Singer 401 G – To Time The Rotating Hook

Voordat je begint met het timen van “the rotating hook” (draaiende haak?) check je best eerst of de persvoet op de juiste hoogte staat (dat is 7,493 mm van de steekplaat wanneer de persvoet omhoog staat), of de timing van de naaldstang (needle bar) correct is (de bovenste timing markeringen op de naald stang komt overeen met de needle bar ball bushing Z) en of de naald wel juist gepositioneerd is in de steekplaat voor rechtstikken. Doe je dat niet en begin je zoals ik met het timen van de rotating hook, dan zal je het opnieuw moeten doen als blijkt dat je naald niet juist gepositioneerd is.

De twee onderstaande foto’s geven weer wat we juist willen bereiken. De rotating hook moet precies in het midden van de naald staan wanneer de onderste timing markering gelijk staat met de needle bar ball bushing Z. Om het u gemakkelijk te maken gebruik ik dezelfde benamingen als in de Singer 401 Service Manual

Needle to hook timing

Op bovenstaande foto lijkt het alsof de hook al voorbij het midden van de naald is. Dit is echter gezichtsbedrog omdat de foto onder een hoek is gemaakt.

Needle to hook timing

Zet de kiesschijf op A-K en de rode hefboom om 3. Draai het handwiel naar u toe totdat de “lower timing mark” gelijk komt met de onderkant van de needle bar ball bushing Z. De naaldstang moet naar boven bewegen wanneer je het handwiel naar je toe draait.

Needle to hook timing

Aan de onderkant van de machine moet je nu de twee schroeven A7 in tandwiel G8 losdraaien. Terwijl je de “lower timing mark” op zijn plaats houdt, draai je nu aan tandwiel Y totdat de “rotating hook” precies in het midden van je naald staat. Wanneer dat het geval is, draai je de schroeven A7 terug stevig vast. Let erop dat de tandwielen G8 en W3 mooi in elkaar zitten en dat het tandwiel G8 niet tegen N8 zit. Er moet hier een opening blijven.

Als je alles goed gedaan hebt, moet de timing nu perfect zijn en zou de onderdraad opgepikt moeten worden bij het naaien.

Singer 401 G

Ik heb een naaimachine gekocht. Een Singer 401 G. Noem het gerust de internet vondst van het jaar.

Singer 401 G

Zowel Mrs. Golb als ikzelf vonden dat het tijd geworden was dat we onze eigen elektrische naaimachine kochten. We hebben al een Singer 128K, maar hoewel die nog perfect in orde is en loopt als een zonnetje, heeft deze machine een paar beperkingen. Zo kan je alleen maar een rechte steek maken, en kan je alleen vooruit stikken. Om je naad af te sluiten moet je dus het stof draaien. Niet onoverkomelijk, maar het kan beter.

Ik besloot dus om even wat websites af te schuimen met nieuwe naaimachines. En doordat mijn eisen voor een naaimachine niet min zijn, kwam ik al meteen tot de vaststelling dat mij dit een oor en een arm ging gaan kosten. Het goedkoopste “heavy duty” machine kostte al vlug 300 euro. En met heavy duty bedoelen ze eigenlijk: met deze machine kan je een jeans omboorden. Gezien het feit dat jeansbroeken omboorden waarschijnlijk 80% van het “echte” werk van de machine zal zijn, leek het mij niet verstandig om voor minder te gaan.

Via o.a. een tutorial op EDC Forums (ha ja, want ik ging mijn Skinth Sheath zelf maken hé) kom ik er achter dat oude naaimachines eigenlijk veel beter gemaakt zijn dan de huidige verkochte modellen. Het grote voordeel van de oudere machines is dat ze nog metalen tandwielen hebben, in plaats van plastic tandwielen in de recente (niet industriële, en dus nog betaalbare) modellen. Ik ben dus op 2dehands.be op zoek gegaan naar een oud, tweedehands toestel.

