeven via de “Enter Manual”.

Eens je de cache gevonden hebt, kan je deze loggen met een druk op de knop. Daarna moet je naar http://www.geocachenavigator.com surfen om je log aan te passen en om je vondst werkelijk te loggen. Doe je dit niet, dan is je log niet zichtbaar op http://www.geocaching.com.

Hieronder kan je nog wat screenshots vinden:
Quick Cache Scherm Cache Scherm Navigatie Scherm

Bull\'s eye

Geocache Navigator

Hier zocht ik al een tijdje naar. Een goede geocache applicatie. Powernavigator en BlueSky werken wel goed, maar dan heb je geen info over de cache. GeocacheNavigator heeft dit wel allemaal.

http://www.geocachenavigator.com

Wanneer je de applicatie op je gsm hebt geïnstalleerd kies je een pincode (kan vanalles zijn). Daarna vraag je het ID op. Dit is een uniek ID per gsm. Met die gegevens in de hand ga ja naar de GeoCaching.com phonelogs pagina. Hier geef je je ID en je pincode in (die je gekozen had tijdens de installatie). Je Geocaching account en Geocache Navigator zijn nu met elkaar gelinkt.

Open nu de Geocache Navigator op je gsm en zoek naar een cache. Je kan de Geocache Navigator ook gebruiken in combinatie met een gps. Om informatie over de dichtstbijzijnde cache te downloaden heb je wel een data verbinding nodig. De applicatie is vrij zuinig met data, zolang je geen map achtergronden gaat downloaden (stratenplan, topografische kaart of luchtfoto).

Zelf een locatie ingeven is uiteraard ook mogelijk, en het kompas wijst je ook dan zonder enig probleem in de juiste richting.

De Geocache Navigator applicatie is van naadje tot draadje beschreven op hun homepage. Dat ga ik dus hier niet doen 🙂
http://www.geocachenavigator.com