Het aanbod is vrij groot. ‘t Is te zeggen het aanbod van met riem aangedreven Singers en Pfaffs. En tussen die honderden antieke toestellen staat er één Singer 401 Slant-o-Matic. Singer’s eerste automatische naaimachine, aangedreven met tandwielen. De machine wordt verkocht met opbergmeubel, handleiding en alle bijhorende accessoires voor € 50. Er stond wel bij dat de machine wat onderhoud nodig had en niet meer de onderdraad oppikte.

Omdat de 401 ook in Amerika verkocht werd onder het typenummer 401a staat het internet vol van onderhouds- en herstellingstutorials. Ik besloot dus om het er op te wagen.

Nadat de verkoper mij wist te vertellen dat de motor het nog deed, ben ik de machine gaan oppikken. Thuis gekomen ben ik meteen begonnen aan een eerste inspectie. Eerst al het vuil, oude olie en vet verwijderd. Een haardroger is een handig hulpmiddel om aangekoekt vet te verwijderen! Daarna alles terug geolied en de kantwielen ingevet met lagervet. Een korte test bracht inderdaad aan het licht dat de onderdraad niet meer werd opgepikt. De “hook timing” zat redelijk verkeerd.

Tijd dus om de Singer 401 Service Manual te downloaden en aan het onderhoud te beginnen. Ik ben er 5 avonden mee zoet geweest, maar nu loopt de machine weer als een euh, naaimachine. Nu is Mrs. Golb aan de beurt om het kastje van een nieuw laagje verf te voorzien.

Wat ik allemaal gedaan heb:
1) machine gepoetst, geolied en ingevet
2) Hoogte van de drukvoet gecontroleerd (was nog in orde)
3) Timing van de naald gecontroleerd (was nog in orde)
4) de “hook timing” gefixt
5) de speling tussen de bobijn en de bobijn haak gecorrigeerd
5) de draad spanner helemaal gedemonteerd, gekuist en terug gemonteerd
6) de naald positie gecorrigeerd
7) de voet pedaal gefixt (de condensator was stuk)

Zoldervloerisolatie

In oktober vorig jaar liet ik mijn zolder voorzien van zoldervloerisolatie. Over een oppervlakte van 108 m² liet ik 11,5 cm gespoten Polyurethaanschuim aanbrengen. De Rd waarde hiervan is Rd=4,6 m² K/W. De kostprijs per m² was 20 euro, plus 6% BTW, in totaal voor 108m2, afgerond 2290 euro.

Gelukkig is zoldervloerisolatie de enige overblijvende energiebesparende uitgave die nog in aanmerking komt voor belasting vermindering. Helaas geen 40% zoals vroeger, maar met 30% zijn we ook al tevreden. In dit geval 30% van 2890 euro = 686 €. Doordat ik ook minder gemeentebelasting ga moeten betalen kom ik uit op een totaal van 746 €.

Van Infrax kreeg ik deze week de bevestiging dat mijn aanvraag voor subsidie goedgekeurd was. Een dag later stond het bedrag van de subsidie op mijn rekening. Aangezien de Rd waarde minstens 4,5 m² K/W bedroeg kreeg ik 8 € per m² = 864 €.

Tussenstand: 2290 € – 746 € – 864 € = 680 € die ik uiteindelijk zelf zal moeten betalen.

Ik hou al enkele jaren nauwgezet mijn gasverbruik bij. Om de zoveel dagen ga ik de meterstand opnemen. Zo kan ik zien dat ik op dit moment (2013), tussen november en maart, over een periode van 130 dagen, 26 % minder gas heb verbruikt dan in dezelfde periode in 2012.

26% van mijn eindafrekening van mijn vorige energiefactuur is ongeveer 420 €.

680 € – 420 € = 260 €. Nog een halve winter en mijn zoldervloerisolatie is volledig terugbetaald.

Moet ik u nog overtuigen om uw slecht geïsoleerde zolder te isoleren?

Worsten Draaien

Ik lust nogal graag Italiaanse braadworst. Braadworst met venkel, kaas en tomaat. Mijn schoonvader maakte die vroeger zelf, maar de laatste jaren werd de worst gewoon in Luik gekocht. Meestal viel dat wel mee, de laatste keer buiten beschouwing gelaten.

Tijd dus om de schoonpapa te overhalen nog eens aan het karwei te beginnen. Het excuus dat het mes van zijn molentje bot was, dat telde niet meer. Ik had vorig jaar immers dat mes vlijmscherp gekregen op mijn Japanse Waterstenen.

2 kilo varkensstoofvlees, 1,5 kilo ongezouten spek, 10 meter darmen, wat kruiden en zout, tomaat en natuurlijk venkel, meer is er niet nodig om lekkere worsten te maken.

Worsten Draaien

Worsten Draaien

Het resultaat mag (mocht) er zijn. De eerste braadworsten zijn reeds verorberd.

Worsten In De Pan

DIY Tablet Sleeve

Een kapotte jeansbroek, een versleten t-shirt en een 80 jaar oude naaimachine. Meer heb je niet nodig om een tablet sleeve te maken.

Tablet Sleeve

Tablet Sleeve

Weer 20 euro bespaard. In tijden van crisis kan dat tellen 🙂

Lanyard Knoop – Paracord

Omdat ik er zin in had: een foto tutorial van een lanyard knoop.

Stap 1: maak een lus waarbij het werk einde onder het staande einde doorloopt.
Lanyard Knot (1 of 14)

Stap 2: normaal gezien neem je nu het uiteinde van het staande einde van het groene koord en leg je het onder de lus. Voor de duidelijkheid van de tutorial heb ik een ander kleur paracord gebruikt.
Lanyard Knot (2 of 14)

Stap 3: leg het werk einde van het beige paracord over het staande einde van het groene paracord.
Lanyard Knot (3 of 14)

Stap 4: maak een bocht met het werk einde van het beige paracord en trek het onder het werk einde van het groene paracord door.
Lanyard Knot (4 of 14)

Stap 5: trek het beige paracord over de rechterkant van de lus van het groene paracord.
Lanyard Knot (5 of 14)

Stap 6: vervolgens trek je het werk einde van het beige paracord onder zijn eigen staande einde door.
Lanyard Knot (6 of 14)

Stap 7: en terug over het de rechter zijde van de lus van het groene paracord. In het midden zie je nu iets wat lijkt op een ruit.
Lanyard Knot (7 of 14)

Stap 8: nu nemen we terug het werk einde van het groene paracord en maken we een bocht naar boven en leggen we het over het staande einde van het beige paracord.
Lanyard Knot (8 of 14)

Stap 9: om dan vervolgens het werk einde van het groene paracord onder de lussen van zowel het groene als beige paracord te trekken.
Lanyard Knot (9 of 14)

Stap 10: We trekken het werk einde van het groene paracord door de ruitfiguur en maken een bocht naar rechts.
Lanyard Knot (10 of 14)

Stap 11: We maken een bocht naar links en leggen het werk einde van het beige paracord over het staande einde van het groene paracord.
Lanyard Knot (11 of 14)

Stap 12: We trekken het werk einde van het beige paracord onder de touwen door, door de ruitfiguur en maken een bocht naar links.
Lanyard Knot (12 of 14)

Stap 13: We trekken alles samen.
Lanyard Knot (13 of 14)

Stap 14: en we eindigen met een afgewerkte lanyard knoop.
Lanyard Knot (14 of 14)

Paracord Lanyard

Vandaag maakte ik iets wat ik eigenlijk al veel eerder had moeten maken: een lanyard voor mijn bushcraft mes. Een mes op bestelling laten maken mét lanyard gat, en er dan geen lanyard aan hangen is een beetje vreemd. Niet?

Hieronder zie je het paracord, het mes, de schede met de paracord baldric en in de schede de firesteel die ik al vanaf dag één voorzien had van een lanyard.

Paracord Lanyard

We beginnen bij het bepalen van de hoeveelheid paracord die we gaan nodig hebben.

Paracord Lanyard - Measuring the paracord

Voor de lanyard die ik wil maken is het belangrijk dat je genoeg paracord neemt. Het touw moet over de rug van je hand lopen en je moet je duim in het uiteinde van de lanyard kunnen steken. Voorzie genoeg touw om nog een lanyard knoop te kunnen maken. Een beetje te lang is niet erg, dat kunnen we achteraf gemakkelijk bijsnijden.

Paracord Lanyard - Measuring the paracord II

Nadat we het touw op de juiste lengte hebben gesneden, smelten we de uiteinden van het paracord dicht. Op die manier verhinderen we dat het touw te veel zou uitrafelen.

Melting the ends of paracord

We steken het touw door het lanyard gat van het mes, en knopen een lanyard knoop.

Lanyard Knot

Ik de lanyard ook voorzien van een schuifknoop. Dit is niet alleen mooier, maar biedt ook extra mogelijkheden. We maken de schuifknoop met de cobra-steek. Dezelfde steek die we gebruiken om paracord survival armbanden te maken.

Beginning of a cobra stitch

Een steek of vijf is voldoende. Hieronder zie je de afgewerkte schuifknoop in cobra-steek.

Cobra Stitch

Zo ziet het eindresultaat eruit. Een mes met een paracord lanyard met cobra-steek schuifknoop.

Finished Paracord Lanyard

Een van de voordelen van een lanyard is dat je je grip op je mes kan versterken. Door de lanyard over de rug van je hand te laten lopen, kan je extra kracht uitoefenen met het lemmet van het mes. Je creëert als het ware een hefboom en hebt dus minder kracht nodig om hetzelfde te bereiken. Wat vooral handig kan zijn bij het snijden van dikkere takken.

Paracord Layard In Action

Paracord Lanyard In Action II

Een tweede voordeel van een lanyard is dat je je mes kan vastmaken aan je pols. Als je dan je mes laat vallen, dan valt het niet op de grond of in het water, maar hangt het te bengelen aan je arm.

Paracord Lanyard In Action III

Dankzij de lanyard kan je je mes gemakkelijker uit zijn schede halen. Dit is meteen ook het derde voordeel van de lanyard. En als laatste voordeel van de lanyard zou ik willen vermelden dat je de lanyard over de firesteel zou kunnen plaatsen en vastzetten met de schuifknop. Zo zal je je mes zeker nooit verliezen.

IMG_1580

Bijl

Het zal een 15 tal jaar geleden zijn dat ik dit bijl van het stort gered heb. Ik was in die tijd nog verkenner en hielp de scoutsleiding tijdens een opruimdag. Het bijl was bot en de steel was afgebroken. Volgens de leiding zou het goedkoper zijn om een nieuwe bijl te kopen, dan er je tijd in te steken om het te slijpen en van een nieuwe steel te voorzien. Op de vraag of ik het bijl dan mocht hebben was het antwoord “Ja”.

15 jaar heb ik dat bijl bijgehouden. Het is twee keer mee verhuisd. Eindelijk heb ik de tijd genomen om het op te knappen.

Bijl - Axe

Er is heel wat werk in gekropen, en ik zou er eigenlijk nog veel meer werk in moeten steken. Desondanks ben ik toch al heel blij met het voorlopige resultaat. Alles samen denk ik dat ik er, verdeeld over verschillende weken, een zestal uur werk in heb gestoken.

Het bijl was echt bot, ik denk dat de snede 3mm dik was. Je kon er nagels mee inkloppen. Dat heb ik dus allemaal moeten afvijlen. En dan heb ik nog niet genoeg gevijld. De snede is nu wel scherp (wat zeg ik: haarscherp), maar van de wangen van het bijl had ik ook nog veel meer ijzer moeten afvijlen. Zo zou het bijl veel dieper in het hout kunnen kappen.

De steel heb ik op maat moeten snijden en schuren. Om de steel stevig in de bijlkop vast te zetten heb ik twee wiggen gebruikt. Een houten en een metalen. De steel zit vast door de zelfgemaakte houten wig, die op haar beurt vast zit door de metalen wig.

Bijl - Axe

Na het vijlen kwam het slijpen. Eerst met een ruwe slijpsteen, dan met wet&dry 80 – 250 – 600 op een zacht schuursponsje, om daarna over te schakelen op mijn japanse waterstenen 800 – 1200 en 6000.

Ik ben echt benieuwd hoe goed het bijl zijn scherpte zal houden. ‘t Is immers gemaakt van kwaliteitsstaal want er staat “CHINA” op 😉 Moest het vlug weer bot zijn, dan kan ik nog altijd de wangen van het bijl verder afwerken en het opnieuw slijpen. Ook al lijkt het alsof de sop de kolen niet waard is, omdat het bijl praktisch onbruikbaar zal zijn, maar ik kan er wel veel van leren. Altijd handig wanneer ik ooit eens een écht bijl wil kopen. Een Gransfors Bruks of een Wetterlings. Of beter zelfs, wanneer ik een van voorgenoemde bijlen in slecht onderhouden staat, voor een appel en een ei, op de kop kan tikken op een rommelmarkt

Vuur Op Vrijdag – Buddy Burner

Na de feestdagen zitten wij altijd met een overschot opgebrande kaarsen. Net zoals vorig jaar met het zelfgemaakte aanmaakblokje smolt ik de restjes in een pannetje en goot ze samen met heel veel watten in een leeg blikje.

Het formaat van de blikjes van de tv worstjes van Dunaldi is hiervoor ideaal.

Ik moet er in het vervolg op letten dat ik wat meer watten kaarsvet-vrij hou, zodat de buddy burner gemakkelijker aan te steken is. Door met het mes in het kaarsvet te prutsen zorgde ik ervoor dat er watten kwamen bloot te liggen die niet compleet waren verzadigd van vet. Het kaarsvet is immers niet licht ontvlambaar.

Met een aansteker of met een lucifer zou het aansteken wel een fluitje van een cent geweest zijn. Het voordeel van deze buddy burner is dan weer dat hij waterproof is. Als hij ondergedompeld is geweest kan je nog steed droog brandbaar materiaal naar de oppervlakte brengen en aansteken zoals in het filmpje.

Fenix LD20 Defect

Ik was even in paniek. Mijn anders zo betrouwbare zaklamp (Fenix LD20) deed het ineens niet meer. Ik had nochtans niet meer gedaan dan de, bijna lege, batterijen vervangen door vers opgeladen exemplaren. Na het opschroeven van het sluitstukje en het indrukken van de powerknop deed de lamp niets meer. Ik bleef in het donker.

Opnieuw opendraaien, andere batterijen erin gestoken, maar helaas met hetzelfde resultaat. Best wel een duur lampje om zomaar bij het vuil te smijten. En veel kan je er niet aan vervangen. Het LED lichtje zou zeker nog niet versleten kunnen zijn en waarom werkte ze 5 minuten geleden nog met de oude batterijen en niet meer met de nieuwe? Voor mij een raadsel dat ik moest en zou uitpluizen.

Op ‘t internet vond ik al vlug de tip om de ring aan de binnenkant van het sluitstukje terug vast te draaien. Tegen wijzerzin weliswaar, en met een puntbektang. Een halve slag later zat alles weer vast en was er terug licht in de duisternis. Lang leve het internet!

Fixing tailcap

De zwarte tape die je op de Duracell batterijen ziet heeft twee functies: 1) ze zorgen ervoor dat de batterijen niet rammelen in de zaklamp en 2) zo kan ik makkelijk zien welk paar batterijen samen hoort.